Ruea Mat (ထိုင်း သစ်တုံးထွင်းလှေ) — သစ်တုံးတစ်တုံးလုံးမှ ထွင်းထားသည်၊ ဝမ်းအောက်ခြေ ဝိုင်းပြီး ထိပ်ပြား၊ စပါးခွံမီးဖြင့် ဖွင့်ကာ kong dit ဖြင့် ချဲ့ထားသည်

"လှေကိုယ်ထည်ကို ပူစေပြီး လှေဝကို ဖွင့်ရန် ခွက်ထဲ စပါးခွံထည့်၍ မီးရှို့သည် ... စပါးခွံ အကုန်လောင်ပြီးသောအခါ လက်မှုပညာသည်က ရေဖြင့် မီးငြိမ်းပြီး မီးလောင်သစ်သားကို ပုဆိန်ဖြင့် ပဲ့ထုတ်ကာ ကိုယ်ထည် လိုချင်သည့် အနက်ရောက်သည်အထိ ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်သည်။ ဤအဆင့်ကို boek fai ဟုခေါ်သည်။" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร၊ စီရင်ဒွန် မနုဿဗေဒ စင်တာ၊ စာရေးသူများ ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) နှင့် รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in)၊ CC BY 4.0)

လှေနှင့် ကိုက်ညီသော လုံးပတ်ရှိသည့် ရှည်ပြီး ဖြောင့်သော ကျွန်း သို့မဟုတ် တာခီယန် သစ်တုံးကို ရွေးပါ။ မည်သည့်ထိပ်က ဦး၊ မည်သည့်ထိပ်က ပဲ့ ဆုံးဖြတ်ပြီး သစ်တုံးကို ထောက်တိုင်များ (mon) ပေါ်တင်ကာ သပ်များဖြင့် ခိုင်ခံ့စွာ ညှပ်ပါ။ အလယ်ကိုရှာ၍ လှေဝ၏ အနံနှင့် အလျားကို သတ်မှတ်ပြီး klon ruea ဟုခေါ်သော လှေကြမ်းပုံအဖြစ် ပဲ့ပါ။

လွှဖြင့် လှေဝကို ဖြတ်ပြီး ပဲ့ပိုင်းကို ဘယ်ညာ mat ဟုခေါ်သော လှေကြမ်းပုံအဖြစ် ပဲ့ပါ။ လှေကို မှောက်ပြီး mat မျဉ်းအတိုင်း ပေါက်တူးပုဆိန် သို့မဟုတ် ပုဆိန်ဖြင့် ပဲ့ပါ။ ပြန်လှန်၍ ပေါက်တူးပုဆိန်ဖြင့် ထိပ်နှစ်ဖက်မှ အလယ်သို့ အတွင်း ခွက်ကို ထွင်းပါ၊ ဦးနှင့် ပဲ့တွင် sok နှစ်ခုခန့်၊ ဆိုလိုသည်မှာ 60 cm ခန့် ချန်ထားပါ။

ကိုယ်ထည်ကို ပူစေရန် ခွက်ထဲ စပါးခွံဖြည့်၍ မီးရှို့ပါ၊ သို့မဟုတ် လှေကို မှောက်၍ ကင်ပါ၊ အစိုဓာတ်ထွက်ပြီး သစ်သားပျော့စေရန်။ စပါးခွံ ပမာဏကို ခန့်မှန်းပါ။ အကုန်လောင်ပြီးသောအခါ ရေဖြင့် မီးငြိမ်းပြီး မီးလောင်သစ်သားကို ပုဆိန်ဖြင့် ပဲ့ပါ။ ကိုယ်ထည် လုံလောက်စွာ နက်သည်အထိ ထပ်လုပ်ပါ။ မီးကို လှေနံရံများ မစားပါစေနှင့်။ မီးငြိမ်းရေ အမြဲ အသင့်ထားပါ။ ပဲ့စဉ် ပေါက်တူးပုဆိန်နှင့် ပုဆိန်ကို သတိထားပါ။

လှေကို လှန်ပြီး kong dit ဖြင့် ဘေးနှစ်ဖက်ကို ညှပ်ကာ တပြိုင်နက် ဖွင့်ပါ၊ အပူကြောင့် ပျော့သွားသော ဘေးများ လှေပုံအတိုင်း ကျယ်လာစေရန် လှေအတွင်း ထောက်တိုင်များ ထည့်ပါ။ ပုံသဏ္ဌာန် မာလာသည်အထိ 2-3 ရက် ထားပြီး ထောက်တိုင်များ ဖယ်ပါ။ အနံ မှန်သည်အထိ ချဲ့ခြင်းကို ထပ်လုပ်နိုင်သည်။

ပြီးသောအခါ လှေ လိုသလို အလုပ်လုပ်မလုပ် ကြည့်ရန် အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ရမည်။ ရွာမတ်ကြီးများသည် jaeo (မတ်တပ်လှော်တက်) အများအပြားဖြင့် စပါး သို့မဟုတ် သစ်သီးကို ဈေးသို့ သယ်သည်။ အလတ်စားများ jaeo နှစ်ချောင်း သို့မဟုတ် tikin သုံးသည်။ အသေးများကို တက်ဖြင့် လှော်သည်။ ဓာတ်ပုံတွင် ခလောင်လတ်မာယုမ် ရေပေါ်ဈေးရှိ အမိုးပါသော ရွာမတ် အသေးတစ်စင်းကို ပြထားသည် (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร၊ စီရင်ဒွန် မနုဿဗေဒ စင်တာ၊ စာရေးသူများ ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) နှင့် รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in)၊ CC BY 4.0)။

စီယမ်လူမျိုးများသည် 16-20 wa ရှည်သော သစ်တုံးတစ်တုံးတည်းမှ လှေထွင်းပြီး အပူဖြင့် လှေဝကို အပြင်သို့ ချဲ့ကြောင်း လာလူဘဲယား မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ ရွာမတ်သည် ခလောင်လတ်မာယုမ် လူများ၏ အရေးကြီးသော ယာဉ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုရလွယ်ကူပြီး ပေါ့ပါးသောကြောင့် ပျဉ်လှေနှင့် စက်လှေများက အစားထိုးခဲ့သည်။ လှေထွင်းကျွမ်းကျင်မှုသည် လေ့ကျင့်မှု လိုအပ်သည်။ မီးကို လှေနံရံများ မစားပါစေနှင့်။ မီးငြိမ်းရေ အမြဲ အသင့်ထားပါ။ ပဲ့စဉ် ပေါက်တူးပုဆိန်နှင့် ပုဆိန်ကို သတိထားပါ။ မူရင်း- စီရင်ဒွန် မနုဿဗေဒ စင်တာ၊ ရိုးရာ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်း ဒေတာဘေ့စ်၊ "เรือมาด"၊ စာရေးသူများ ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) နှင့် รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in)၊ ခလောင်လတ်မာယုမ် ရေပေါ်ဈေး၊ ဘန်ကောက် (လိုင်စင် CC BY 4.0)။ **ကန့်သတ်ချက်များ** မူရင်းတွင် သစ်တုံး သို့မဟုတ် လှေ၏ အရွယ်အစားကို မဖော်ပြထားပါ၊ စပါးခွံ သို့မဟုတ် kong dit အတွက် ထုတ်ကုန် စာရင်းမရှိသဖြင့် စာသားတွင် ဖော်ပြထားသည်။