
Pozyskiwanie rodzimej siarki z osadów wulkanicznych
Instrukcje
Zrozumienie rodzimej siarki
Zrozumienie rodzimej siarki
Siarka (S, liczba atomowa 16) jest jednym z nielicznych pierwiastków, które w przyrodzie występują w postaci rodzimej (niezwiązanej). Rodzima siarka tworzy jasnożółte kryształy rombowe o charakterystycznym zapachu. Kluczowe właściwości fizyczne: temperatura topnienia 112,8 stopnia C (siarka alfa), temperatura wrzenia 444,6 stopnia C, gęstość 2,07 g/cm3, twardość w skali Mohsa 1,5-2,5. Pali się niebieskim płomieniem, tworząc dwutlenek siarki (SO2). Złoża rodzimej siarki powstają wokół wulkanicznych fumaroli, gdzie gaz siarkowodór (H2S) reaguje z tlenem atmosferycznym: 2H2S + O2 -> 2S + 2H2O.
Poznaj ekstremalne zagrożenia
Poznaj ekstremalne zagrożenia
CRITICAL SAFETY WARNING: Obszary wulkanicznych fumaroli są niezwykle niebezpieczne. Główne zagrożenia to: (1) Siarkowodór (H2S) — w niskich stężeniach pachnie jak zgniłe jajka, ale przy 50+ ppm osłabia węch; powoduje utratę przytomności przy 100-200 ppm i śmierć w ciągu kilku minut przy 300+ ppm. (2) Dwutlenek siarki (SO2) — silny czynnik drażniący drogi oddechowe. (3) Niestabilne podłoże — skorupy nad pustkami mogą się zapadać do wrzących kwaśnych zbiorników (pH 0-2). (4) Nagłe erupcje freatyczne — eksplozje pary bez ostrzeżenia. (5) Oparzenia od ujść pary o temperaturze 100-400 stopni C. NEVER pracować samemu. Zawsze noś ze sobą miernik gazów H2S z alarmem dźwiękowym. Aktywność wulkaniczna może zmienić się bez ostrzeżenia.
Potrzebne narzędzia:
Miernik gazu H2S (osobisty, z alarmem dźwiękowym)Znajdź wulkaniczne złoża siarki
Znajdź wulkaniczne złoża siarki
Rodzima siarka gromadzi się wokół aktywnych fumaroli (wulkanicznych otworów wydechowych gazów), solfatar i gorących źródeł. Do głównych historycznych miejsc zbiórki należą: Kawah Ijen (Indonezja), Etna i Solfatara di Pozzuoli (Włochy), White Island (Nowa Zelandia) oraz różne islandzkie obszary geotermalne. Siarka występuje jako jasnożółte skorupy, kryształy i kopce otaczające wyloty szczelin. Złoża wahają się od cienkich powłok po masywne pokłady o grubości metrów w obfitych miejscach. Zawsze przed odwiedzeniem jakiegokolwiek aktywnego obszaru wulkanicznego konsultuj się z lokalnymi służbami geologicznymi i obserwatoriami wulkanologicznymi.
Przygotuj sprzęt ochronny
Przygotuj sprzęt ochronny
Wymagany sprzęt: (1) pełnotwarzowa maska gazowa z filtrem wielogazowym (przeznaczona do H2S, SO2 oraz gazów kwaśnych — ABEK lub równoważny), (2) przenośny osobisty miernik gazów H2S ustawiony na alarm przy 10 ppm, (3) rękawice odporne na chemikalia (nitrylowe lub neoprenowe), (4) odzież z długim rękawem i długie spodnie — bez odsłoniętej skóry, (5) solidne buty z grubymi podeszwami (podłoże może być gorące), (6) gogle ochronne pod maską gazową, (7) partnera, który pozostaje pod wiatr jako obserwator. Miej przy sobie radiotelefon dwukierunkowy. Ustal jasną trasę ewakuacji przed podejściem do jakiegokolwiek otworu wentylacyjnego. Jeśli miernik gazu uruchomi alarm, natychmiast się wycofaj — nie próbuj wyciszać alarmu i kontynuować pracy.
