Uderzenie śruby zamiast opierania się na niej

Weź śrubę z nakrętką i zamocuj je w imadle warsztatowym, z zwykłą podkładką pod nakrętką. Dokręcaj kluczem płaskim, aż połączenie będzie dobrze przylegać, a potem idź dalej i zauważ moment, w którym angażuje się całe twoje ciało — stopy zaparte, bark zablokowany. Teraz poluzuj i wykonaj tę samą czynność z użyciem klucza udarowego. Narzędzie terkocze, nakrętka się przesuwa, a twój nadgarstek prawie tego nie odczuwa. To właśnie obserwacja, którą wyjaśnia ten szczebel. Następnie zrób to, co najważniejsze. Dokręć kluczem udarowym, zatrzymaj się i przyłóż klucz dynamometryczny do tej samej nakrętki, aby sprawdzić, jaki moment faktycznie uzyskała. Zapisz wynik. Powtórz to jeszcze trzy razy, z tym samym czasem wyzwolenia, na tej samej nakrętce i śrubie. Otrzymasz cztery różne wyniki. Klucz udarowy służy do MOVING łącznika, a nie do jego dokręcania z określonym momentem, a rozrzut, który właśnie zmierzyłeś, jest powodem, dla którego każde krytyczne połączenie jest wykańczane kluczem dynamometrycznym, nawet w warsztacie pełnym narzędzi udarowych.

Patent Amtsberga nosi tytuł „Sprzęgło udarowe”, a mechanizm jest jego powodem. Wał wyjściowy niesie **kowadełko** z rozstawionymi szczękami. Wokół niego, na nośnikach, znajdują się **zderzaki młotkowe**, osadzone obrotowo na sworzniach biegnących PARALLEL do osi kowadełka, dzięki czemu każdy zderzak może się kołysać do wewnątrz i na zewnątrz zamiast się przesuwać. Patent nazywa to układem klatki wiewiórki. **Krzywka napędowa** pcha każdy zderzak w punkcie przesuniętym względem jego własnego sworznia. To przesunięcie stanowi istotę konstrukcji: rozkłada się na dwie składowe, z których jedna dociska zderzak do szczęki kowadełka, a druga odchyla zderzak OUT zazębienia. To, która zwycięży, zależy od tego, jak duży opór stawia kowadełko. Cykl więc działa samoczynnie. Swobodnie obracając się, zderzaki pozostają zazębione i kowadełko obraca się razem z silnikiem. W chwili gdy złącze stawia opór, składowa wyłączająca przezwycięża napędową, zderzaki odchylają się, zespół młotka przyspiesza przez większą część obrotu, a komplementarne powierzchnie krzywek prowadzą zderzaki z powrotem do zazębienia przed kolejnym uderzeniem. Nic nie zaplanowuje uderzeń. Własny opór złącza decyduje, kiedy narzędzie zaczyna uderzać, dlatego klucz udarowy cicho kręci luźną nakrętką i zaczyna terkotać dopiero wtedy, gdy nakrętka osiądzie.

Nasadki chromowane są utwardzane dla wytrzymałości i są kruche. Nasadki udarowe wykonane są z bardziej wytrzymałego, miększego stopu i są wyraźnie grubsze w ściance — to nie marketing, to inny sposób awarii, pod który zostały zaprojektowane. Porównaj po jednej z każdego typu przy użyciu suwmiarki: zmierz grubość ścianki na końcu napędowym. Zapisz obie wartości. Następnie przyjrzyj się wykończeniu — nasadka udarowa z czarnym tlenkowaniem obok błyszczącej chromowanej. Ręczna nasadka obciążona stopniowo ulega odkształceniu, zanim pęknie. Ta sama nasadka, poddana stu uderzeniom na sekundę, pracuje w warunkach zmęczeniowych, a twarda, krucha ścianka pod powtarzającym się uderzeniem pęka, a następnie rozrzuca odłamki. To jest powód tej zasady, a także powód, dla którego na nasadce udarowej istnieją sworzeń zabezpieczający i pierścień O-ring: aby utrzymać elementy razem i na kowadełku. Okulary ochronne do tego kroku i do każdego kroku, w którym narzędzie pracuje. Zagrożeniem nie jest moment obrotowy, lecz odłamek.

**US 2,285,638**, Lester A. Amtsberg, cesjonariusz Chicago Pneumatic Tool Company. Zgłoszono 22 listopada 1939, udzielono 9 czerwca 1942, z osiemnastoma rysunkami pokazującymi mechanizm w zazębieniu, uderzeniu, rozłączeniu i ponownym zazębieniu. Dawno wygasły. Chicago Pneumatic produkowało narzędzia pneumatyczne dla przemysłu, a klucz udarowy jest pomysłem na narzędzie pneumatyczne, zanim stał się elektrycznym. Sprężone powietrze daje lekki, szybki silnik, który pasuje do mechanizmu spędzającego większość czasu na przyspieszaniu niewielkiej masy. Wersje elektryczne, a następnie akumulatorowe, pojawiły się później i zachowały sprzęgło bez zmian. Klucz Amtsberga nie jest pierwszym kluczem udarowym; wcześniej istniały mechanizmy z „wahadłową masą”. To, co zapewniła klatka wiewiórki, to symetria — psy kołyszące się na równoległych sworzniach pozostają w jednej linii z szczękami kowadełka, podczas gdy wahadłowa masa może ustawić się pod kątem i uderzać we własne powierzchnie zazębienia. **Uczciwe ograniczenia.** Nie pokaże momentu obrotowego, jaki osiągnął, jak mierzy krok 1, dlatego nadaje się do dokręcania wstępnego i odkręcania zacisku, nigdy do ostatecznego ustawienia. Jest głośny w sposób, który szybko uszkadza słuch. Niszczy każdy nasadkę niezaprojektowaną do niego. A na miękkim lub kruchym połączeniu te same uderzenia, które odblokowują zatarte oprawki, mogą zerwać gwint lub ściąć śrubę, zanim operator to poczuje.