Współpraca
SZTUKA
Piękno i dobre samopoczucie
RZEMIOSŁO
KULTURA I HISTORIA
ROZRYWKA
ŚRODOWISKO
JEDZENIE I NAPOJE
INŻYNIERIA ODWROTNA
NAUKI
LEKKOATLETYKA
TECHNOLOGIA
URZĄDZENIA DO NOSZENIA
Dmuchanie szklanego naczynia na żelaznej rurze — rzymskie dmuchanie szkła
English
Mary

Autor

Mary

23. marzec 2026FI
117
0
0
5
0

Dmuchanie szklanego naczynia na żelaznej rurze — rzymskie dmuchanie szkła

Dmuchanie szkła wynaleziono w regionie syro-palestyńskim około 50 roku p.n.e. i szybko przekształciło rzymską produkcję szkła. Przed dmuchaniem naczynia szklane formowano na rdzeniu lub odlewano — były to powolne i kosztowne procesy. Szklana rurka do dmuchania pozwoliła rzemieślnikom szybko i tanio wytwarzać cienkościenne naczynia, dzięki czemu szkło stołowe po raz pierwszy stało się dostępne dla zwykłych Rzymian. Ten plan obejmuje swobodne dmuchanie prostej formy kubka lub miski.
Zaawansowany
120-180 minut

Instrukcje

1

Zebranie stopionego szkła na szklarskiej rurce

Podgrzewaj mieszankę szklarską w piecu, aż całkowicie się stopi w temperaturze około 1050–1100 stopni Celsjusza — stop powinien być jarzącą się pomarańczową, miodopodobną cieczą. Wstępnie podgrzej koniec żelaznej rurki szklarskiej w otworze pieca przez kilka minut, aby szkło do niej przylegało. Włóż koniec rurki do stopionego szkła i powoli ją obracaj, aby zebrać symetryczną kroplę (gob) szkła, mniej więcej wielkości pomarańczy w przypadku małej szklanki. Wyjmij rurkę i obracaj ją nieustannie, aby miękkie szkło pozostało wycentrowane — jeśli przestaniesz ją obracać, grawitacja przeciągnie stopione szkło poza środek lub spowoduje jego kapanie. Toczy zebraną porcję na marwerze (płaskiej stalowej lub marmurowej płycie), aby nadać jej gładki, równomierny walec, i lekko schłodź jej zewnętrzną warstwę, tworząc gradient temperatur, który ułatwia kontrolowanie szkła podczas dmuchania.

Krok 1 - Image 1

Materiały do tego kroku:

Piasek drobnyPiasek drobny500 grams per vessel sztuka
Tafla szklanaTafla szklana200 grams sztuka

Potrzebne narzędzia:

Piec ceramicznyPiec ceramiczny
Piszczel hutnika szkłaPiszczel hutnika szkła
Przylepiak szklarskiPrzylepiak szklarski
Kopyto kapelusznicze — drewniane, na rondoKopyto kapelusznicze — drewniane, na rondo
Jacks (szczypce szklarskie)Jacks (szczypce szklarskie)
Płyta granitowaPłyta granitowa
Piec do wyżarzaniaPiec do wyżarzania
2

Nadmuchaj początkowy pęcherz

Dmuchnij krótkim, równomiernym podmuchem powietrza w dalszy koniec szklarskiej rurki, zakrywając jednocześnie otwór kciukiem między wdechami. Wewnątrz porcji szkła powstanie mały pęcherz — nazywa się to parison. Pierwsze nadmuchiwanie powinno być delikatne; zbyt duże ciśnienie wytworzy cienkościenny, nierówny pęcherz. Nieustannie obracaj rurką. Pęcherz powinien być wycentrowany w obrębie porcji szkła. Jeśli szkło ostygło na tyle, że trudno je nadmuchać (staje się sztywne i stawia opór), krótko podgrzej je przy ustach pieca — nazywa się to flash — aż ponownie zmięknie. Rzymscy szklarze pracowali szybko, ponieważ szkło sodowo-wapniowe ma stosunkowo krótki zakres roboczy między stanem miękkim a sztywnym, w porównaniu z nowoczesnym szkłem borokrzemianowym.