Potrzebne narzędzia:
Pełnotwarzowa maska gazowa (pochłaniacz wielogazowy ABEK)
Osobisty miernik gazu H2S
Rękawice nitrylowe
Gogle ochronne
RadiotelefonOcen stanowisko przed pobraniem próbek
Ocen stanowisko przed pobraniem próbek
Podchodź do obszaru fumaroli z kierunku nawietrznego. Przed postawieniem stopy sprawdzaj grunt przed sobą długim drągiem — skorupy siarkowe mogą maskować puste przestrzenie nad przegrzaną wodą lub kwaśnymi basenami. Zwracaj uwagę na kierunek wiatru i zaplanuj drogę ucieczki. Monitoruj stale swój H2S. Poziomy tła H2S poniżej 5 ppm są dopuszczalne przy pracy krótkotrwałej. Jeśli poziomy przekraczają 10 ppm, przemieść się pod wiatr lub wycofaj się. Zwracaj uwagę na kolor zbiorników: jaskrawoturkusowa lub mlecznobiała woda ma zazwyczaj pH 0–2 (wyjątkowo kwaśna, zawierająca kwas siarkowy i solny). Nigdy nie dotykaj wulkanicznych zbiorników i nie wchodź do nich.
Potrzebne narzędzia:
Tyczka sondażowaRozpoznawanie kolekcjonerskiej siarki
Rozpoznawanie kolekcjonerskiej siarki
Najlepsza siarka do kolekcjonowania występuje jako stałe krystaliczne skorupy i masy na obrzeżach fumaroli, a nie bezpośrednio przy aktywnych otworach. Szukaj: (1) jasnożółtych krystalicznych złóg (kryształy rombowe do 5 cm), (2) masywnych skorupy siarki o grubości 2-10 cm, (3) stalaktytów siarkowych i struktur przepływu, gdzie stopiona siarka zastygła. Unikaj zbierania bezpośrednio z parujących otworów — tam grunt jest najgorętszy i najmniej stabilny. Starsze, chłodniejsze złoża na peryferiach są bezpieczniejsze i często dają najczystszą siarkę.
Odłamywanie i zbieranie próbek siarki
Odłamywanie i zbieranie próbek siarki
Użyj młotka geologicznego lub dłuta, aby odłupać skorupy siarki od podłoża. Siarka jest krucha i łatwo pęka (twardość w skali Mohsa 1,5-2,5). Umieszczaj próbki w worku materiałowym lub wiaderku — nie NOT w szczelnych plastikowych torbach, ponieważ w ich wnętrzu może gromadzić się pozostały H2S gaz. Zbieraj 2-5 kg, pracując szybko i wydajnie. Ogranicz czas przebywania w pobliżu aktywnych otworów wentylacyjnych do maksymalnie 20-30 minut, nawet przy zastosowaniu ochrony dróg oddechowych. Kryształy można zbierać w całości do ekspozycji; masywny materiał wykorzystuje się do oczyszczania.
Materiały do tego kroku:
Siarka rodzima (zebrana)3 kilogramPotrzebne narzędzia:
Młotek geologiczny
Przecinak ślusarski
Bawełniany worek zbiorczyBezpieczny transport siarki
Bezpieczny transport siarki
Przenieś zebraną siarkę do dobrze wentylowanego miejsca, z dala od strefy fumaroli, przed dalszym przetwarzaniem. Siarka jest palna (temperatura zapłonu wynosi około 232 stopni C w powietrzu) — trzymaj ją z dala od otwartego ognia i źródeł ciepła. Surowa siarka wulkaniczna często zawiera uwięzione H2S oraz inne gazy wulkaniczne, które uwalniają się przez kilka godzin. Rozłóż zebrany materiał na plandece na otwartym powietrzu i pozwól mu się wentylować przez co najmniej 1-2 godziny, zanim zaczniesz z nim pracować bez ochrony dróg oddechowych.
Potrzebne narzędzia:
Plandeka pod materiałPosortuj i ręcznie usuń zanieczyszczenia
Posortuj i ręcznie usuń zanieczyszczenia
Po odgazowaniu posortuj zebrana siarkę. Usuń widoczne fragmenty skał, ziemię i zanieczyszczenia mineralne (tlenki żelaza, glinę, krzemionkę). Większe kawałki rozbij na fragmenty wielkości pięści. Siarka wulkaniczna zazwyczaj ma czystość od 50 do 99% w zależności od złoża. Jasnożółte, czyste kryształy są najczystsze. Matowy szary lub brązowo przebarwiony materiał zawiera znaczne zanieczyszczenia mineralne.
