صفر، تارا و نمونه شاهد: آنچه ابزارتان می‌خواند وقتی باید صفر بخواند را اندازه بگیرید

فک‌ها را پاک کنید، کاملاً ببندید و نمایشگر را بخوانید. عدد را یادداشت کنید. کولیس را باز کنید و دوباره ببندید، چهار بار دیگر، و هر قرائت را همان لحظه یادداشت کنید. عددی کوچک دریافت خواهید کرد که به ندرت دقیقاً صفر است، و پنج قرائت به ندرت کاملاً با هم یکسان خواهند بود. هر دو واقعیت مهم هستند. MEAN این پنج قرائت خطای صفر شماست، یعنی عددی که باید از هر قرائت بعدی کم کنید. SPREAD این پنج قرائت حد پایین دقتی است که امروز با این ابزار می‌توانید درباره هر چیزی که اندازه می‌گیرید به دست آورید؛ هیچ میزان دقتی با سکه نمی‌تواند از آن بهتر باشد. حالا ضخامت یک سکه را پنج بار اندازه بگیرید، هر بار آن را رها کنید و دوباره در جای خود قرار دهید، و آن قرائت‌ها را هم یادداشت کنید. هنوز آن‌ها را تصحیح نکنید؛ همان چیزی را که ابزار واقعاً نشان داد ثبت کنید. تصحیح در حین کار، قرائت خام را از بین می‌برد، و قرائت خام تنها چیزی است که بعداً می‌توان دوباره محاسبه‌اش کرد. صفر را در همان وضعیتی تنظیم کنید که قرار است از آن استفاده کنید: در دمای کاری، و در همان جهتی که قرائت می‌گیرید. کولیسی که در سرما صفر شده و در گرما استفاده شود، صفر نشده است. در پایان جلسه، AGAIN صفر را بررسی کنید — اگر جابه‌جا شده باشد، می‌دانید که قرائت‌ها انحراف داشته‌اند و تقریباً به چه میزان؛ اگر جابه‌جا نشده باشد، شواهد مثبتی دارید که انحرافی رخ نداده است.

یک فنجان خالی را روی ترازوی آشپزخانه بگذارید و وزنش را یادداشت کنید. آن را بردارید، دوباره بگذارید و دوباره وزن کنید — پنج بار. توجه کنید که عدد نمایش‌داده‌شده چقدر نوسان دارد. حالا کار را به روش درست انجام دهید: فنجان را روی ترازو بگذارید، TARE را فشار دهید تا نمایشگر صفر را نشان دهد، سپس حدود دو گرم آب اضافه کنید و نمایشگر را بخوانید. آن عدد، وزن آب است و فقط وزن آب. سپس همان کار را با همان فنجان و همان آب به روش نادرست انجام دهید: وزن فنجان به‌علاوه آب را اندازه بگیرید و وزن فنجانی را که قبلاً یادداشت کرده‌اید از آن کم کنید. تقریباً به همان پاسخ خواهید رسید — و این همان نکته است. محاسبات یکسان است. آنچه متفاوت است میزان اطمینان از پاسخ است. دو دلیل وجود دارد که مسیر تفریق بدتر است و شما هر دو را همین حالا اندازه‌گیری کرده‌اید. وزن ظرف بین دو توزین CHANGES: رطوبت جذب می‌کند، لایه‌ای از هر چیزی که آخرین بار در آن بوده باقی می‌ماند، و تکرارهای پنج‌گانه شما نشان می‌دهند که این تغییر چقدر است. همچنین تفریق دو عدد بزرگ برای به دست آوردن یک عدد کوچک، ارقام مشترکی را که دارند از بین می‌برد — ۲۵۰.۱۴ منهای ۲۴۸.۰۹ ارقام معنادار بسیار کمتری نسبت به هرکدام از این دو عدد دارد. مرحله ۴ این ارقام را برای شما می‌شمارد. پس ظرف را با ACTUAL وزن صفر کنید، درست قبل از استفاده، هربار.

یک کاغذ صافی بردارید، آن را کاملاً خشک کنید (برای این کار یک ساعت در جایی گرم و خشک کافی است)، بگذارید به دمای اتاق برسد و با دقیق‌ترین ترازویی که در اختیار دارید وزن کنید. عدد را همراه با تاریخ و نام ترازوی مورد استفاده یادداشت کنید. حالا آن را در قیف قرار دهید و ۱۰۰ میلی‌لیتر DISTILLED آب از آن عبور دهید — آبی که می‌دانید هیچ‌یک از موادی را که معمولاً صاف می‌کنید در خود ندارد. بگذارید آب کاملاً بچکد، کاغذ را همان‌طور که بار اول خشک کردید خشک کنید، بگذارید به دمای اتاق برسد و دوباره وزن کنید. اختلاف این دو وزن، BLANK شماست. این مقدار باید کوچک باشد. اغلب صفر نیست، زیرا کاغذ الیاف از خود رها می‌کند، یا قیف کاملاً تمیز نبوده، یا رطوبت کاغذ پس از خشک شدن با دفعه قبل یکسان نبوده است. هر چه که باشد، این عددی است که روش شما به هر نمونه واقعی که از آن عبور می‌دهید اضافه خواهد کرد. این چیزی است که صفر کردن دستگاه نمی‌تواند برطرف کند. صفر کردن دستگاه را تنظیم می‌کند؛ بلنک به METHOD مربوط است — واکنش‌گرها، ظروف شیشه‌ای، کاغذ و محیط آزمایشگاه. بلنک صفر قویاً نشان می‌دهد که هیچ‌یک از اینها شما را آلوده نمی‌کنند. بلنک بزرگ به شما می‌گوید که پیش از گرفتن حتی یک قرائت واقعی، روش را اصلاح کنید. بلنک را در همان SAME به همراه نمونه‌ها اجرا کنید، نه یک بار در ماه. واکنش‌گرها فاسد می‌شوند، ظروف شیشه‌ای برای کار دیگری استفاده می‌شوند و بلنک هفته گذشته، شاهدی درباره همان هفته گذشته است.

