برداشت تاریخ از نخل های تاریخ — چیدن و خشک کردن تاریخ های عربستان سعودی

درخت خرما (Phoenix dactylifera) یکی از قدیمی‌ترین درختان میوه‌ای است که در جهان کشت شده است، با تاریخ کشت بیش از 5000 سال در منطقه خاورمیانه. این درخت می‌تواند به ارتفاعی بیش از 25 متر برسد و بیش از 100 سال عمر کند. درخت خرما 4 تا 8 سال پس از کاشت شروع به تحمل میوه می‌کند و در سنین 15 تا 50 سال به بالاترین تولید خود می‌رسد. درخت خرما دوخانگی است — برای گرده‌افشانی درختان ماده به درخت نر نیاز دارد. یک درخت خرمای بالغ سالانه بین 50 تا 150 کیلوگرم خرما تولید می‌کند.

انواع بسیاری از خرما در عربستان سعودی کاشت می‌شوند. از معروف‌ترین آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: العجوة — خرمایی صاف و سیاه که عمدتاً در مدینه کاشت می‌شود، با رنگ قهوه‌ای تیره تا سیاه. السکری — یکی از شیرین‌ترین انواع خرما، با رنگ طلایی روشن، که به‌طور گسترده در منطقه قصیم کاشت می‌شود. الخلاصة — خرمایی قهوه‌ای متوسط با شیرینی معتدل، معروف در منطقه احساء. البرحی — خرمایی که در مرحله خلال (تازه و زرد) و همچنین در مراحل رطب و تمر مصرف می‌شود. المجدول — خرمایی با اندازه بزرگ و گوشتی، در سراسر جهان به خاطر اندازه و بافت خود شهرت دارد. هر یک از این انواع دارای زمان بلوغ متفاوتی در فصل برداشت از ژوئیه تا اکتبر است.

میوه از چهار مرحله رسیدگی متوالی عبور می‌کند: اولاً، مرحله کمری (حبابوک) — میوه سبز، کوچک، سخت و غیرخوراکی است، مدت آن 4-5 هفته طول می‌کشد. ثانیاً، مرحله خلال (بیسر) — میوه به اندازه کامل خود می‌رسد، رنگ آن بسته به رقم زرد یا قرمز است، بافت آن ترد است، برخی اقسام مانند برحی در این مرحله خورده می‌شوند. ثالثاً، مرحله رطب — میوه تا حدی نرم می‌شود، رنگ آن قهوه‌ای می‌شود، میزان قند افزایش می‌یابد. رابعاً، مرحله تمر — میوه کاملاً رسیده و به‌طور طبیعی خشک شده است، میزان رطوبت کمتر از 20% است، این مرحله اصلی برای برداشت و ذخیره‌سازی است.

موسم حصاد التمر في المملكة العربية السعودية يمتد من يوليو إلى أكتوبر حسب الصنف والمنطقة. تُحصد الأصناف المبكرة مثل البرحي ابتداءً من يوليو، بينما تستمر الأصناف المتأخرة مثل الخلاص حتى أكتوبر. علامات جاهزية الحصاد: تحول لون الثمار إلى البني الداكن، وليونة الملمس، وانكماش طفيف في الجلد، وانفصال سهل للثمرة عن الشمراخ عند اللمس. من الأفضل إجراء الحصاد في الصباح الباكر قبل ارتفاع حرارة الشمس لتقليل أضرار الثمار.

یک برداشت‌کننده خرما سنتی از یک طناب صعود به‌نام طناب (حبل) استفاده می‌کند — کمربندی ساخته‌شده از الیاف نخل یا یک طناب محکم که دور تنه و بدن صعودکننده پیچیده می‌شود تا در صعود از حمایت لازم برخوردار شود. طول طناب معمولاً 3-4 متر است. یک داس تیز (سقور) نیز برای برش شاخه‌های جانبی استفاده می‌شود. طناب باید قبل از هر استفاده بررسی امنیتی شود — بررسی از نظر فرسودگی و گره‌ها. برداشت‌کننده لباس محافظ بلند می‌پوشد تا پوست را از سختی تنه نخل محافظت کند.

برداشت‌کننده طناب صعود را دور تنه درخت نخل و دور کمر خود در سطح میان‌تن می‌پیچد. پاهای خود را بر روی پایه‌های برگ‌های بریده‌شده (دنده‌ها) قرار می‌دهد که پله‌های طبیعی را در تنه تشکیل می‌دهند. به صورت متناوب صعود می‌کند — ابتدا طناب را بالا می‌برد سپس قدم برمی‌دارد — تا به قله درخت نخل برسد جایی که خوشه‌های میوه آویزان هستند. ارتفاع می‌تواند 15-20 متر یا بیشتر باشد. برداشت‌کننده باید با تجربه باشد — سقوط بسیار خطرناک است. در مزارع مدرن، به جای صعود دستی، از آسانسورهای مکانیکی استفاده می‌شود.

اوثق (جمع: اوثق) خوشه‌ای کامل از خرماهایی است که از درخت نخل آویزان است و وزنی بین 5 تا 15 کیلوگرم دارد. یک درخت نخل تنها 5 تا 20 اوثق تولید می‌کند. برداشت‌کننده ساقه اوثق را با دراس در یک ضربه تمیز می‌برد. اوثق باید قبل از برش محکم نگاه داشته شود تا از سقوط و آسیب دیدن میوه‌ها جلوگیری شود. در برخی از مزارع، قبل از برش، طنابی به اوثق می‌بندند تا آن را به آرامی برای شخصی که در زمین منتظر است پایین بیاورند.