3

Kształtowanie naczynia

Kontynuuj dmuchanie kontrolowanymi oddechami, jednocześnie formując zewnętrzną powierzchnię mokrym drewnianym blokiem (drewno owocowe, tradycyjnie wiśniowe lub jabłoniowe, które powoli się przypala). Otocz blokiem nadmuchiwaną bańkę i obracaj rurką — para z mokrego drewna zapobiega przylepianiu się szkła, a zakrzywiona powierzchnia kształtuje naczynie symetrycznie. Naprzemiennie dmuchaj, aby powiększyć bańkę, i kształtuj ją blokiem oraz szczypcami (dużymi metalowymi szczypcami). Aby uformować kształt kubka, pozwól bańce lekko się wydłużyć, a następnie użyj szczypiec, by zwęzić szyjkę, w miejscu której naczynie zostanie oddzielone od rurki. Grubość ścianki powinna wynosić około 2–3 mm — na tyle cienka, by naczynie było lekkie, ale na tyle gruba, by było trwałe. Rzymskie naczynia wydmuchiwane swobodnie często wykazują niewielkie asymetrie, ponieważ osiągnięcie idealnej symetrii wymaga większej precyzji techniki wydmuchiwania w formie.

Krok 3 - Image 1
4

Przeniesienie na pontil i otwarcie krawędzi

Aby otworzyć naczynie i uformować krawędź, należy przenieść je z rurki dmuchawki na pręt pontilowy. Nabierz niewielką kroplę gorącego szkła na pręt pontilowy i dotknij nią podstawy (dna) naczynia, gdy nadal znajduje się ono na rurce dmuchawki. Gdy pontil zostanie pewnie przymocowany, nacięj szkło w zwężonej szyjce blisko rurki dmuchawki za pomocą szczypiec (jacks) i lekko stuknij rurkę — naczynie powinno czysto oderwać się od rurki dmuchawki, pozostawiając wolny otwarty koniec (przyszłą krawędź). Ponownie podgrzej krawędź w piecu, aż zmięknie, a następnie użyj szczypiec, aby ją rozszerzyć i wywinąć na zewnątrz. Krawędź może pozostać prostą, ogniowo wypolerowaną krawędzią (ciepło zaokrągla ostre brzegi) lub zostać zagięta dla dodatkowej wytrzymałości — wiele zachowanych rzymskich naczyń ma zagięte krawędzie.

5

Wyżarzanie gotowego naczynia

Odłam naczynie od pręta pontilowego, delikatnie uderzając — pozostawi to szorstki ślad pontilu na dnie, cechę widoczną na niemal wszystkich starożytnych szkłach dmuchanych. Natychmiast umieść naczynie w piecu do wyżarzania (lehr) utrzymywanym w temperaturze około 480-520 stopni Celsjusza dla szkła sodowo-wapniowego. Celem wyżarzania jest usunięcie naprężeń wewnętrznych, które powstają, gdy różne części szkła stygną w różnym tempie podczas dmuchania. Bez wyżarzania naczynie pęknie samoistnie w ciągu godzin lub dni. Powoli obniżaj temperaturę pieca przez 4 do 8 godzin, aż osiągnie temperaturę pokojową. Gotowe naczynie można następnie oszlifować i wypolerować od spodu, aby wygładzić bliznę po pontilu, jeśli jest to pożądane. Szkło rzymskie ma zazwyczaj bladozielony lub niebieskozielony odcień, pochodzący od zanieczyszczeń żelazem w piasku, jednak szkło odbarwione wytwarzano, dodając dwutlenek manganu lub antymon.

Materiały

4

Wymagane narzędzia

9

CC0 Domena publiczna

Ten plan jest udostępniany na licencji CC0. Możesz go swobodnie kopiować, modyfikować, rozpowszechniać i wykorzystywać do dowolnych celów, bez konieczności uzyskiwania zgody.

Wesprzyj Makera kupując produkty przez jego plan, za co zarabia Prowizja Makera ustalony przez sprzedawców, lub stwórz nową iterację tego planu i dołącz go jako połączenie w swoim własnym planie, aby dzielić się przychodami.

Dyskusja

(0)

Zaloguj się aby dołączyć do dyskusji

Ładowanie komentarzy...