Sum (Thai na buslong pandiin) — isang buslong hinabing kawayan, malapad sa bibig at makitid sa itaas, idinidiin sa ibabaw ng isda sa mababaw na tubig

"Ginagawa ito mula sa mga 60 lapat ng kawayan na binibiyak mula sa panlabas na balat, hinahabi nang pabilog at ginagamit bilang mga tukod na kumakalat na parang sinag nang paikot; saka ibinabaluktot pababa ang bawat isa sa pantay na kurba, at hinahabi ang kawayan nang isa sa ibabaw at isa sa ilalim, na nag-iiwan ng makatwirang puwang sa pagitan." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Biyakin ang kawayan at kumuha ng mga 60 lapat mula sa panlabas na balat para sa mga tukod, at higit pang lapat para sa paghabi nang paikot.

Habihin ang mga tukod nang pabilog upang kumalat ang mga ito na parang sinag nang paikot, iniiwang bukas ang gitna bilang butas sa itaas, saka ibaluktot pababa ang bawat tukod sa pantay na kurba.

Habihin ang mga lapat nang paikot, isa sa ibabaw at isa sa ilalim, nag-iiwan ng makatwirang puwang, makitid sa itaas at unti-unting lumalapad hanggang malapad sa bibig.

Mga totoong larawan ng สุ่ม (sum) mula sa พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Pumili ng lawa, latian, kanal o sapa na kaunti ang tubig kung saan may nakatirang isda. Idiin ang sum sa tubig, saka ipasok ang kamay sa butas sa itaas at kapain ang isda; ang malaking isda ay babangga sa gilid ng buslo kaya mararamdaman ito. Hulihin ito at ilagay sa buslo ng isda.

Ginagamit ng mga maybahay ang sum kapag kinakapos ang kusina, lalo na sa tag-araw. Hindi nakikita ang mga isda, kaya nangangailangan ng karanasan ang pagpili ng lugar, kung saan nagmula ang mga salitang "sum ha" (maghanap nang padaskol) at "sum si sum ha" (basta-basta). Ang isa pang uri, ang sum na may tadyang, ay ginagawa mula sa 50-60 matutulis na tadyang ng kawayan na nakakabit sa isang kahoy na singsing at isang balangkas na alambre. Ang sum para sa manok ay ginagamit sa pagkulong ng inahin kasama ang mga sisiw nito, o ng manok na panabong. Mag-ingat sa matinik na isda kapag ipinapasok ang kamay. Pinagmulan: Sirindhorn Anthropology Centre, database ng mga tradisyonal na gamit sa araw-araw, "สุ่ม", may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (lisensiyang CC BY 4.0). **Mga hangganan** Ibinibigay ng sanggunian ang mga sukat nito (bibig 50 cm, butas sa itaas 15 cm, taas 50 cm) para sa sum na may tadyang; ginagamit ito ng blueprint na ito para sa hinabing sum.