จิ้งหน่อง — ไม้ไผ่แก่จัด 1-2 ปล้อง เหลาแบนบาง ครึ่งหนึ่งบางกว่า เจาะรูรียาว เป่าที่รูแล้วดีดปลายที่บาง เสียงเป็นจังหวะ

"นักเลงสูบยาต้องหาใบตอง นักเลงจิ้งหน่องให้หาไม้แก่" (เพลงพื้นบ้านที่ผู้สูงอายุจำได้) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ไม่ระบุผู้เขียน, CC BY 4.0)

เลือกไม้ไผ่ที่แก่จัด ตัดเป็นปล้อง ยาวประมาณ 1-2 ปล้อง

ใช้มีดเหลาไม้ไผ่ให้แบนและบาง ครึ่งหนึ่งเหลาให้บางกว่าอีกครึ่ง ส่วนที่บางเจาะรูรียาวเกือบตลอดครึ่งไม้นั้น ตรงรูใช้เป่า แล้วดีดปลายไม้ที่อ่อนบาง

เหลาไม้ไผ่ให้คล้ายไม้เรียวยาว ตรงที่เป่าทำให้คล้ายแบบไม้แบน

ภาพวาดจิ้งหน่อง (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ไม่ระบุผู้เขียน, CC BY 4.0)

เป่าตรงรูเจาะ และใช้นิ้วดีดไม้ไผ่ส่วนที่อ่อนบางขณะเป่าลมเข้ารู เกิดเสียงเป็นจังหวะกับนิ้วที่ดีด ผู้เล่นมักเป็นเด็กชายอายุ 10 ขวบขึ้นไปจนถึงวัยหนุ่ม วัยรุ่นใช้เป่าจีบสาวด้วย

การเป่าจิ้งหน่องสูญหายจากพื้นบ้านไปนานแล้ว ผู้สูงอายุชื่อนายหรุ่น โม้พวง ยังจำกลอนสั้นเกี่ยวกับจิ้งหน่องได้ ระวังมีดขณะเหลา แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "จิ้งหน่อง" ไม่ระบุผู้เขียน (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ให้ขนาดรูหรือความหนาของไม้ ภาพประกอบเป็นภาพวาด