I Chu (تلهٔ مارماهی ایسان) — بطری بافتهٔ خیزرانی 50 cm با قیف جانبی پایین و آستینی برای طعمه به‌جای درپوش، که شبانه برای مارماهی مرداب کار گذاشته می‌شود

"طعمهٔ انباشته در ته آستین بویش را می‌پراکند؛ مارماهی آن را حس می‌کند و برای خوردن می‌آید، از قیف وارد می‌شود، اما به طعمه نمی‌رسد." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai)، CC BY 4.0)

خیزران را به نوارهای تخت بتراشید. کفی چهارگوش با چشمه‌های کمی باز ببافید و با دو تکه خیزران که به شکل X از چهار گوشه ضربدری می‌شوند استوار کنید. فشرده و برآمده ببافید، سپس تا گردن باریک کنید و با نوارهای نازک دهانه را کمی باز کنید: بلندی حدود 50 cm، در پهن‌ترین جا 25 cm، گردن 8 cm، دهانه 10 cm.

در پایین پهلو، نزدیک کف، سوراخی گرد به قطر 6 cm ببرید، قیفی با نوک‌های رو به درون بگذارید و لبه‌اش را محکم به بدنه ببندید.

نوارهای تخت را به استوانه‌ای سربسته با چشمه‌های کمی باز، به درازای حدود 35 cm، با دهانه‌ای گشاد که تنگ در دهانهٔ تله جا می‌افتد، ببافید. درپوش است؛ آن را بیرون بکشید تا مارماهی‌ها را خالی کنید.

عکس‌های یک ای چو واقعی و آستینش از موزهٔ محلی نونگ بوا خوک (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai)، CC BY 4.0).

عصر دیرهنگام، حدود ساعت 3-4 بعدازظهر، کار بگذارید. طعمه (حلزون، گورامی، راسبورا یا کرم خاکی) را روی زمین خرد کنید، آن را با خاک به درون آستین جارو کنید و آستین را محکم در دهانهٔ تله فرو کنید. آن را در آب کم‌عمق تا حدود گردن بگذارید تا مارماهی‌های گیرافتاده بتوانند نفس بکشند؛ زمین را صاف کنید و با علف یا شاخه نگهش دارید تا نیفتد. شب را به حال خود بگذارید.

تای-لائوهای ایسان آن را i chu می‌نامند، نه تلهٔ مارماهی tum؛ برخی نواحی به‌جایش لان به کار می‌برند. در چومپون بوری، سورین، روستاییان 40-50 ای چو کار می‌گذارند تا مارماهی برای فروش در تونگ کولا رونگ های بگیرند، از برداشت تا نیمهٔ آوریل. اگر طعمه افزوده شود می‌تواند 2 روز کار گذاشته بماند. هنگام تراشیدن نوارها مراقب چاقو باشید. منبع: مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، پایگاه داده اشیای سنتی کاربرد روزمره، «อีจู้»، نویسنده ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai)، พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (مجوز CC BY 4.0). **محدودیت‌ها** منبع اندازهٔ قیف را نمی‌دهد.