صفر کردن فقط نقطهٔ پایین مقیاس را تنظیم می‌کند. این نشان نمی‌دهد که آیا ۱۰۰ گرم واقعاً ۱۰۰ گرم نشان داده می‌شود یا نه، و ممکن است ترازویی کاملاً صفر شده باشد اما در بالای محدوده‌اش به‌شدت خطا داشته باشد. پس آن را با یک مقدار شناخته‌شده‌ای بسنجید که خودتان تولید نکرده‌اید: وزنهٔ کالیبراسیون، بلوک گیج، آب یخ و آب جوش برای دماسنج. حداقل TWO نقطه لازم است — یکی نزدیک پایین محدودهٔ واقعی استفاده‌تان و یکی نزدیک بالا — زیرا یک نقطه نمی‌تواند مقیاسِ جابه‌جاشده را از مقیاسِ کشیده‌شده تشخیص دهد. ترازویی که در همه جا ۰٫۲ گرم بیش‌ازحد نشان می‌دهد و ترازویی که ۲ درصد بیشتر نشان می‌دهد، هر دو در بررسی یک‌نقطه‌ای در انتهای نادرست قبول می‌شوند. بررسی را همراه با تاریخ آن ثبت کنید. کالیبراسیون نیز مانند هر اندازه‌گیری دیگری است: عدم قطعیت خاص خود را دارد و پس از مدتی دیگر شاهد معتبری محسوب نمی‌شود. برخی چیزها را نمی‌توان دوباره صفر کرد و باید به‌جای آن ثبت شوند. خط‌کش فولادی با انتهای فرسوده صفر ندارد — از نشانهٔ ۱۰ میلی‌متر اندازه بگیرید و ۱۰ را کم کنید؛ این همان ترفند اندازه‌گیری همه‌چیز از یک مبدأ واحد است.

**چرا پنج تکرار و نه سه یا بیست؟** پنج تکرار کافی است تا بتوانید ببینید پراکندگی یک میلی‌متر است یا یک میکرومتر، و این همان تصمیمی است که واقعاً دارید می‌گیرید. اگر پنج اندازه‌گیری به‌شدت با هم اختلاف دارند، همان یافته است — بیشتر اندازه‌گیری کنید. **خطای صفر من منفی است. آیا کار اشتباهی کرده‌ام؟** نه. کولیسی که با بسته شدن فک‌ها -0.02 میلی‌متر نشان می‌دهد، به همان اندازه عادی است که کولیسی با +0.02 میلی‌متر. مقدار علامت‌دار را کم کنید: اصلاح‌شده = خوانش خام منهای صفر. کم کردن یک عدد منفی جمع می‌کند، و این درست است. **آیا فقط دکمه ZERO روی کولیس را فشار دهم؟** می‌توانید، ولی آنگاه آن عدد را دور انداخته‌اید. ابتدا اندازه‌گیری صفر، به شما می‌گوید انحراف دستگاه چقدر است و آیا پایدار است — اطلاعاتی که دکمه از بین می‌برد. آن را اندازه بگیرید، یادداشت کنید، سپس در صورت تمایل صفر کنید. **آیا تارا همان صفر است؟** نه، و تفاوت، کل این پله است. ZERO یعنی دستگاه هیچ چیز را نشان نمی‌دهد. TARE یعنی دستگاه ظرفی را نشان می‌دهد که قصد دارید نادیده‌اش بگیرید. BLANK یعنی کل روش، نمونه‌ای را می‌خواند که می‌دانید خالی است. این‌ها سه نوع غیبت متفاوت‌اند و هر کدام به روش متفاوتی یافت می‌شوند. **بلانک من منفی درآمد — کاغذ بعداً LESS وزن داشت.** پس کاغذ در بار اول کاملاً خشک نبوده، و بزرگ‌ترین خطای روش خود را کشف کرده‌اید. هر دو وزن‌کشی را به یک شیوه، به مدت یکسان و در دمای اتاق یکسان انجام دهید. بلانک منفی اطلاعات واقعی است، نه اشتباهی که باید پنهان شود. **این به کجا می‌رسد.** هر پله ابزاری در کاتالوگ فرض می‌کند که این یکی انجام شده است: خوانش میکرومتر، خوانش دماسنج و خوانش ترازو همگی اعداد خام‌اند تا زمانی که صفر اندازه‌گیری‌شده، تارا و بلانک از آن‌ها کم شود.