
پرس هیدرولیک
اهرم با مبادلهی مسافت با نیرو، نیرو را چندبرابر میکند و نسبت آن با طولش ثابت است. برای فشردن با صد تن باید اهرمی و ساختمانی برای نگهداری آن به اندازهای مضحک داشته باشید.
پرس برامه همین معامله را از طریق یک مایع انجام میدهد. فشار در یک سیال محبوس در همه جا یکسان است — اصل پاسکال، که یک قرن و نیم پیش از آنکه کسی از آن ماشینی بسازد شناخته شده بود. بنابراین یک پیستون کوچک که با فشار زیاد بر سطحی کوچک فشار وارد میکند، فشاری ایجاد میکند و این فشار که بر سطحی بزرگ وارد میشود، نیرویی متناسباً بزرگتر تولید میکند.
محاسبه، تمام ماشین است: F₂ = F₁ × (A₂/A₁). یک پیستون پمپ ۱۰ میلیمتری که یک قوچ ۲۰۰ میلیمتری را میراند، نسبت سطحی ۴۰۰:۱ میدهد. با ۲۰۰ نیوتن به اهرم فشار دهید و قوچ ۸۰٬۰۰۰ نیوتن، یعنی هشت تن، تحویل میدهد.
هیچ چیز رایگان نیست: قوچ یکچهارصدم مسافتی را که پیستون پمپ طی میکند حرکت میدهد، پس برای یک حرکت کوتاه باید چندین بار پمپ بزنید. نیرو چندبرابر میشود، مسافت تقسیم میشود، کار پایسته است. این اهرمی است که بازوهایش به جای طول، سطح هستند و «تیرک» آن لولهای است که میتوان آن را به هر جا هدایت کرد.
جوزف برامه، گواهینامهی بریتانیایی ۲۰۴۵، «به دست آوردن و به کار بردن نیروی محرکه»، ۳۱ مارس ۱۷۹۵.
⚠ این پرس در ابتدا کار نمیکرد و دلیلی که سرانجام کار کرد متعلق به شخص دیگری است — به مرحلهی تاریخچه مراجعه کنید.
دستورالعملها
اندازهگیری دو مساحت
اندازهگیری دو مساحت
دو سرنگ با اندازههای بهوضوح متفاوت بردارید — برای مثال 5 ml و 50 ml. قطر داخلی هر کدام را با کولیس اندازهگیری کنید.
مساحتها را محاسبه کنید: A = π d² / 4.
نسبت A₂/A₁ را محاسبه کنید. این عدد واحد همه کارهایی را پیشبینی میکند که دستگاه انجام خواهد داد، پس پیش از هر آزمایشی آن را یادداشت کنید.
مواد مورد نیاز این مرحله:
مجموعهٔ سرنگ1 مجموعهابزارهای مورد نیاز:
کولیس دیجیتال ۶ اینچیآنها را به هم وصل کنید و هوا را تخلیه کنید
آنها را به هم وصل کنید و هوا را تخلیه کنید
دو سرنگ را با لوله به هم وصل کنید و کل مدار را با آب پر کنید، و هر حباب را بیرون بیاورید.
هوا دشمن است و این موضوع جزئی نیست. هوا فشرده میشود؛ اما آب اساساً فشرده نمیشود. حباب، ضربه شما را مانند فشردهشدن اسفنجی جذب میکند به جای اینکه آن را منتقل کند، بنابراین پرس نرم و اسفنجی احساس میشود و تنها بخش کوچکی از نیروی خود را منتقل میکند.
هر سیستم هیدرولیکی که تاکنون ساخته شده، به همین دلیل یک روش تخلیه هوا دارد.
مواد مورد نیاز این مرحله:
آب مقطر200 میلیلیتراندازهگیری افزایش نیرو
اندازهگیری افزایش نیرو
سرنگ بزرگ را عمودی بایستانید و یک ترازوی آشپزخانه زیر پیستون آن قرار دهید. سرنگ کوچک را با نیروی معلوم فشار دهید — جرم معلومی را روی آن قرار دهید.
نیرو را در سرنگ بزرگ بخوانید.
آن را با نسبت پیشبینیشده خود از مرحله ۱ مقایسه کنید. انتظار توافق در حدود ۱۰ تا ۲۰٪ را داشته باشید — این کمبود، اصطکاک آببندی است، که مالیات واقعی بر هر ماشین هیدرولیکی است و چیزی است که براما به تنهایی نتوانست آن را حل کند.
ابزارهای مورد نیاز:
ترازوی دیجیتال آشپزخانهفاصلهای را که پرداختهاید اندازه بگیرید
فاصلهای را که پرداختهاید اندازه بگیرید
هر دو پیستون را علامتگذاری کنید. پیستون کوچکتر را به اندازهی 50 میلیمتر فشار دهید و ببینید پیستون بزرگتر چقدر جابهجا شده است.
