Rafmagnshitaplata með steyptu hitaelementi: Jordan & Schneider, 1935

Í steyptri eldunarplötu liggja hitaspíralar, einangraðir, inni í rörum, og rörin eru steypt inn í plötuna. Friedrich Jordan og Paul Schneider hjá Voigt & Haeffner í Frankfurt fengu einkaleyfi árið 1935 á betri aðferð, US 1,998,764: hvert rör er aðeins steypt inn að um helmingi ummáls síns, eða aðeins meira. Að steypa málm utan um allt rörið krefst kjarnalíkana, kostar efni og dreifir hitanum ójafnt, en óvarinn neðri hlutinn tapar litlum hita því loft leiðir hita mun verr en málmur. Til að halda spíralnum þétt meðan járninu er hellt eru haldarræmur eða skoraðar tengingar festar við vafningana og steyptar inn í plötuna ásamt honum. Miðja plötunnar má gera þykkari til að jafna hitann.