ပန်းပဲခုံ: သံမဏိ မျက်နှာပြင် ဂဟေဆက်ထားသော သံထု ကိုယ်ထည်

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ပြင်ပတွင် 1880 ခုနှစ်များ၏ ပန်းပဲခုံများသည် သံမဏိ မျက်နှာပြင်အောက်တွင် သံထု (wrought iron) ကိုယ်ထည်နှင့် ရိုးရိုး သံထု ဦးချို ရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်ထည်ကို တီးတ်တူကြီးများအောက်တွင် ကြမ်းကြမ်း ပုံသွင်းခဲ့ပြီး တစ်ပိုင်းတည်း သို့မဟုတ် ထောင့်များနှင့် ဦးချိုကို ဂဟေဆက်ခဲ့သည်။ အထူ 3/8 မှ 3/4 လက်မ ရှိသော shear သို့မဟုတ် blister သံမဏိ မျက်နှာပြား တစ်ချပ်ကို ရိုက်သူ လေးဦးက တစ်ကြိမ်လျှင် လက်မ အနည်းငယ်စီ မီးဂဟေ ဆက်ခဲ့ပြီး ထို့နောက် အပေါက်များ ဖောက်၍ ပန်းပဲခုံကို ပုံသွင်းကာ ပြားအောင် ကြိတ်၍ ကျဆင်းလာသော ရေစီးကြောင်းအောက်တွင် မာကျောစေခဲ့သည်။ ကောင်းစွာ ဂဟေဆက်ထားသော ပန်းပဲခုံသည် ရိုက်လိုက်လျှင် ကြည်လင်စွာ မြည်သည်။ ခေတ်သစ် ပန်းပဲခုံ အများစုမှာမူ မီး သို့မဟုတ် အင်ဒပ်ရှင်ဖြင့် မျက်နှာပြင် မာစေထားသော သွန်းထုတ် သံမဏိ ဖြစ်သည်။