Kształtowanie naczynia ze szkła formowanego na rdzeniu — Najstarsza technika pracy ze szkłem

Rdzeń to tymczasowa forma wokół której budowane jest naczynie szklane — musi być usunięte po schłodzeniu szkła, dlatego wykonane z mieszaniny która łatwo się miażdży. Wymieszaj glinę z nawozem zwierzęcym i posiekaną słomą lub trawą w mniej więcej równych częściach objętościowych. Nawóz dostarcza materii organicznej, która wypalą się podczas ogrzewania, czyniąc rdzeń porowatym i łatwym do skrobania. Słoma dodaje wytrzymałości strukturalnej podczas formowania.

Starożytne szkło egipskie i mezopotamskie używało formuły soda-wapień: około 70% piasku krzemionkowego (sproszkowany kwarc), 15% sody (natron ze źle osusz jeziora lub popiół roślinny), i 15% wapnia (sproszkowany wapień lub muszle). Soda obniża punkt topienia krzemu z ponad 1700°C do około 1050-1100°C — osiągalne w tyglu gliniany ogrzewany węglem.

Umieść pełne tyglie w piecu ogrzewnym węglem i podnieś temperaturę do około 1050-1100°C. Wymaga to stałej pracy miechów przez 4-6 godzin gdy surowa mieszanka powoli topi się w topniejące szkło. Topienie przechodzi przez kilka etapów: najpierw soda fluks i pianka, następnie mieszanka się wyjaśnia gdy pęcherzyki gazu wkupione wznoszą się na powierzchnię, i ostatecznie staje się gładką, lepką cieczą.

Ogrzej rdzeń gliniany w otworze pieca aż do białego rozgrzania — zimne rdzenie powodują pęknięcie szkła na styku. Zanurzaj metalowy pręt w tyglu szkła koloru ciała i zbieraj niewielką ilość topionego szkła. Trzymając pręt rdzenia poziomo, ugniataj zebrane szkło w ciasną spiralę wokół rdzenia, zaczynając od podstawy i pracując w górę.

Gdy ugniatane szkło jest wciąż gorące i plastyczne, toczyć naczynie na płaskim kamieniu ('marver') aby wygładzić powierzchnię żebrowaną w jednolitą ścianę. Termin 'marvering' pochodzi z tej starożytnej techniki i wciąż używany przez pracowników szkła dziś. Naciśnij delikatnie i toczył równomiernie — zbyt duża presja zniekształci kształt; zbyt mało pozostawi żebra widoczne.

Cechą szczególną naczyń formowanych na rdzeniu są ich wspaniałe dekoracyjne wzory. Gdy szkło ciała wciąż jest gorące, zbierz przeciwstawiający kolor topionego szkła na cienkim pręcie metalicznym i ułóż je w cienkie linie wokół naczynia — poziome opaskiagi, zygzaki lub spirale. Klasyczny wzór egipski używa nieprzezroczystych żółtych i białych nici na ciemnym niebieskim ciele.

Kształt brzegu naczynia zbierając dodatkowe szkło i ugniatając go wokół górnego otworu budując wysunięty warg. Gdy szkło brzegu wciąż jest gorące, użyj płaskiego narzędzia metalowego aby nacisnąć i kształtować gładki, lekko wysunięty na zewnątrz brzeg. Brzeg musi być gładki — starożytne naczynia perfum potrzebowały czystego wargi do przelewu kontrolowanego.

Umieść ukończone naczynie (wciąż na jego metalowym pręcie) w piecu i stopniowo obniż temperaturę przez 4-6 godzin. Ten proces usmażania uwalnia wewnętrzne napięcia w szkle które w inny sposób spowodowałyby pęknięcia w wyniku chłodzenia. Starożytni pracownicy po prostu przesuwali naczynie stopniowo dalej od otworu pieca przez kilka godzin, następnie pozwalali mu chłodzić się przez noc w ciepłym popiele.