Naprawa stłuczonej ceramiki laką i złotem (kintsugi) — sztuka złotego łączenia

Dokładnie umyj wszystkie krawędzie pęknięć ciepłą wodą i pozwól im całkowicie wyschnąć. Usuń resztki kleju z wcześniejszych prób naprawy olejkiem kamforowym lub acetonem. Złóż kawałki na sucho, żeby zrozumieć, jak do siebie pasują, i sfotografuj ich układ. Kintsugi najlepiej sprawdza się przy czystych pęknięciach, które dokładnie do siebie pasują. Jeśli brakuje małych odprysków, zostaną uzupełnione pastą z laki w późniejszym kroku. Przez cały czas pracy noś rękawice nitrylowe: surowe urushi zawiera urushiol, ten sam związek co trujący bluszcz (sumak jadowity), i u większości ludzi wywołuje ciężkie kontaktowe zapalenie skóry. Pracuj w dobrze wentylowanym pomieszczeniu.

Przygotuj tradycyjny klej, mugi-urushi: zagnieć zwykłą mąkę pszenną z odrobiną wody na zwarte ciasto, a potem wmieszaj surowe urushi (ki-urushi) — mniej więcej w równych częściach urushi i mąki — aż pasta będzie trzymać kształt i nie będzie spływać. Nałóż pastę małą szpatułką na jedną stronę każdego pęknięcia i mocno dociśnij kawałki do siebie. Zetrzyj wyciśnięty nadmiar, ale nie dąż do perfekcji — końcowa warstwa złota zakryje spoinę. Zabezpiecz złączone kawałki taśmą malarską lub gumkami. Umieść złożony przedmiot w pudełku wilgotnościowym (zamkniętym pojemniku z wilgotną ściereczką w środku, utrzymywanym w wysokiej wilgotności; tradycyjna szafka do tego nazywa się furo) na 1-2 tygodnie. Urushi nie twardnieje przez wysychanie: twardnieje w powolnej reakcji z tlenem, która zachodzi tylko w ciepłym, wilgotnym powietrzu, więc w suchym pomieszczeniu pozostaje miękkie.

Gdy klej się utwardzi (1-2 tygodnie), obejrzyj połączenie. Wypełnij szczeliny, odpryski i zagłębienia sabi-urushi — surowym urushi zmieszanym z tonoko (bardzo drobnym proszkiem kamiennym, tradycyjnie ze zwietrzałego łupku i mułowca albo z cięcia osełek) i odrobiną wody — aż powierzchnia zrówna się z otaczającą ceramiką. Większe ubytki wypełniaj cienkimi warstwami, utwardzając każdą w pudełku wilgotnościowym przed nałożeniem następnej. Grube warstwy twardnieją tylko na powierzchni, a pod spodem pozostają miękkie, co w końcu prowadzi do uszkodzenia. Gdy wszystkie wypełnienia się utwardzą, a powierzchnia będzie równa, lekko przeszlifuj okolicę spoiny papierem ściernym wodnym o ziarnistości 800, by uzyskać gładką, równą powierzchnię pod końcową warstwę złota.

Cienkim pędzelkiem nałóż cienką warstwę urushi wzdłuż naprawionych linii — tradycyjnie bengara-urushi, barwionego czerwonym tlenkiem żelaza, który daje złotu ciepłe podłoże. Pracuj starannie, by laka została tylko na obszarze spoiny — utwardzone urushi trudno usunąć z glazurowanych powierzchni. Gdy laka stanie się lekko lepka (czas oczekiwania zależy od temperatury i wilgotności, więc sprawdzaj na końcu linii), posyp ją sproszkowanym złotem miękkim pędzelkiem lub wacikiem. Złoto przywiera do lepkiej laki i odpada z suchych miejsc. Do przedmiotów mających kontakt z jedzeniem używaj proszku z czystego złota, a proszku mosiężnego jako dekoracyjnego zamiennika, który nie nadaje się do kontaktu z żywnością. Włóż przedmiot z powrotem do pudełka wilgotnościowego na końcowe utwardzanie przez 1-2 tygodnie.

Po końcowym utwardzeniu delikatnie wypoleruj złote linie miękką ściereczką lub polerem agatowym, by zagęścić proszek złota i wydobyć jego połysk. Nadmiar proszku złota z otaczających powierzchni można zetrzeć ściereczką zwilżoną olejkiem kamforowym. Dla większej trwałości i połysku nałóż na złoto jeszcze jedną bardzo cienką warstwę przezroczystego urushi i utwardzaj przez kolejny tydzień. Po pełnym utwardzeniu naprawa z naturalnego urushi i czystego złota jest wodoodporna i wytrzymała w normalnym użytkowaniu, a utwardzone urushi to ten sam materiał co tradycyjne lakowane miski na jedzenie. Złote spoiny są trwałe i nie zmywają się. Kintsugi wiąże się z wabi-sabi, akceptacją tego, co niedoskonałe: pęknięcie i naprawę traktuje się jako część historii przedmiotu, a nie coś do ukrycia.