ارهٔ روی کار حرکت می‌کند: یک محور، هر زاویه‌ای

دستگاه را از برق جدا کنید. تمام مراحل این بخش با خاموش بودن دستگاه و کشیدن دوشاخه از پریز انجام می‌شود. راهنمای کناری مرجع است و بازو باید نسبت به آن عمود باشد. یک تخته پهن و کاملاً صاف را به راهنما محکم کنید. کالسکه را بیرون بکشید، گونیای ترکیبی را به راهنما تکیه دهید و تیغه‌اش را تا بدنه تیغه اره نزدیک کنید — نه تا دندانه‌ها، چون دندانه‌ها به چپ و راست خم شده‌اند و به اندازه‌ی خمیدگی، شما را گمراه می‌کنند. در انتهای نزدیک و سپس در انتهای دور مسیر حرکت بررسی کنید. اگر قرائت تغییر کند، بازو عمود نیست و مرحله ۴ نشان می‌دهد این موضوع روی یک تخته پهن چه خطایی ایجاد می‌کند. تنظیم را روی نشانگر بازو انجام دهید، نه با گذاشتن واشر زیر راهنما. راهنما قطعه مصرفی است — هر بار که زاویه تیغه را تغییر می‌دهید در آن برش ایجاد می‌شود — و دستگاهی که با یک قطعه‌ی قربانی عمود شده باشد، در اولین باری که آن را تعویض کنید از حالت عمود خارج می‌شود. تاریخ بررسی را در دفترچه‌ی یادداشت خود بنویسید. اره بازویی که ضربه خورده، جابه‌جا شده یا به دیگران قرض داده شده، تا زمانی که خلاف آن ثابت نشود، عمود نیست.

ثبت این اختراع با عنوان «ابزار چوب‌بری با موتور» است و استدلال آن درباره حرکت است، نه برش. یک موتور که یک اره دایره‌ای را حمل می‌کند از قابی بالای میز کار آویزان است. قاب حول یک نقطه نصب SINGLE می‌چرخد، بنابراین اره را می‌توان برای برش در هر زاویه افقی چرخاند، در حالی که محور چرخش، و در نتیجه نقطه‌ای که خط برش از آن می‌گذرد، ثابت می‌ماند. همین مجموعه را می‌توان طوری کج کرد که محور اره نسبت به میز متمایل شود، که یک برش پخ ایجاد می‌کند. با ترکیب این دو، می‌توان با یک تنظیم، برش مرکب انجام داد. کارتر همچنین کنترل‌های برقی را در یک دسته تپانچه‌ای روی کالسکه قرار داد، دو سال پس از آنکه بلک اند دکر آن دسته را روی یک دریل ثبت کرده بود. این شکل پیش‌تر از ابزاری که برای آن اختراع شده بود فراتر رفته بود، و این همان داستان پنهان کل این مجموعه است. ادعایی که برای یک سازنده اهمیت دارد، محور چرخش واحد است. در جعبه گونیا، باید کار را برای هر زاویه دوباره تنظیم کرد و هر بار خطا انباشته می‌شود. در اینجا قطعه با گیره به راهنما چسبیده می‌ماند و فقط بازو حرکت می‌کند، پس سطح مرجع هرگز مختل نمی‌شود. این همان نظمی است که در اندازه‌گیری هر پرده از مهره، نه از پرده قبلی، رعایت می‌شود.

بازو را روی ۴۵ درجه تنظیم کنید و چهار برش زاویه‌دار (۴۵ درجه) را از همان تخته ببرید، بدون تغییر تنظیم بین برش‌ها. آن‌ها را بدون چسب به‌صورت خشک به یک قاب تبدیل کنید و با گیره ببندید. چهار برش ۴۵ درجه تنها در صورتی ۳۶۰ درجه می‌شوند که هر برش واقعاً ۴۵ باشد. قاب را در هر گوشه رو به نور نگه دارید. شکاف در بیرون به این معناست که زاویه کمتر از ۴۵ است؛ شکاف در داخل به این معناست که بیشتر است. از آنجا که خطا چهار بار ظاهر می‌شود، قاب خطایی را نشان می‌دهد که یک برش تنها آن را پنهان می‌کرد — همان دلیلی که یک ماشین‌کار گونیا را با چرخاندن آن بررسی می‌کند نه با اعتماد به مقیاس. شکاف را با فیلر گیج اندازه بگیرید و ثبت کنید. سپس اصلاح را در شاخص بازو نصف کنید و چهار برش دیگر ببرید. معمولاً دو تکرار برای بستن شکاف کافی است. ایمنی، و این در این دستگاه اختیاری نیست: محافظ تیغه را پایین نگه دارید، دست‌های خود را در تمام طول حرکت خارج از مسیر تیغه نگه دارید، و **کاربین را عقب نگه دارید** به‌جای اینکه اجازه دهید به سمت شما بیاید. مرحله ۴ نشان می‌دهد چرا می‌خواهد بیاید.

**US 1,601,610**، چارلز ک. کارتر از لس‌آنجلس، کالیفرنیا. ثبت‌شده در ۲۰ آگوست ۱۹۲۴، اعطا شده در ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۶، روی چهار برگ نقشه. مدت‌ها پیش منقضی شده است. اره بازویی شعاعی معمولاً به ریموند دیوالت نسبت داده می‌شود، که ماشین ۱۹۲۲ او و شرکتی که دور آن ساخته شد، این نوع را مشهور کردند. ثبت اختراع کارتر پاسخی جداگانه و هم‌زمان به همان پرسش است — منابع درباره تقدم آن‌ها اختلاف دارند و این مجموعه هر دو را بیان می‌کند بدون آنکه یکی را برنده اعلام کند. آنچه مورد اختلاف نیست، ایده مشترک آن‌هاست: ابزار را روی بازویی به سمت کار ببرید و یک محور چرخشی به همه زاویه‌ها خدمت کند. برای پنجاه سال، این دستگاه در مرکز کارگاه کوچک قرار داشت، زیرا برش عرضی، گونیا‌بری، پخ‌زنی، شیاربری شیاری (دادو) و — به‌طور ضعیف — برش طولی را انجام می‌داد. سپس اره گونیا کشویی مرکب، برش عرضی را از آن گرفت و اره میزی، برش طولی را، و اره بازویی شعاعی دیگر هیچ‌یک از این کارها را به‌طور کامل در اختیار نداشت. **محدودیت‌های صادقانه.** این دستگاه خودتغذیه‌کننده است، همان‌طور که مرحله ۴ اندازه‌گیری می‌کند، که برش طولی روی آن را واقعاً خطرناک و برش عرضی را مستلزم خویشتن‌داری می‌کند. به یک جای ثابت بزرگ و میزی که صاف بماند نیاز دارد. اگر چیزی به ستون ضربه بزند از گونیا خارج می‌شود. و تنظیماتی که آن را همه‌کاره می‌کنند، همان تنظیماتی هستند که اجازه می‌دهند منحرف شود — هر درجه آزادی، راهی برای اشتباه کردن نیز هست.