بوته‌ای از چدن برای ذوب فلزها و آلیاژهایی که نقطهٔ ذوبشان کمتر از خود آهن (حدود ۱۵۳۸ درجهٔ سلسیوس) است. بوته‌های چدنی از بوته‌های رسی بادوام‌تر و در برابر شوک گرمایی مقاوم‌ترند، اما ممکن است مذاب را با آهن آلوده کنند — پس برای فلزهای گران‌بها مناسب نیستند.