หลัว (เข่ง) — ตอกผิวไม้รวกปื้นใหญ่ ก้นลายขัดตาห่างสี่เหลี่ยม ตัวลายขัดทึบ ปากกลม 60-70 ซม. สูง 60 ซม. มีหู

"ก้นสานด้วยลายขัดตาห่างเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมแล้วงอขึ้นในแนวตั้ง สานลายขัดทึบเวียนจนถึงปาก ใช้ตอกไพลสานจนถึงขอบ พับเส้นยืนสอดขัดกันเป็นขอบปาก" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน วิบูลย์ ลี้สุวรรณ, CC BY 4.0)

จักตอกผิวไม้รวกปื้นใหญ่ สานก้นด้วยลายขัดตาห่างเป็นแผ่นสี่เหลี่ยม แล้วงอตอกขึ้นในแนวตั้ง

สานลายขัดทึบเวียนรอบขึ้นไปจนถึงปาก ใช้ตอกไพลสานจนถึงขอบ

พับเส้นยืนสอดขัดกันเป็นขอบปาก ทำหูที่ขอบปาก

ภาพหลัวจริง (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน วิบูลย์ ลี้สุวรรณ, CC BY 4.0)

หลัวขนาดใหญ่ใส่ผักและผลไม้ ขนาดเล็กใส่สิ่งของเล็ก ๆ น้อย ๆ

หลัวรูปร่างคล้ายกระบุง บางถิ่นเรียกเข่ง ระวังมีดขณะจักตอก แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "หลัว" ผู้เขียน วิบูลย์ ลี้สุวรรณ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ให้ความกว้างตอกหรือวิธีทำหู