Zamek z detektorem Chubba

Zrozum podstawowy zamek zapadkowy, zanim dodasz pomysłową część.

1. Osadź na osi płaską zapadkę z wyciętym okienkiem, dociskaną w dół sprężyną.
2. Zamontuj trzpień — stały kołek na ryglu — który tkwi w okienku.
3. Rygiel może się przesunąć tylko wtedy, gdy przejście okienka zrówna się z trzpieniem.

Bezpieczeństwo bierze się z wymagania kilku właściwych wysokości jednocześnie.

1. Ułóż kilka zapadek na tej samej osi, każdą z przejściem na innej wysokości.
2. Wytnij klucz z innym stopniem dla każdej zapadki.
3. Sprawdź, że rygiel rusza się tylko wtedy, gdy wszystkie przejścia zrównają się naraz.

Sam wynalazek: pułapka na zbyt wysoko uniesioną zapadkę.

1. Dodaj zatrzask ze sprężyną umieszczony NAD właściwą wysokością zapadek.
2. Każda zapadka uniesiona ponad swoje przejście zostaje złapana i przytrzymana przez ten zatrzask.
3. Gdy jedna zapadka jest przytrzymana u góry, żadna kombinacja uniesień nie zrówna wszystkich przejść.

Zaatakuj własny zamek, a potem przywróć go do działania.

1. Celowo unieś jedną zapadkę za wysoko i poczuj, jak detektor ją łapie.
2. Spróbuj właściwego klucza — powinien odmówić otwarcia.
3. Obróć właściwy klucz WSTECZ, żeby zwolnić detektor, a potem otwórz normalnie.

Jeremiah Chubb opatentował zamek z detektorem w 1818 roku, podobno w odpowiedzi na rządowy konkurs ogłoszony po włamaniu w stoczni w Portsmouth. Słynna opowieść mówi, że skazanemu ślusarzowi przetrzymywanemu na statku więziennym zaproponowano ułaskawienie i nagrodę, jeśli zdoła otworzyć jeden z nich, i że po miesiącach prób się poddał. Pojawia się w materiałach firmy Chubb i należy ją traktować z typową ostrożnością wobec reklam, które stały się historią.

Era zamków nie do otwarcia skończyła się publicznie w 1851 roku. Na Wielkiej Wystawie w Londynie amerykański ślusarz Alfred Charles Hobbs otworzył wytrychem zamek z detektorem Chubba, a następnie — w około pięćdziesiąt godzin rozłożonych na kilka tygodni — zamek Bramaha, który od dziesięcioleci stał na wystawie sklepowej z wyzwaniem na 200 gwinei. Branża ślusarska została mocno wstrząśnięta i wybuchł prawdziwy publiczny spór o to, czy mówienie o słabościach zamków pomaga włamywaczom, czy wymusza ulepszenia.

Odpowiedź Hobbsa w tym sporze wciąż cytuje się w dziedzinie bezpieczeństwa: łotrzy i tak znają te metody, a trzymanie ludzi w niewiedzy jedynie odbiera im obronę. To w istocie argument za pełnym ujawnianiem podatności, sformułowany w 1853 roku — i to wciąż ten sam argument.

Co przetrwało: zamki zapadkowe to wciąż standard w sejfach i w brytyjskich zamkach drzwiowych. Idea detektora przetrwała szerzej jako zasada, że system zabezpieczeń powinien rejestrować i zgłaszać ataki, a nie tylko je pochłaniać.