
Noniusz
Linijka podzielona na milimetry nie może uczciwie odczytać dziesiątej części milimetra. Można zgadywać, ale zgadywanie nie jest pomiarem. Oczywista poprawka — rysowanie drobniejszych kresek — zawodzi: znaki zlewają się w jedno i oko nie jest w stanie ich rozróżnić.
Odpowiedź Pierre'a Vernier'a omija cały ten problem. Obok pierwszej skali umieszcza się drugą, ruchomą, o działkach nieco krótszych, i tylko jedna para kresek na obu skalach będzie się dokładnie pokrywać. To, która to para, pokazuje ułamek. Zamiast szacować szczelinę, szukasz zbieżności — a oko doskonale potrafi zauważyć, kiedy dwie kreski leżą w jednej linii.
Zamienia to trudny osąd w proste tak-lub-nie i nadal jest obecne na każdym sprzedawanym suwmiarce.
Instrukcje
Zrozum cel, zanim zaczniesz cokolwiek ciąć
Zrozum cel, zanim zaczniesz cokolwiek ciąć
Budujesz skalę, która rozróżnia 0,1 mm na skali głównej oznaczonej wyłącznie w milimetrach. Nic tutaj nie jest dokładniejsze niż milimetr — o to właśnie chodzi.
Przetnij główną belkę i oznacz ją w milimetrach
Przetnij główną belkę i oznacz ją w milimetrach
Przetnij prosty pasek o długości 200 mm i nanieś podziałkę milimetrową możliwie jak najdokładniej. Każdy odczyt dziedziczy błędy tej skali.
Materiały do tego kroku:
Blacha mosiężna 260, grubość 241 arkuszPotrzebne narzędzia:
LinijkaOznacz główną skalę co 10 mm
Oznacz główną skalę co 10 mm
Oznacz kreski centymetrowe. Pełne milimetry odczytujesz z tej skali, a tylko ułamek z noniusza.
Wytnij szczękę suwmiarki przesuwającą się wzdłuż belki
Wytnij szczękę suwmiarki przesuwającą się wzdłuż belki
Wykonaj suwak, który porusza się płynnie, bez kołysania. Każde pochylenie unosi znaki noniusza znad skali głównej, przez co zbieżność staje się niejednoznaczna.
Oblicz długość działki noniusza
Oblicz długość działki noniusza
Dla dziesiątych bierz 9 mm i podziel je na 10 równych części. Każda działka noniusza wynosi 0,9 mm — celowo o 0,1 mm krótsza od działki głównej.
Zaznacz 11 linii co 0,9 mm na suwmiarce
Zaznacz 11 linii co 0,9 mm na suwmiarce
Odłóż dziesięć odstępów po 0,9 mm, otrzymując jedenaście linii od 0 do 10. Całkowity zakres 9 mm, zgodnie z 9 mm skali głównej.
Ponumeruj noniusz od 0 do 10
Ponumeruj noniusz od 0 do 10
Oznacz każdą kreskę noniusza. Numer kreski, która się pokrywa, to dosłownie liczba dziesiątych — bez żadnych obliczeń.
Ustaw zero przy zamkniętych szczękach
Ustaw zero przy zamkniętych szczękach
Zamknij szczęki i sprawdź, czy zero noniusza pokrywa się z zerem głównym. Jeśli nie, zanotuj przesunięcie i odejmij je od każdego odczytu — lub wykonaj ponowną korektę.
Najpierw odczytaj pełne milimetry
Najpierw odczytaj pełne milimetry
Zapisz ostatnią kreskę podziałki głównej, którą minęło zero noniusza. To jest wartość pełnych milimetrów, a noniusz nigdy jej nie zmienia.
Znajdź jedną kreskę noniusza, która pokrywa się
Znajdź jedną kreskę noniusza, która pokrywa się
Spójrz wzdłuż noniusza, aby znaleźć pojedynczą kreskę leżącą dokładnie naprzeciw kreski skali głównej. Jej sąsiedzi będą wyraźnie odchylać się po obu stronach koincydencji.
Dodaj jego numer jako dziesiąte części
Dodaj jego numer jako dziesiąte części
Kreska noniusza 4 pokrywająca się oznacza 0,4 mm. Dodaj ją do pełnych milimetrów: 23 mm plus 0,4 daje 23,4 mm.
