ဆဲလ်စီးယပ်စ်၏ ပုံသေအမှတ်နှစ်ခုကို အသုံးပြု၍ သာမိုမီတာ ချိန်ညှိခြင်း

အရှည် ၃၀ စင်တီမီတာခန့်ရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော အပေါက်ရှိ (မွှေးပြွန်) ဖန်ပြွန်ကို ရွေးပါ၊ တစ်ဖက်ကို ပိတ်ထားပြီး ပိတ်ထားသောဖက်တွင် လုံးအိုးငယ် မှုတ်ထားပါ။ ပြဒါးသည် ဤအတိုင်းအတာအတွင်း အပူချိန်နှင့်အတူ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ကျယ်ပြန့်ပြီး ညီမျှခွဲခြားမှုစကေးများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်စေသည်။ ဆဲလ်စီးယပ်စ်သည် အရက်အစား ပြဒါးကို အသုံးပြုခဲ့သည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြဒါးသည် ဖန်ကို စိုစွတ်စေခြင်းမရှိဘဲ ၀°C နှင့် ၁၀၀°C အကြားတွင် နီးပါးမျဉ်းဖြောင့်ကျယ်ပြန့်မှုကိန်းရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပိတ်မိနေသော လေကို ကျယ်ပြန့်စေရန် ဖန်လုံးအိုးကို ညင်သာစွာ အပူပေးပါ၊ ထို့နောက် ဖွင့်ထားသောအဖျားကို ပြဒါးခွက်ထဲသို့ မှောက်ပါ။ လုံးအိုး အေးသောအခါ လေဖိအားသည် ပြဒါးကို ပြွန်အတွင်းသို့ တွန်းပို့သည်။ လုံးအိုးနှင့် ပြွန်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လေပူဖောင်းမပါဘဲ ဆက်တိုက်ပြဒါးတိုင်ဖြင့် ပြည့်သည်အထိ ထပ်လုပ်ပါ။

ပြည့်ပြီးနောက် မီးတောက်ဖြင့် ဖန်ကို အရည်ပျော်ကာ မွှေးပြွန်၏ ဖွင့်ထားသောအဖျားကို ပိတ်ပါ။ ပြဒါးတိုင်သည် ယခု ပိတ်ထားသောစနစ်တွင် ပိတ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဘိုရိုဆီလီကိတ်ဖန်ဘီကာတွင် ကြိတ်ထားသော ရေခဲဖြည့်ပြီး ရေခဲအပိုင်းများကြား အကွာအဝေးများဖြည့်ရန် လုံလောက်သော သန့်စင်ရေ ထပ်ထည့်ပါ။ ညင်သာစွာ မွှေပါ။ ဤသို့ဖြင့် ၀°C တိကျစွာ တည်ငြိမ်သော ဟန်ချက်ညီမှု ဖန်တီးသည်။

ပြဒါးလုံးအိုးကို ရေခဲ-ရေရောစပ်မှုတွင် လုံးဝ နှစ်ပါ။ ပြဒါး ပြည့်ဝသော ဟန်ချက်ညီမှု ရရှိရန် အနည်းဆုံး ၅ မိနစ် တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်ထားပါ။

ပြဒါး ပြည့်ဝစွာ ဟန်ချက်ညီနေသည့်အခါ စိန်အဖျား စခရိုက်ဘာ သို့မဟုတ် အဖျားချွန် ပါမာနန့်မားကာ အသုံးပြုပြီး ပြဒါးတိုင်၏ ထိပ်ဖျား၌ ဖန်ပြွန်ပေါ်တွင် ရည်ညွှန်းမျဉ်း တိကျစွာ ခြစ်ပါ။

ဆူအမှတ် သတ်မှတ်ခြင်းမပြုမီ ပြဒါးဘာရိုမီတာ စစ်ဆေးပါ။ စံလေဖိအားမှာ ၇၆၀ mmHg (၁၀၁.၃၂၅ kPa) ဖြစ်သည်။

ဖလောရင့်စ်ဘူးကို သန့်စင်ရေ တစ်ဝက်ဖြည့်ပြီး အရက်မီးခွက်အပေါ် ကွင်းစင်ပေါ်တွင် တင်ပါ။ ပြဒါးလုံးအိုးသည် ရေမျက်နှာပြင်အပေါ် ရေနွေးငွေ့နေရာတွင် ရှိစေရန် သာမိုမီတာပြွန်ကို ကိုင်ရန် ညှပ်တပ်ဆင်ပါ။

