วัวชน — ฐานไผ่ซาง 30 ซม. ช่อง 1 × 4 ซม. 4 ช่อง วัวไม้เนื้ออ่อน 4 × 9 × 7 ซม. 2 ตัว สลักขาหน้า เชือกยาว 3 เท่าและหนังยาง ดึงเชือกแล้ววัววิ่งชนกัน

"จับที่กระบอกแล้วอีกมือดึงเชือกเข้าออก ตัวสัตว์ก็จะมีท่าทางกำลังวิ่งชนกัน" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ไม่ระบุผู้เขียน, CC BY 4.0)

เลือกไผ่ซาง (ปล้องยาว เนื้อไม่หนาเกิน) ยาวประมาณ 30 ซม. เจาะช่อง 4 ช่อง กว้างประมาณ 1 ซม. ยาวประมาณ 4 ซม. สำหรับใส่วัว เจาะรูและเหลาไม้ไผ่ใส่ขวาง 2 จุด ที่หัวและกลาง ไว้มัดเชือกและหนังยาง เหลาไม้ทำขาใส่ด้านบน 2 ข้าง ให้ตั้งได้ไม่ล้มกลิ้ง

ตัดไม้เนื้ออ่อนเป็นท่อนประมาณกว้าง 4 ซม. ยาว 9 ซม. สูง 7 ซม. เหลาเป็นรูปวัว อาจใช้ไม้คนละสีให้ต่างกัน เจาะรูที่ขาหน้าของวัว ยึดวัวทั้งสองกับฐานด้วยสลักไม้

ตัดเชือกยาว 3 เท่าของกระบอกไม้ไผ่ ร้อยอ้อมจุดสลักแล้ววนมามัดที่วัวตัวหนึ่ง ปลายอีกข้างลอดไปมัดที่สลักไม้ของวัวอีกตัว ใส่หนังยางที่จุดสลักอีกจุด ให้วัวขยับได้

ภาพวัวชนจริง (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ไม่ระบุผู้เขียน, CC BY 4.0)

จับที่กระบอก อีกมือดึงเชือกเข้าออก วัวทั้งสองจะทำท่าวิ่งเข้าชนกัน

งานเหลาไม้รูปวัวต้องใช้ความชำนาญ เครื่องมือต้องคม ปัจจุบันคนทำของเล่นนี้ของพิพิธภัณฑ์เล่นได้เหลือ 1 ท่าน อายุ 85 ปี ระวังมีดและเลื่อย แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "วัวชน" ไม่ระบุผู้เขียน (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** ขั้นตอนกลไกในแหล่งข้อมูลอ้างถึงจุดสลัก 1.1 1.2 และวัวตัว ก ข ตามภาพที่ไม่ได้แนบมา การร้อยเชือกจึงเขียนตามถ้อยคำเท่าที่มี ไม่มีรายการสินค้าสำหรับไม้เนื้ออ่อนทั่วไป