انتظار داشته باشید که این مقدار 50 میلیمتر ÷ (A₂/A₁) باشد.
نیرو × فاصله را در هر یک از دو سر محاسبه کنید. حاصلضربها باید تقریباً برابر باشند. شما انرژی تولید نکردهاید — فقط شرایط آن را تغییر دادهاید. این نکتهای است که ارزش دارد عمداً به آن توجه کنید، زیرا همان چیزی است که افراد در هیدرولیک اغلب از آن غافل میشوند.
جایی را پیدا کنید که نیرو در واقع از آن نشت میکند
جایی را پیدا کنید که نیرو در واقع از آن نشت میکند
مرحله ۳ را با پیستونهای خشک تکرار کنید، سپس با مقدار کمی گریس روانکاری کنید.
انتظار دارید نسخه روانکاریشده برای همان ورودی، نیروی بیشتری قابل اندازهگیری تولید کند.
تفاوت از اصطکاک آببندی ناشی میشود و با فشار مقیاس میگیرد — هرچه بیشتر فشار دهید، آببندی بیشتر به دیواره سیلندر فشرده میشود. پرسی که در فشار پایین کارآمد است ممکن است در فشار بالا ضعیف عمل کند، و دقیقاً همین مشکلی است که کاسه چرمی آببندی و بعدها واشر O برای حل آن اختراع شدند.
تاریخچه و زمینه
تاریخچه و زمینه
گواهینامه ثبت اختراع. گواهینامه انگلیسی شماره ۲۰۴۵، «بهدستآوردن و بهکارگیری نیروی محرکه»، جوزف برامه، ۳۱ مارس ۱۷۹۵. پاسکال این اصل را در سال ۱۶۵۳ بیان کرده بود؛ برامه ماشین را ساخت.
نشت میکرد و هنری مادزلی آن را برطرف کرد. نخستین پرسها نمیتوانستند فشار را نگه دارند — واشرِ اطراف پیستون بهواسطه همان فشاری که قرار بود مهار کند بیرون زده میشد. هنری مادزلی، کارمند برامه، کاسه چرمی خودسفتشونده را طراحی کرد: کاسهای چرمی که رو به فشار قرار میگیرد، بهطوری که هرچه سیال سختتر فشار بیاورد، آببندی سفتتر به دیواره سوراخ فشرده میشود. فشار، مخزن خود را آببندی میکند. بدون این، گواهینامه ۲۰۴۵ ایدهای خوب بود که کار نمیکرد، و نام مادزلی در کنار نام برامه قرار میگیرد — او خود نیز به یکی از بنیانگذاران ماشینابزار تبدیل شد.
آببندی خودتولیدکننده ایدهای است که از پرس فراتر ماند. کاسه چرمی، آببندی لبهای مدرن، اورینگ در شیارش و حلقه پیستون در سوراخ همگی به یک شیوه کار میکنند: هندسهای که فشار آببندیشده را به نیروی انجامدهنده آببندی تبدیل میکند.
به کجا رفت. پرس برامه کوبش فلز، بستهبندی بالاتی و — با انباشتگر آرمسترانگ نیم قرن بعد — شبکههای برق هیدرولیکی را ممکن ساخت که جرثقیلهای اسکله، پلهای گردان و بالابرهای تئاتر در شهرهای دوران ویکتوریا را به کار میانداختند. لولههای اصلی هیدرولیک شهری، در لندن تا سال ۱۹۷۷، یک خدمت عمومی واقعی بودند.
محدودیت صادقانه. پرس هیدرولیکی کند است و طول حرکتش کوتاه است، بهخاطر مرحله ۴. هر جا سرعت یا مسافت اهمیت داشته باشد ماشین نادرستی است، و هر جا نیرو اهمیت داشته باشد ماشین درستی است — به همین دلیل پرسها هیدرولیکیاند و تراشها نیستند.
مواد
3- 1 مجموعهجایگزین
- جایگزین
- 200 میلیلیترجایگزین
ابزارهای لازم
2- جایگزین
- جایگزین
این نقشه میسازد
CC0 مالکیت عمومی
این نقشه تحت مجوز CC0 منتشر شده است. شما آزاد هستید آن را کپی، ویرایش، توزیع و برای هر هدفی بدون نیاز به اجازه استفاده کنید.
با خرید محصولات از طریق نقشه از سازنده حمایت کنید و او کمیسیون سازنده تعیین شده توسط فروشندگان، دریافت میکند یا یک نسخه جدید از این نقشه ایجاد کنید و آن را به عنوان اتصال در نقشه خود قرار دهید تا درآمد به اشتراک گذاشته شود.