پس از برش خوشه، آن را با احتیاط به زمین پایین می‌آورند. روش سنتی: برداشت‌کننده خوشه را با طناب بسته و آن را به آرامی به فردی که در زیر درخت نخل منتظر است پایین می‌آورد، که آن را با دست‌های باز یا در یک سبد بزرگ دریافت می‌کند. افتادن خوشه‌ها باید اجتناب شود — برخورد با زمین میوه‌ها را آسیب می‌رساند و آن‌ها را در معرض تخمیر و کپک قرار می‌دهد. خوشه‌های برش‌خورده فوری‌اً در جعبه‌ها یا سبدهایی که با پارچه برای محافظت پوشانده شده‌اند، قرار داده می‌شوند. برداشت‌کننده این فرایند را برای هر خوشه روی درخت نخل تکرار می‌کند و سپس پایین می‌آید.

پس از جمع‌آوری خوشه‌ها از زمین، میوه‌ها به صورت دستی از راشیس (شاخه‌های کوچک داخل خوشه) جدا می‌شوند. راشیس با یک دست نگه داشته می‌شود و میوه‌ها با دست دیگر به آرامی کشیده می‌شوند. خرماهای رسیده به راحتی جدا می‌شوند. میوه‌هایی که هنوز به محکمی متصل هستند ممکن است کاملاً رسیده نباشند — آنها را به تنهایی رها می‌کنند تا رسیدگی کاملی بیابند. باید با احتیاط رفتار شود تا از آسیب دیدگی پوست میوه جلوگیری شود.

خرما به سه درجه مرتب‌سازی می‌شود: درجه اول — میوه‌های کامل و سالم با اندازه بزرگ و رنگ یکنواخت و بدون عیب، برای فروش تازه. درجه دوم — میوه‌های کوچک‌تر یا آن‌هایی با عیوب جزئی در شکل، مناسب برای مصرف خانگی یا فرآوری. درجه سوم — میوه‌های آسیب‌دیده یا آلوده به حشرات یا تخمیر‌شده، حذف‌شده یا برای خوراک دام استفاده می‌شوند. هر خرمایی که نشانه‌های کپک یا بوی تخمیر دارد حذف می‌شود.

خرما با آب تمیز شسته می‌شود تا گرد و خاک제거 شود. خرما در یک کاسه بزرگ آب سرد قرار داده می‌شود و به آرامی برای 2-3 دقیقه هم زده می‌شود. خرما نباید برای مدت طولانی در آب خیس شود — آب قند سطحی را حل می‌کند و بافت را تحت تأثیر قرار می‌دهد. خرما تخلیه می‌شود و برای خشک شدن از آب اضافی برای 30-60 دقیقه بر روی یک صافی گذاشته می‌شود و سپس به مرحله خشک‌کردن منتقل می‌شود. برخی کشاورزان شستشو را رد می‌کنند اگر خرما تمیز باشد و برای خشک‌کردن مستقیم در نظر گرفته شده باشد.

خرماها در یک لایه واحد بر روی حصیرهای خشک‌کنندگی (به‌طور سنتی حصیرهای شاخه نخل یا اخیراً شبکه‌های پلاستیکی بلند شده بالای زمین) قرار داده می‌شوند. آنها در یک مکان خوب تهویه‌شده در معرض نور مستقیم خورشید قرار می‌گیرند. خرماها باید یک یا دو بار در روز چرخانده شوند تا خشک‌شدن یکنواخت تضمین شود. فرآیند خشک‌کردن خورشیدی از یک هفته تا 3 هفته ادامه می‌یابد و به تنوع، دما و رطوبت بستگی دارد. خرماها با یک توری ریز پوشانده می‌شوند تا آنها را از حشرات و پرندگان محافظت کند. محتوای رطوبت هدف کمتر از 20% است.

پس از اتمام خشک‌کردن، فرآیند درجه‌بندی نهایی تکرار می‌شود. خرماهای خشک‌شده خوب باید بافتی محکم داشته باشند که نه بیش‌ازحد نرم و نه بیش‌ازحد سخت باشند. رنگ بررسی می‌شود — باید قهوه‌ای یکنواخت بدون لکه‌های سیاه یا نشانه‌های کپک باشد. میوه‌هایی که از نظر اندازه و رنگ یکنواخت هستند با هم گروه‌بندی می‌شوند. بافت بررسی می‌شود — سطح باید کمی براق و بیش‌ازحد چسبناک نباشد. خرماهای با کیفیت بالا هنگام نگاه داشتن در برابر نور کمی شفاف هستند.

خرمای خشک‌شده در ظروف محکم‌بند بسته‌بندی می‌شود. به‌طور سنتی، آن‌ها در ظروف سفالی یا سبدهایی که با برگ‌های خرما پوشش داده شده‌اند نگهداری می‌شود. اخیراً، ظروف پلاستیکی مواد غذایی یا کیسه‌های درب‌دار خلاء استفاده می‌شود. آن‌ها در مکان خنک و خشک نگهداری می‌شوند — دمای اتاق (20-25 درجه سلسیوس) برای نگهداری کوتاه‌مدت (چند ماه) مناسب است. برای نگهداری طولانی‌مدت، یخچال‌گذاری در 0-5 درجه سلسیوس ترجیح داده می‌شود، که در این شرایط خرما برای بیش از یک سال مناسب می‌ماند. سطح رطوبت در محل نگهداری باید کمتر از 65% باشد تا از رشد قارچ جلوگیری شود. خرمای خشک‌شده خوب (رطوبت کمتر از 20%) کیفیت خود را برای چند ماه در دمای اتاق حفظ می‌کند.