قوطی‌بازکن محوری: یک میخ در مرکز، یک تیغه که به اندازه دلخواه تنظیم می‌شود

چاقویی که دور درِ قوطی چرخانده شود، به‌سادگی لغزیده و سوراخی نامنظم و بی‌اندازهٔ مشخص به جا می‌گذارد. چارلز مسنجر از کلیولند، اوهایو، در ۲۲ اکتبر ۱۸۶۷ با شمارهٔ US 70,010 گواهینامهٔ ابزاری برای بازکردن قوطی‌های ورق‌فلزی دریافت کرد: صفحه‌ای که در دسته‌ای ثابت شده، میلهٔ نوک‌تیزی در انتهای آن که از مرکز درِ قوطی به‌عنوان محور فرو می‌رود، و تیغه‌ای که روی میله از یکی از چند سوراخ صفحه لغزانده و با یک حلقه نگه داشته می‌شود؛ چرخاندن دسته، سوراخی گرد می‌برد، کوچک یا بزرگ. این مرحله نیروی دست را برای هر اندازهٔ سوراخ محاسبه می‌کند، سپس صفحه، محور و تیغه را از فولاد می‌سازد و با آن قوطی را باز می‌کند.