กระต่ายขูดมะพร้าว (krataai khut maphrao) ("ehoro tí ń ha àgbọn") — ìjókòó igi tí ó ní abẹ irin eléyín tí ń ha àgbọn kúnná

"Àwọn ará abúlé máa ń ha àgbọn jẹ́jẹ́, láì tẹ̀ ẹ́ jù, nítorí ìyẹn máa ń mú kí wàrà àgbọn ṣòro láti fún. Bí a bá ha á jẹ́jẹ́, ẹran àgbọn á jáde bí òwú tín-ín-rín, bẹ́ẹ̀ ni wàrà àgbọn á rọrùn láti fún, á sì pọ̀ sí i." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Ibùdó Ìmọ̀ Ẹ̀dá-Ènìyàn Sirindhorn, òǹkọ̀wé พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

Fi igi líle ṣe ara rẹ̀ bí ìjókòó gígùn tí ó ní ẹsẹ̀ ní òpin méjèèjì; gbẹ́ tàbí ṣe òpin kan bí orí ẹranko, fún àpẹẹrẹ ehoro. Rẹ́ ihò tóóró sí ẹnu rẹ̀ fún abẹ eléyín. Jẹ́ kí gíga rẹ̀ rọrùn láti jókòó lé.

Gé pátákó irin aláìdípẹtà di àwo ribiti, fi fáìlì ṣe etí iwájú rẹ̀ di eyín kéékèèké bí ti ayùn, bí ó ṣe wà nínú àwọn fọ́tò gidi, kí o sì mú etí tí a so mọ́ ẹnu dán.

Gbé àwo eléyín sílẹ̀ pẹrẹsẹ lórí ẹnu ní òpin ara igi, kí etí eléyín yọ síwájú, kí o sì fi ìdè-yíyí dè é mọ́lẹ̀ dáadáa.

Àwọn fọ́tò gidi ti กระต่ายขูดมะพร้าว (krataai khut maphrao) láti พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Ibùdó Ìmọ̀ Ẹ̀dá-ènìyàn Sirindhorn, òǹkọ̀wé พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Jókòó ní ìkàlẹ̀ ẹsẹ̀ méjèèjì sí ẹ̀gbẹ́ kọ̀ọ̀kan, tàbí kí o ká ẹsẹ̀ sí ẹ̀gbẹ́ kan ohun èlò náà, kí o sì fi ẹran àgbọn pa eyín náà jẹ́jẹ́, láì tẹ̀ ẹ́, kí ó lè jáde bí òwú tín-ín-rín. Ha á nígbà tí o bá ń se oúnjẹ nìkan, nítorí àgbọn tí a ha tí ó pẹ́ nílẹ̀ máa ń kan.

Ní àgbègbè àárín àti àríwá-ìlà-oòrùn, wọ́n ń pè é ní กระต่ายขูดมะพร้าว (krataai khut maphrao); ní gúúsù, เหล็กขูด (lek khut); ní àríwá, แมวขูดมะพร้าว (maew khut maphrao) tàbí งอง (ngong). Lẹ́yìn náà, wọ́n tún ń ṣe ara rẹ̀ ní ìrísí àwọn ẹranko mìíràn, bí ológbò, ajá, ẹyẹ, eku, kìnnìún, ìjàpá tàbí awọ́nríwọ́. Lónìí a kò lò ó tó bẹ́ẹ̀ mọ́, nítorí ohun èlò híha tí a ń yí lọ́wọ́ àti ti mọ́tò wà, àti wàrà àgbọn tí a ti ṣe tán. Orísun: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (Ibùdó Ìmọ̀ Ẹ̀dá-Ènìyàn Sirindhorn), àkójọ ìwífún nípa ohun èlò ìbílẹ̀ ojoojúmọ́, "กระต่ายขูดมะพร้าว", òǹkọ̀wé พิชชา ทองขลิบ (ìwé àṣẹ CC BY 4.0), láti พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum), Buriram. **Ààlà.** Orísun kò fún wa ní ìwọ̀n kankan; ìwọ̀n inú àwòṣe jẹ́ àpẹẹrẹ. A ń lo pátákó irin aláìdípẹtà dípò àwo irin.