Pengumpulan Biji Tembaga di Anatolia — Identifikasi Tembaga Alami dan Malasit

Tembaga (Cu) ialah logam peralihan dengan nombor atom 29. Ia wujud dalam alam semula jadi dalam bentuk tulen (tembaga asli) atau dalam mineral. Mineral tembaga yang paling biasa termasuk malakit (Cu2(CO3)(OH)2, hijau), azurit (Cu3(CO3)2(OH)2, biru), kalkopirit (CuFeS2, kuning keemasan) dan kuprit (Cu2O, merah). Di Anatolia, terutamanya malakit dan tembaga asli adalah biasa.

Deposit tembaga utama Turki terletak di kawasan Laut Hitam (Murgul, Artvin; Küre, Kastamonu), Anatolia Tenggara (Ergani, Diyarbakır) dan Anatolia Tengah (Niğde, sekitar Aksaray). Pemprosesan tembaga prasejarah didokumentasikan dalam penggalian Çatalhöyük (Konya) dan Çayönü (Diyarbakır). Kawasan-kawasan ini adalah titik permulaan yang baik untuk mencari sampel bijih permukaan.

Di Turki, hak perlombongan milik negara (Undang-undang Perlombongan, No. 3213). Pengumpulan sampel kecil untuk tujuan saintifik atau pendidikan biasanya dibenarkan, tetapi lesen perlombongan diperlukan untuk pengorekan komersial. Dapatkan kebenaran pemilik tanah di atas tanah persendirian. Pengambilan sampel dari tapak arkeologi dan kawasan perlindungan adalah dilarang.

Mineral tembaga menampakkan diri pada batuan permukaan dengan warna yang jelas. Malakit berwarna hijau cerah, azurit berwarna biru tua. Warna-warna ini terbentuk daripada tindak balas tembaga dengan karbon dioksida dan air. Cari kesan-kesan ini di dasar sungai, rekahan batuan dan sekitar pintu masuk lombong lama. Kesan hijau adalah penunjuk paling kuat kehadiran tembaga.

Tembaga asli ialah logam berwarna merah jingga dengan kilauan logam. Ia biasanya ditemui dalam basalt atau batu pasir sebagai kepingan kecil, kepingan nipis atau bentuk bercabang. Permukaan yang baru pecah berwarna tembaga berkilau, manakala permukaan terdedah kepada udara ditutup patina hijau-coklat. Kekerasannya pada skala Mohs ialah 2.5-3 — boleh dicalar dengan syiling tembaga.

Arazi calismasina cikmadam once ekipmaninizi hazirlayin. Jeoloji cekici, koruma gozlugu, eldiven, numune poseti, etiket ve marker gereklidir. Gunes kremi, su ve ilk yardim cantasi da yaninizdaolmalidir. Arazide en az iki kisi olarak calisin.

Yesil veya mavi lekelenme gosteren kayalari jeoloji cekici ile dikkatli bir sekilde kirin. Her vurustan once koruma gozlugunuzu takin — kaya parcalari tehlikelidir. Numuneleri yumruk buyuklugunde parcalar halinde cikarin. Her numuneden en az 2-3 parca alin, boylece farkli noktalardan karsilastirma yapabilirsiniz.

Her numuneyi glazursuz bir porselen plaka (cizik plakasi) uzerinde surterek cizik rengini kontrol edin. Malakit acik yesil cizik birakir. Azurit acik mavi cizik birakir. Kalkopirit yesil-siyah cizik birakir. Dogal bakir metalik bakir renginde parlak cizik birakir. Cizik rengi, mineralin tozunun gercek rengidir ve gozle tanimlamadan daha guvenilirdir.

Mohs sertlik olcegini kullanarak minerali taniyin. Malakit 3,5-4 sertligindedir — bir bakir sikke (3,5) ile hafifce cizilebilir. Kalkopirit 3,5-4 sertligindedir. Dogal bakir 2,5-3 sertligindedir — tirnakla (2,5) cizilemez ama bir celik bicak (5,5) kolayca cizer. Bu testler mineralin kimligini dogrulamaniza yardimci olur.

Her numuneyi ayri bir posete koyun ve etiketleyin. Etiket uzerinde toplama tarihi, konum (GPS koordinatlari veya yer tarifi), kaya tipi, renk, cizik rengi ve sertlik test sonuclarini yazin. Bu bilgiler sonraki analiz ve degerlemde kritik oneme sahiptir. Numuneleri numaralandiriniz ve deftere ayni numaralari kaydedin.

Eve donunce, numuneleri temiz su ile yikayarak toz ve toprak kalintilarini giderin. Sert bir dis fircasi ile mineral yuzeylerini nazikce firalayin. Asit veya kimyasal madde kullanmayin — bunlar mineral yuzeyini bozar. Temizlenmis numuneleri havlu uzerinde kurumaya birakin.

Temizlenmis numuneleri mineral turune gore gruplayin: malakit (yesil), azurit (mavi), kalkopirit (sari-metalik), dogal bakir (kirmizimsi-metalik) ve karsi kayac (bakir icerikli kayac). Her grup icin ortalama boyut, renk yogunlugu ve tahmini bakir icerigini not edin. Yuksek bakir icerikli numuneler daha agir hissedilir — bakirin yogunlugu 8,96 g/cm3'tur.

Siniflandirilmis numuneleri ayri kutularda veya posetlerde saklayin. Malakit ve azurit neme duyarlidir — silika jel paketleri ile birlikte muhafaza edin. Numune koleksiyonunuzu bir katalogtablo halinde kaydedin: numune no, mineral adi, konum, tarih, agirlik. Bu kayitlar gelecekteki bakir eritme veya mineral isleme calismalari icin referans olusturur.