گِره‌ای از چخماق (کوارتز ریزبلور، SiO₂) که در نهشته‌های گچ یا سنگ آهک پدید آمده است. صدف‌وار می‌شکند و لبه‌هایی تیز چون تیغ می‌دهد، از این رو سنگ اصلی ابزارسازی در دوران پارینه‌سنگی و نوسنگی بود. برای تراشیدن تیغه، خراشنده، سرپیکان و برای افروختن آتش به کار می‌رود.