Bet Thok (tajski haczyk do szarpania na żmijogłowy) — duży haczyk wykuty z drutu, osłona z rogu bawolego, 5-metrowa bambusowa wędka i widełkowa podpórka na udo

„Drut ze stali nierdzewnej lub mały sztywny pręt stalowy rozgrzewa się w ogniu i wygina łukiem w środku haczyka, koniec zwija się w oczko; grot rozklepuje się na płasko, rozcina, by utworzyć zadzior, i spiłowuje ostro.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Rozgrzej drut ze stali nierdzewnej lub mały sztywny pręt stalowy i wygnij łuk w środku haczyka; zwiń jeden koniec w oczko; drugi rozklep na płasko, rozetnij na zadzior i spiłuj ostro. Haczyk ma około 5 cm od łuku do końca oczka. Uważaj na ogień i grot haczyka.

Przywiąż oczko do żyłki monofilowej grubości 50-60. Wystrugaj z rogu bawolego mały płaski pasek zwany toi, wywierć na jego czubku mały otwór, który nasunie się na grot, i przymocuj podstawę toi do żyłki kawałkiem blachy ołowianej. Miejscami zamiast toi używa się kawałka izolacji kabla elektrycznego z wyciągniętą miedzią.

Jako wędkę weź prosty, dobrze wysuszony bambus ruak długości około 5 metrów i przywiąż żyłkę do jego szczytu. Przy dolniku osadź widełkową podpórkę z twardego drewna, jej dwa rozstawione ramiona pasują do uda i przenoszą ciężar na udo.

Prawdziwe zdjęcia: เบ็ดถก (bet thok), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Używaj go od pierwszych deszczów, gdy woda zalewa rowy, małe kanały i niziny, aż ryż zazieleni się w październiku. Jako przynęty użyj małej lub młodej żaby, nasuń toi na grot i szarp przynętą w górę i w dół na powierzchni wody. Gdy ryba weźmie przynętę, toi zsuwa się z grotu.

Słowo thok znaczy szybko szarpnąć w górę. Haczyki bet thok sprzedaje się na zwykłych targach, ale niektórzy rybacy robią je sami. Z nową wodą żmijogłowy opuszczają dawne wody, by rozmnażać się i składać ikrę. Uważaj na ogień przy rozgrzewaniu drutu i na grot haczyka w użyciu. Źródło: Centrum Antropologii Sirindhorn, baza tradycyjnych przedmiotów codziennego użytku, „เบ็ดถก”, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (licencja CC BY 4.0). **Ograniczenia** Źródło nie podaje grubości drutu ani wielkości podpórki.