Klofning borðs úr trjábol — Að kljúfa timbur eftir æðinni með fleygum

Áður en sögunarmyllur komu til sögunnar var hvert borð klofið úr trjábol með fleygum og sleggjum. Klofning nýtir náttúrulega æð viðarins: fleygur sem rekinn er í endaæðina myndar sprungu sem fylgir trefjunum og úr verður borð sem er sterkara en nokkurt sagað borð, því engar trefjar eru skornar þvert. Hvert víkingaskip, hvert miðaldaþak og sérhver járnaldarhurð var smíðuð úr klofnum viði.

Aðferðin er einföld en krefst þess að lesa í viðinn. Beinvaxinn trjábolur klofnar snyrtilega í helminga, fjórðunga og áttunduparta. Hver klofning minnkar síðan þversniðið þar til fást borð með æskilegri þykkt. Snúin æð, kvistir eða spíralvöxtur valda því að klofningin fer út af línu og eyðileggur borðið. Að velja rétta trjábolinn er helmingur kunnáttunnar.

Járnfleygar breyttu klofningu úr hægfara steinaldarferli í skilvirka framleiðsluaðferð. Járnfleygur smiðsins, rekinn með trésleggju, klýfur trjábol á nokkrum mínútum. Ásamt járnsköfu til sléttunar framleiðir klofning fullunnin borð hraðar en gryfjusögun og með meiri styrk.