Ruea Mat (قایق کنده‌ای تایلندی) — کنده‌شده از یک تنهٔ درست، کف گرد و دو سر تخت، با آتش پوستهٔ برنج باز و با kong dit گشاد شده

"پوستهٔ برنج را در گودی می‌ریزند و آتش می‌زنند تا بدنهٔ قایق گرم شود و دهانه باز شود ... وقتی پوسته کاملاً سوخت، صنعتگر آتش را با آب خاموش می‌کند و چوب سوخته را با تبر می‌تراشد و این کار را تکرار می‌کند تا بدنه به ژرفای دلخواه برسد. این مرحله boek fai نام دارد." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسندگان ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) و รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in)، CC BY 4.0)

تنهٔ ساج یا تاخیان بلند و راستی با محیطی مناسب قایق برگزینید. تعیین کنید کدام سر سینه و کدام سر پاشنه است، تنه را روی پایه‌ها (mon) بگذارید و با گوه‌ها محکم کنید. میانه را بیابید، پهنا و درازای دهانه را تعیین کنید، سپس آن را به شکل خام قایق که klon ruea نام دارد بتراشید.

دهانه را با اره ببرید و پاشنه را چپ و راست به شکل خام قایق که mat نام دارد بتراشید. قایق را واژگون کنید و با تیشه یا تبر در امتداد خط mat بتراشید. دوباره برگردانید و با تیشه از دو سر به سوی میانه گودی درون آن بکنید و در سینه و پاشنه حدود دو sok، یعنی حدود 60 cm، باقی بگذارید.

گودی را از پوستهٔ برنج پر کنید و آتش بزنید تا بدنه گرم شود، یا قایق را واژگون کنید تا برشته شود، تا رطوبت بیرون رود و چوب نرم شود. مقدار پوسته را برآورد کنید. وقتی کاملاً سوخت، آتش را با آب خاموش کنید و چوب سوخته را با تبر بتراشید. تکرار کنید تا بدنه به اندازهٔ کافی ژرف شود. نگذارید آتش دیواره‌های قایق را بخورد؛ همیشه آب خاموش‌کردن آماده داشته باشید؛ هنگام تراشیدن مراقب تیشه و تبر باشید.

قایق را برگردانید و با kong dit دو پهلو را بگیرید و هم‌زمان باز کنید، با پایه‌هایی درون قایق تا پهلوهایی که با گرما نرم شده‌اند به شکل قایق گشاد شوند. 2-3 روز رها کنید تا شکل سفت شود، سپس پایه‌ها را بردارید. گشاد کردن را می‌توان تکرار کرد تا پهنا درست شود.

پس از پایان، قایق باید چند بار آزموده شود تا معلوم شود چنان‌که باید کار می‌کند. رویا مات‌های بزرگ برنج یا میوه را با چند jaeo (پاروی ایستاده) به بازار می‌برند؛ میانه‌ها دو jaeo یا tikin به کار می‌برند؛ کوچک‌ها با پارو رانده می‌شوند. عکس یک رویا مات کوچک سقف‌دار را در بازار شناور خلونگ لات مایوم نشان می‌دهد (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسندگان ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) و รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in)، CC BY 4.0).

لا لوبر نوشت که مردم سیام قایق را از یک تنهٔ 16-20 wa می‌کندند و دهانه را با گرما به بیرون گشاد می‌کردند. رویا مات وسیلهٔ مهم مردم خلونگ لات مایوم بود؛ بعدها قایق‌های تخته‌ای و موتوری جایش را گرفتند چون کاربردشان آسان‌تر و سبک‌ترند. مهارت کندن قایق تمرین می‌خواهد. نگذارید آتش دیواره‌های قایق را بخورد؛ همیشه آب خاموش‌کردن آماده داشته باشید؛ هنگام تراشیدن مراقب تیشه و تبر باشید. منبع: مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، پایگاه داده اشیای سنتی کاربرد روزمره، «เรือมาด»، نویسندگان ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) و รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in)، بازار شناور خلونگ لات مایوم، بانکوک (مجوز CC BY 4.0). **محدودیت‌ها** منبع اندازهٔ تنه یا قایق را نمی‌گوید، و برای پوستهٔ برنج یا kong dit محصولی فهرست نشده، پس در متن نام برده شده‌اند.