ลูกข่างโว้ — ท่อนไผ่ 4-6 × 6.5-7.5 ซม. ปิดแผ่นไม้ 0.5 ซม. เสา 20 ซม. รูเสียง 0.5×2.5 ซม. ปาด 45 องศา ไม้ยิง 15 ซม. เชือก 50 ซม. หมุนดังโว้

"ถ้าลูกข่างหมุน แต่ไม่มีเสียงแสดงว่ายังเหวี่ยงลูกข่างไม่แรงพอ" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ไม่ระบุผู้เขียน, CC BY 4.0)

เลือกไม้ไผ่กว้าง 4-6 ซม. ตัดยาวประมาณ 6.5-7.5 ซม. ตัดแผ่นไม้หนาประมาณ 0.5 ซม. ให้ใหญ่กว่าท่อนไผ่ ทากาวปิดหัวท้ายให้สนิท ทิ้งให้แห้งอย่างน้อย 1 วัน แล้วใช้มีดปาดแผ่นไม้ให้กลมเสมอท่อนไผ่

เจาะรูกลางให้ทะลุตรงกันทั้งสองด้าน เหลาเสายาวประมาณ 20 ซม. ช่วงบนเท่ารู ช่วงล่างใหญ่กว่ารู สอดด้านเล็กจากล่างขึ้นบน เจาะรูเสียงที่ตัวลูกข่างกว้างประมาณ 0.5 ซม. ยาวประมาณ 2.5 ซม. ปาดเฉียง 45 องศาที่ขอบรูฝั่งซ้ายให้เฉียงมาทางขวา

เหลาไม้เหมาะมือยาวประมาณ 15 ซม. เจาะรูด้านบนไว้ใส่เชือก ตัดเชือกยาวประมาณ 50 ซม.

ภาพลูกข่างโว้จริง (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ไม่ระบุผู้เขียน, CC BY 4.0)

พันเชือกตามเข็มนาฬิกาที่แกนให้เรียงเป็นระเบียบ เหลือปลายประมาณ 1 คืบ สอดเข้ารูไม้ยิง มือหนึ่งดึงเชือก อีกมือดันไม้ออกไปพร้อมกันอย่างแรงและเร็ว ลูกข่างตกลงพื้นแล้วหมุนดังโว้

เสาตุงของภาคเหนือเจาะรูยาวขนานกับปล้องไผ่ เฉียงเข้าไปเป็นลิ่ม แต่ละปล้องไม่ตรงกัน ลมพัดทางไหนก็ดังโว้ ลูกข่างโว้เกิดจากการทำเสาตุงนี้ ระวังมีดขณะปาดและเหลาไม้ แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "ลูกข่างโว้" ไม่ระบุผู้เขียน (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ระบุชนิดไม้ของแผ่นปิดและไม้ยิง