
Lira grecka — budowa liry z pancerza żółwia
Instrukcje
Przygotuj pudło rezonansowe
Przygotuj pudło rezonansowe
Oczyść i przygotuj skorupę żółwia (lub zastąp ją rzeźbioną drewnianą misą o podobnym kształcie, mającą około 20-25 cm długości i 15-18 cm szerokości). Jeśli używasz prawdziwej skorupy, usuń całe mięso i błonę z wnętrza, dokładnie wyszoruj i pozostaw do całkowitego wyschnięcia. Pusta skorupa służy jako komora rezonansowa, która wzmacnia drgania strun. Naciągnij kawałek skóry zwierzęcej (koziej lub wołowej, namoczonej, aż stanie się elastyczna) mocno na otwartą spodnią stronę skorupy i przywiąż lub przyklej ją wokół krawędzi skorupy. Ta membrana ze skóry jest płytą rezonansową, która przekazuje drgania strun do powietrza wewnątrz wnęki skorupy. Wykonaj w skórze dwa małe otwory dźwiękowe, aby poprawić projekcję akustyczną. Homerycki Hymn do Hermesa opisuje, jak bóg naciąga skórę wołu na skorupę i mocuje ramiona w dniu, w którym wynalazł instrument.
Materiały do tego kroku:
Listwa z drewna twardego na trzonki1 sztuka
Listwa z drewna twardego na trzonki2 sztuk
Listwa z drewna twardego na trzonki1 sztuka
Katgut7 strings sztuka
Skóra surowa1 piece sztuka
Listwa z drewna twardego na trzonki1 sztukaPotrzebne narzędzia:
Szydło
Nóż
Mocna linka
Klej skórnyPrzymocuj ramiona
Przymocuj ramiona
Wsuń dwa zakrzywione ramiona (tradycyjnie rogi kozie, ale dobrze sprawdzają się wyrzeźbione drewniane ramiona) do korpusu muszli, przy jej szerszym końcu, po jednym z każdej strony. Ramiona powinny lekko wyginać się na zewnątrz, a następnie w górę, wystając około 30-40 cm ponad muszlę. Wywierć otwory przez krawędź muszli i podstawę każdego ramienia, a następnie mocno przywiąż je mocnym sznurem i wzmocnij klejem ze skóry. Ramiona muszą być solidnie zamocowane, ponieważ przenoszą łączne napięcie wszystkich siedmiu strun – około 10-15 kg całkowitej siły. Zadbaj, aby oba ramiona miały tę samą długość i kąt nachylenia dla zachowania symetrii. Starożytne ramiona lir były czasami wzmacniane cienką drewnianą lub kostną wkładką wewnątrz łuku rogu, aby zwiększyć wytrzymałość.

Zamocuj poprzeczkę z mechanizmem strojenia
Zamocuj poprzeczkę z mechanizmem strojenia
Na szczycie dwóch ramion zamocuj poziomą poprzeczkę (zygon) wykonaną z prostego, mocnego kawałka twardego drewna o długości około 25-30 cm. Przywiąż lub przymocuj kołkami poprzeczkę do góry obu ramion. Poprzeczka musi być na tyle wytrzymała, aby oprzeć się łącznemu naciągowi wszystkich strun bez wyginania się. Wywierć lub wyrzeźb w poprzeczce małe otwory lub nacięcia, przez które będą przechodzić struny. Do strojenia Grecy używali kollopes — małych kołków lub owinięć ze skóry wokół poprzeczki, które można było dokręcać lub luzować, aby regulować napięcie strun, a tym samym wysokość dźwięku. Każda struna owija się wokół poprzeczki i jest utrzymywana dzięki tarciu kollopes o drewno. Jest to prosty, lecz skuteczny system strojenia, który pozwala indywidualnie regulować każdą strunę.
Nałóż lyrę strunami
Nałóż lyrę strunami
Przymocuj niewielki drewniany mostek do membranowej płyty rezonansowej w pobliżu dolnej części korpusu, utrzymywany w miejscu dzięki naciskowi strun skierowanemu w dół. Przywiąż jeden koniec każdej jelitowej struny (tradycyjnie z jelit owcy lub kozy, oczyszczonych, skręconych i wysuszonych) do mostka, przeciągnij ją wzdłuż instrumentu w górę i owiń wokół poprzeczki przez odpowiadające jej kolopy. Standardowa grecka lyra miała siedem strun, nastrojonych do dźwięków jednego z trybów muzycznych (takich jak dorycki, frygijski lub miksolidyjski). Strój strun reguluj, zmieniając położenie kolopów na poprzeczce — napinanie podwyższa wysokość dźwięku, luzowanie ją obniża. Struny powinny być rozmieszczone w przybliżeniu równomiernie, w odstępach 1,5–2 cm, i napięte na tyle, by przy szarpnięciu wydawały czysty ton muzyczny.
Nastrój i gra na liry
Nastrój i gra na liry
Nastrój siedem strun do greckiej skali muzycznej. Tryb dorycki, uznawany za najszlachetniejszy przez Platona i Arystotelesa, wykorzystywał interwały odpowiadające w przybliżeniu współczesnemu zstępującemu układowi D-E-F-G-A-H-C-D. Trzymaj lirę pionowo, przy ciele, a lewe ramię przeprowadź za instrumentem, by wyciszać niepożądane struny, podczas gdy prawa ręka szarpie struny palcami lub plektronem (małym piórkiem z kości, drewna lub kości słoniowej). Grecka technika gry na lirze obejmowała zarówno szarpanie (psallein), jak i uderzanie (krekein). Lira była instrumentem edukacji i kultury — każdy wolnourodzony Grek uczył się na niej grać, a poezja liryczna komponowana była z akompaniamentem liry. Dźwięk jest miękki, przypominający harfę i intymny, odpowiedni do małych pomieszczeń i symposiów, a nie dużych występów plenerowych (do których używano głośniejszej kithary, większej, profesjonalnej wersji liry).

Materiały
3- Zastępnik
- 7 strings sztukaZastępnik
- 1 piece sztukaZastępnik
Według tego planu powstaje
CC0 Domena publiczna
Ten plan jest udostępniany na licencji CC0. Możesz go swobodnie kopiować, modyfikować, rozpowszechniać i wykorzystywać do dowolnych celów, bez konieczności uzyskiwania zgody.
Wesprzyj Makera kupując produkty przez jego plan, za co zarabia Prowizja Makera ustalony przez sprzedawców, lub stwórz nową iterację tego planu i dołącz go jako połączenie w swoim własnym planie, aby dzielić się przychodami.
