دسته‌ای از مادهٔ نازک، خشک، و آتش‌گیر — پوست ریش‌ریش‌شده (سرو، توس)، علف خشک، پرز لوئی، یا پارچهٔ زغال‌شده — که به شکل لانه‌ای شل درآمده است. جرقه یا اخگر آتش اصطکاکی یا سنگ چخماق و فولاد را می‌گیرد و سپس به‌آرامی در آن می‌دمند تا شعله بگیرد. از پارینه‌سنگی تا امروز کلید افروختن آتش همین است.