พิมพ์น้ำตาล (phim namtan) — dalawang inukit na kalahating kahoy, pinagdikit at tinalian ng lubid, pinupuno ng nilutong asukal

"Pagdaupin ang hulmahan, o ang dalawang tablang kahoy, at talian ng goma o lubid na jute para magkadikit; saka lutuin ang asukal o katas ng tubo hanggang sapat na malagkit, at ibuhos sa hulmahan. Hintaying matuyo, buksan ang magkabilang gilid ng hulmahan, at may asukal ka nang may hugis ng hulmahan." (Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Hatiin ang piraso ng matigas na kahoy sa dalawa at katamin ang mga mukhang nagtatagpo, para eksaktong magdikit ang dalawang kalahati.

Iukit ang dalawang kalahati sa nais na hugis, gaya ng elepante sa mga totoong larawan, para magdugtong ang dalawang gilid. Gumawa ng daluyan ng buhos mula sa itaas na gilid pababa sa hugis.

Pagdikitin ang dalawang kalahati at talian nang mahigpit ng goma o lubid na abaka.

Mga totoong larawan ng พิมพ์น้ำตาล (phim namtan) mula sa พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Ja Thawee Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Pakuluan ang asukal o katas ng tubo hanggang sapat na malagkit, ibuhos sa hulmahan, hintaying matuyo, saka buksan ang dalawang gilid: susunod ang asukal sa hugis ng hulmahan. Mag-ingat sa mainit na nilutong asukal, nakapapaso ito.

Ang katas ng tubo na ginagawang asukal ay galing sa tubo, isang katutubong halaman na matatagpuan sa lahat ng rehiyon ng Thailand, lalo na ang oi hok, isang lokal na uri na may madilaw-dilaw na berdeng tangkay; ngayon ay ginagamit ang mga pinahusay na uri na mas matamis. Pinagmulan: Sirindhorn Anthropology Centre, database ng mga tradisyonal na gamit sa araw-araw, "พิมพ์น้ำตาล" (lisensiyang CC BY 4.0). **Mga hangganan** Walang ibinibigay na sukat o hugis ang pinagmulan.