အရက်မီးခွက်ကို ထွန်းပြီး ရေကို ဆက်တိုက်၊ ပြင်းထန်သော ဆူခြင်းအထိ အပူပေးပါ။ ဆူခြင်း တည်ငြိမ်သည်အထိ စောင့်ပါ။

သာမိုမီတာကို ရေနွေးငွေ့တိုင်တွင် ထားပြီး ပြဒါး တက်ခြင်း ရပ်၍ တည်ငြိမ်သည်အထိ ၃-၅ မိနစ် စောင့်ပါ။

ပြဒါးတိုင်၏ ထိပ်ဖျား၌ ဒုတိယရည်ညွှန်းမျဉ်း ခြစ်ပါ သို့မဟုတ် မှတ်သားပါ။

တိကျသော ပေတံ သို့မဟုတ် ဒီဗိုင်ဒါ အသုံးပြုပြီး ရေခဲအမှတ်မှတ်သားခြင်းနှင့် ဆူအမှတ်မှတ်သားခြင်းကြား တိကျသော အကွာအဝေးကို မီလီမီတာဖြင့် တိုင်းတာပါ။ ဤအကွာအဝေးသည် အခြေခံကြားကာလ — ၁၀၀ ဒီဂရီ အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

စုစုပေါင်းကြားကာလကို ၁၀၀ ဖြင့်စားပြီး ဒီဂရီတစ်ခုစီ၏ အရှည်ကို တွက်ချက်ပါ။ ဤအကွာအဝေးတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဒီဗိုင်ဒါ အသုံးပြုပြီး ရေခဲအမှတ်မှ ဆူအမှတ်အထိ ပြွန်တစ်လျှောက် ဒီဂရီတိုင်း မှတ်သားပါ။

ရေခဲအမှတ်အောက်နှင့် ဆူအမှတ်အထက် ပြွန်ခွင့်ပြုသည့်အတိုင်း တူညီသော ညီမျှအကွာအဝေး ဆက်လက်ပါ။

ပြီးစီးသော သာမိုမီတာကို ရေခဲ-ရေရေချိုးကန်တွင် ပြန်ထားပြီး ပြဒါးသည် ၀°C မှတ်သားခြင်းနှင့် တိကျစွာ ညီညွတ်ကြောင်း အတည်ပြုပါ။

သာမိုမီတာကို ဆူနေသောရေအပေါ် ရေနွေးငွေ့တိုင်သို့ ပြန်ထားပါ။ ပြဒါးသည် ၁၀၀°C မှတ်သားခြင်းနှင့် ညီညွတ်ကြောင်း အတည်ပြုပါ။ ဆဲလ်စီးယပ်စ်၏ နည်းလမ်းသည် ဂရုတစိုက်နည်းပညာဖြင့် ခန့်မှန်း ±၀.၁°C တိကျမှု ရရှိသည်။

အဆင့်သတ်မှတ်ထားသော ပြွန်ကို ကြိုးချည်မှုများ သို့မဟုတ် ဘိလပ်မြေဖြင့် သစ်သား၊ ကြေးဝါ သို့မဟုတ် ဆင်စွယ် နောက်ကျောပြားကပ်တွင် တပ်ဆင်ပါ။ နောက်ကျောပြားပေါ်တွင် ဂဏန်းစကေး ထွင်းပါ သို့မဟုတ် ရိုက်နှိပ်ပါ။

ဆဲလ်စီးယပ်စ်သည် ဆူခြင်းကို ၀° နှင့် ခဲခြင်းကို ၁၀၀° သတ်မှတ်ခဲ့သည် — ခေတ်သစ်ထုံးတမ်း၏ ပြောင်းပြန်။ သူ၏ အကြောင်းပြချက်ကို ငြင်းခုံကြသည်: ဆွီဒင်ဆောင်းရာသီ အပူချိန်များတွင် အနုတ်ဂဏန်းများ ရှောင်ရှားလိုသည်ဟု သီအိုရီတစ်ခုရှိသည် (အပ်ဆာလာသည် ပုံမှန် −၂၀ မှ −၃၀°C သို့ ရောက်ရှိသည်)။ ၁၇၄၄ ခုနှစ် ဆဲလ်စီးယပ်စ် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် စကေးကို ခေတ်သစ်ပုံစံသို့ ပြောင်းလှန်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် အလေးချိန်နှင့်တိုင်းတာမှုဆိုင်ရာ အထွေထွေညီလာခံအကြိမ် ၉ သည် 'စင်တီဂရိတ်' ကို 'ဆဲလ်စီးယပ်စ်' ဟု တရားဝင် အမည်ပြောင်းခဲ့သည်။