Potrzebne narzędzia:
Skórzane rękawice roboczeOczyść przez topienie i filtrowanie
Oczyść przez topienie i filtrowanie
Aby uzyskać wyższą czystość, topić siarkę w temperaturze 112,8-120 stopni C (siarka alfa topi się w 112,8 stopniach C i pozostaje ruchomą żółtą cieczą do około 160 stopni C). Używaj metalowego garnka lub puszki na kontrolowanym źródle ciepła na zewnątrz. Nie NOT przekraczać 160 stopni C — powyżej tej temperatury siarka polimeryzuje do gęstej, ciemnoczerwononebrązowej, lepkiej postaci, którą trudno wylać. Przefiltruj stopioną siarkę przez warstwę tkaniny (bawełny), aby usunąć nierozpuszczalne cząstki minerałów. Zbierz przefiltrowany stop w formie.
WARNING: Stopiona siarka może się zapalić. Trzymaj w pobliżu metalową pokrywkę, aby zdusić płomienie. NEVER używaj wody na palącej się siarce — rozpryska się. Paląca się siarka wytwarza toksyczny gaz SO2.
Potrzebne narzędzia:
Garnek metalowy
Regulowane źródło ciepła
Płótno bawełniane do filtrowania
Termometr
Pokrywa metalowaOdlewaj oczyszczoną siarkę do form
Odlewaj oczyszczoną siarkę do form
Wlewaj przefiltrowaną stopioną siarkę do form — małe puszki blaszane, kartonowe formy wyłożone folią lub wyrzeźbione drewniane formy sprawdzą się dobrze. Siarka lekko kurczy się podczas krzepnięcia i łatwo odchodzi od gładkich powierzchni. Pozostaw do powolnego ostygnięcia w temperaturze pokojowej na 30-60 minut. Zestalona siarka będzie jasnożółta i przezroczysta, jeśli jest czysta. Mętne lub ciemne plamy wskazują na pozostałe zanieczyszczenia. Drugi cykl topienia i filtrowania dodatkowo poprawia czystość.
Potrzebne narzędzia:
Prowizoryczne formy odlewniczePrzetestuj i oceń siarkę
Przetestuj i oceń siarkę
Przetestuj oczyszczoną siarkę: (1) Kolor — czysta siarka ma jasnożółty kolor cytryny. (2) Przełom — pęka muszlowo (skorupkowato). (3) Zapach — powinna mieć minimalny zapach; silny H2S zapach wskazuje na zanieczyszczenie. (4) Próba palenia — niewielki kawałek dotknięty zapałką pali się charakterystycznym niebieskim płomieniem i ostrym SO2 zapachem (wykonuj na zewnątrz, w małych ilościach). (5) Rozpuszczalność — siarka jest nierozpuszczalna w wodzie, ale rozpuszcza się w siarczku węgla (CS2). Zapisz końcową masę i oszacuj czystość.
Potrzebne narzędzia:
ZapałkiBezpiecznie przechowuj siarkę
Bezpiecznie przechowuj siarkę
Przechowuj oczyszczoną siarkę w chłodnym, suchym miejscu, z dala od źródeł ciepła, otwartego ognia i materiałów utleniających. Siarka jest łatwopalna (temperatura zapłonu około 207 stopni C, samozapłon 232 stopnie C). Przechowuj w szczelnie zamkniętych słoikach szklanych, metalowych puszkach lub pojemnikach ceramicznych — nie w plastiku, ponieważ siarka może z czasem degradować niektóre tworzywa sztuczne. Oznacz datą, miejscem pochodzenia i szacunkową czystością. Pył siarkowy w powietrzu jest wybuchowy — przechowuj kawałki stałe, a nie proszek. Historycznie siarkę wykorzystywano do produkcji prochu czarnego, wulkanizacji gumy, produkcji kwasu siarkowego, w medycynie oraz jako środek fumigacyjny i grzybobójczy.
Potrzebne narzędzia:
Słoiki szklane z pokrywkamiMateriały
1- 3 kilogramZastępnik
Wymagane narzędzia
20- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
Materiały z połączonych planów
Według tego planu powstaje
CC0 Domena publiczna
Ten plan jest udostępniany na licencji CC0. Możesz go swobodnie kopiować, modyfikować, rozpowszechniać i wykorzystywać do dowolnych celów, bez konieczności uzyskiwania zgody.
Wesprzyj Makera kupując produkty przez jego plan, za co zarabia Prowizja Makera ustalony przez sprzedawców, lub stwórz nową iterację tego planu i dołącz go jako połączenie w swoim własnym planie, aby dzielić się przychodami.


