အပြားမှ ဆွဲထုတ်ထားသော ကြေးနီနှင့် ကြေးဝါ ပြွန်

ရတနာပန်းထိမ်များသည် ပြားသော အပြားမှ ပြွန်ကို ပြုလုပ်ကြသည်: အပြားကို မြောင်းအဖြစ် ကွေးပြီးနောက် ဆွဲပြား၏ ကျဉ်းလာသော အပေါက်များကို ဖြတ်၍ ဆွဲသဖြင့် ၎င်းတစ်လျှောက် ဆက်ကြောင်းပါ အဝိုင်းပြွန်အဖြစ် ပိတ်သွားသည်။ သံမဏိ ချောင်းပေါ်တွင် ဆွဲလျှင် အတွင်းပေါက်သည် ချောင်း၏ အရွယ်ဖြင့် ထွက်လာသည်။ ပိတ်ထားသော ပြွန်အတွက် ဆက်ကြောင်းကို ငွေဖြင့် ဂဟေဆော်နိုင်သည်။ ကြေးနီနှင့် ကြေးဝါ နှစ်ခုစလုံးကို ဤနည်းဖြင့် ဆွဲပြီး ဆွဲချက်များကြား အပူပေး ပျော့စေသည်။