Sprawdź za pomocą wzorcowych płytek płytkowych
Sprawdź za pomocą wzorcowych płytek płytkowych
Zmierz obiekty o znanym rozmiarze — trzpienie wierteł, monety, szczelinomierze. Błędy pokażą, czy usterka leży w skali głównej, czy w noniuszu.
Celuj prosto w dół, aby uniknąć paralaksy
Celuj prosto w dół, aby uniknąć paralaksy
Patrz na skale prostopadle. Patrzenie pod kątem przesuwa pozorne pokrycie i po cichu kosztuje cię precyzję, którą właśnie osiągnąłeś.
Wypróbuj suwmiarkę noniuszową o dokładności 1/20 mm
Wypróbuj suwmiarkę noniuszową o dokładności 1/20 mm
Podziel 19 mm na 20 części (po 0,95 mm każda), aby uzyskać dwudzieste. Ta sama zasada, dokładniejszy wynik — i teraz widać, dlaczego ten schemat można uogólnić.
Kompendium — odczytywanie zbiegu zamiast szczeliny
Kompendium — odczytywanie zbiegu zamiast szczeliny
Publikacja. Pierre Vernier, burgundzki urzędnik i geodeta, opisał tę skalę w 1631 roku w dziele La construction, l'usage, et les propriétés du quadrant nouveau de mathématiques. Przeznaczona była do pomiaru kątów na kwadrantach geodezyjnych i astronomicznych, gdzie liczyły się ułamki stopnia, a drobniejsze grawerowanie było niemożliwe.
To nie jest nonius, choć nieustannie tak się ją nazywa. Portugalski matematyk Pedro Nunes wymyślił nonius około 1542 roku — zestaw wielu współśrodkowych skal o różnej liczbie podziałów, tak aby jedna z nich przypadkiem pokrywała się ze wskazówką. To inne i znacznie bardziej uciążliwe urządzenie. Wkładem Vernier'a jest pojedyncza pomocnicza skala o celowo przesuniętej długości działki. Nazwa nonius mimo to przylgnęła do wynalazku Vernier'a w wielu językach, a sam Vernier uznał Nunesa za inspirację — lecz nie są to ten sam przyrząd.
Dlaczego przesunięte podziałki biją drobniejsze podziałki. Oko słabo ocenia, jaką częścią szczeliny znajduje się wskazówka, a dobrze ocenia, czy dwie linie są równo ustawione — jest to zadanie dopasowania, a nie szacowania. Podziałka noniusa wynosząca 0,9 mm przy głównej podziałce 1 mm sprawia, że rozbieżność narasta dokładnie o 0,1 mm na każdą działkę, więc położenie pokrywających się linii koduje ułamek bezpośrednio. Nic nie zmierzono dokładniej niż co do milimetra; cenną informację wydobyto z różnicy.
Dokąd trafiła ta idea. Ten sam chwyt pojawia się daleko poza suwmiarkami: w barometrze i teodolicie, do których był przeznaczony, w bębenkach mikrometrycznych, a koncepcyjnie w dudnieniu między dwoma niemal równymi tonami, we wzorach mory oraz w stroboskopowym noniuszu używanym do pomiaru obrotów silnika. Za każdym razem, gdy porównuje się dwie niemal równe periodyczności, niewielka różnica zostaje wzmocniona do postaci łatwej do zauważenia. Vernier znalazł jedno z pierwszych praktycznych zastosowań tej idei.
Według tego planu powstaje
Powiązane blueprinty
Te blueprinty dzielą się wiedzą — technikami, materiałami lub zasadami
CC0 Domena publiczna
Ten plan jest udostępniany na licencji CC0. Możesz go swobodnie kopiować, modyfikować, rozpowszechniać i wykorzystywać do dowolnych celów, bez konieczności uzyskiwania zgody.
Wesprzyj Makera kupując produkty przez jego plan, za co zarabia Prowizja Makera ustalony przez sprzedawców, lub stwórz nową iterację tego planu i dołącz go jako połączenie w swoim własnym planie, aby dzielić się przychodami.

