Hae (sieć rzutowa z Isanu) — okrągła sieć dziana igłą chun, długa na 6-12 sok, z obciążnikiem z łańcucha żelaznych kółek i pętlą do ściągania, zarzucana na ryby

„Hae dzierga się ze sznurka za pomocą chun, płaskiej bambusowej igły z ostrym końcem i języczkiem pośrodku do nawijania sznurka.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Ostrugaj bambus na płasko, z ostrym końcem i języczkiem pośrodku, by zrobić chun, i nawiń na nią sznurek. Udziergaj szczyt (chom hae) jako pętlę na samej górze, w środku sieci, służącą do jej ściągania.

Dziergaj tkaninę sieci na zewnątrz po rozszerzającym się okręgu, z oczkami od pół cala do 2 cali i długością 6-12 sok, dobranymi do wody i ryb.

Potnij cienki żelazny pręt na krótkie kawałki, wygnij je w kółka i połącz w długi łańcuch jak naszyjnik, przywiązany wokół otworu sieci. Mniej więcej co piędź wzdłuż obciążnika przywiąż sznurek do tkaniny sieci, tworząc wokół otworu kieszeń jak worek do cedzenia. Obciążnik zatapia sieć.

Zdjęcia dziergania i zarzucania prawdziwego hae (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0).

Podnieś szczyt jedną ręką i złóż sieć w fałdy długie na około jeden sok, 3-4 fałdy; przełóż brzeg przez łokieć. Drugą ręką podziel obciążnik i brzeg, połowę na każdą stronę; pierwsza ręka trzyma sieć przy pasie. Gdy ryba wypływa zaczerpnąć powietrza, obróć ciało i zarzuć na nią: obciążnik rozkłada się szerokim kołem nad wodą i ściąga tkaninę sieci na dno. Duże hae ma sznurek na szczycie: odczekaj chwilę, potem ciągnij go powoli, a otwór zamknie się wokół ryby.

Młody mężczyzna w Isanie musiał przed ślubem umieć udziergać i zarzucić hae. Rzucający pracują sami lub w grupach, okrążając sadzawkę i rzucając po kolei, by żadna ryba się nie wymknęła; czasem najpierw rozstawia się wokół niewód, co zwie się wan lom, „rzucanie wokoło”. Sieć 6-8 sok to hae khayan, „pracowita sieć”, z powiedzeniem „jeśli nie na zupę, to na pastę”. Zarzucanie w głębokiej wodzie lub z łodzi wymaga siły i wprawy. Źródło: Centrum Antropologii Sirindhorn, baza tradycyjnych przedmiotów codziennego użytku, „แห”, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (licencja CC BY 4.0). **Ograniczenia** Źródło nie podaje metody dodawania oczek w okręgu ani rodzaju sznurka, a nie ma oferty żelaznego pręta, dlatego jest wymieniony w tekście.