Współpraca
SZTUKA
Piękno i dobre samopoczucie
RZEMIOSŁO
KULTURA I HISTORIA
ROZRYWKA
ŚRODOWISKO
JEDZENIE I NAPOJE
INŻYNIERIA ODWROTNA
NAUKI
LEKKOATLETYKA
TECHNOLOGIA
URZĄDZENIA DO NOSZENIA
English
Lampa widikonowa
Lampa katodowa zamienia sygnał w obraz. Zastosuj tę samą ideę odwrotnie, a otrzymasz trudniejszą połowę telewizji: zamieniać obraz w sygnał na żywo, trzydzieści razy na sekundę, bez filmu i bez opóźnienia.
Paul Weimer, Stanley Forgue i Robert Goodrich z RCA opublikowali widikon w 1950 roku i to właśnie ta konstrukcja sprawiła, że kamery telewizyjne stały się czymś powszednim. To, co było wcześniej, było ogromne. Ikonoskop Zworykina z 1931 roku wymagał tak silnego oświetlenia, że praca w studiach była nie do zniesienia. Ortikon obrazowy z 1945 roku był doskonały, ale miał rozmiar zwiniętej gazety, kosztował tyle co samochód i wymagał wykwalifikowanego operatora, który obsługiwał jego regulacje.
Widikon to lampa o średnicy 25 mm i długości 130 mm, z jedną prostą ideą w środku: warstwa fotoprzewodnika — dokładnie ten materiał z pierwszego schematu w tej serii — z przezroczystą przewodzącą warstwą na przedniej stronie i niczym na tylnej. Światło pada na przód i sprawia, że fotoprzewodnik lokalnie przewodzi, więc ładunek ucieka z tylnej powierzchni proporcjonalnie do natężenia światła. Następnie wiązka elektronów skanuje tylną powierzchnię i przywraca ładunek. Prąd, który płynie przy tym, chwila po chwili, JEST sygnałem wideo.
Jest to wyjątkowo oszczędne. Tarcza sumuje światło przez całą klatkę między przejściami wiązki, więc zbiera wszystko zamiast próbkować; skanowanie odczytuje i resetuje w jednej operacji; a całość działa na kilkuset woltach zamiast na złożoności ortikonu obrazowego.
I bezpośrednio, nieuchronnie dziedziczy dwie wady zmierzone w schemacie fotokomórki. Fotoprzewodnik jest wolny, więc poruszający się obiekt rozmazuje się — usterka, którą każdy, kto z niego korzystał, nazywał LAG. A jasny nieruchomy obraz pozostaje na tarczy długo po tym, jak zniknął, i to jest wypalanie, dlatego każdy operator wczesnych kamer telewizyjnych był uczony, by nigdy nie kierować kamery na światło.
Siostrzany schemat na końcu tej serii to CCD, który rozwiązał oba problemy, porzucając wzmocnienie fotoprzewodzące. Ten jest urządzeniem, które musiał pokonać.
Zaawansowany
5 godzin
Instrukcje
1
1
Cel: kondensator, który rozładowuje się pod wpływem światła
Cel: kondensator, który rozładowuje się pod wpływem światła
Rozłóż w myślach całą lampę na cztery części, od przodu do tyłu.
THE FACEPLATE to szkło z przezroczystą przewodzącą powłoką na wewnętrznej powierzchni — tlenek cyny, ten sam materiał, który znajduje się wewnątrz ogrzewanej szyby wystawowej sklepu oraz na szkle LCD dalej w tej partii. Nazywa się go płytą sygnałową i jest wyjściem lampy. Jest przezroczysta, aby światło przez nią przechodziło, i przewodząca, aby ładunek mógł być z niej zbierany.
THE TARGET to warstwa fotoprzewodnika naparowana na płytę sygnałową, o grubości kilku mikrometrów. W oryginalnym widikonie był to siarczek antymonu. Jest to półprzewodnik o przerwie energetycznej około 1,7 eV, dzięki czemu reaguje na całe widmo widzialne, a w ciemności jest bardzo dobrym izolatorem.
THE SCANNED FACE to tylna strona targetu i nie ma na niej nic. Jest to gołe fotoprzewodnik skierowany w próżnię.
THE GUN znajduje się na drugim końcu, z jarzmem odchylającym i cewką ogniskującą wokół lampy, dokładnie tak jak w schemacie lampy katodowej, do którego ta lampa się odwołuje.
NOW THE MECHANISM, i warto to przemyśleć powoli, bo nie jest to to, co ludzie zazwyczaj zakładają.
Target jest kondensatorem. Płyta sygnałowa jest jedną okładziną; swobodna tylna powierzchnia jest drugą; fotoprzewodnik jest dielektrykiem między nimi, o grubości kilku mikrometrów, co sprawia, że pojemność na jednostkę powierzchni jest duża.
START WITH THE BEAM właśnie skanując plamkę. Wiązka jest źródłem elektronów o zasadniczo zerowym napięciu, więc ładuje ten fragment tylnej powierzchni do potencjału katody i na tym się zatrzymuje — nie może uczynić go bardziej ujemnym niż jej własne źródło. Płyta sygnałowa jest utrzymywana na około +30 V. Zatem każdy fragment targetu jest teraz małym naładowanym kondensatorem z około 30 V na kilku mikrometrach.
NOW LEAVE PRZEZ jeden czas ramki, jedną czterdziestą sekundy w systemie 25 Hz.
W THE DARK fotoprzewodnik jest izolatorem i ładunek pozostaje. Fragment nadal ma potencjał katody, gdy wiązka wraca, więc wiązka nie ma nic do zrobienia i nie płynie prąd. Ciemność oznacza brak sygnału.
W THE LIGHT fotoprzewodnik przewodzi proporcjonalnie do natężenia oświetlenia, więc ładunek ucieka przez niego z tylnej powierzchni do płyty sygnałowej. Ten fragment tylnej powierzchni dryfuje w kierunku dodatnim. To, jak bardzo dodatni, zależy od tego, ile światła na niego padło i jak długo — INTEGRATES.
WHEN THE BEAM RETURNS musi przywrócić dokładnie ten ładunek, który uciekł, aby ściągnąć ten fragment z powrotem do potencjału katody. Ten ładunek zastępczy, płynący przez płytę sygnałową do obwodu zewnętrznego, jest sygnałem wideo.
Trzy rzeczy wynikają natychmiast i każda z nich ma znaczenie.
TO INTEGRATES, więc jest znacznie czulszy niż urządzenie, które próbkuje światło tylko w chwili przejścia wiązki. Cały czas ramki to czas ekspozycji. To ten sam powód, dla którego płyta fotograficzna przewyższa oko w astronomii.
THE SIGNAL JEST CURRENT INTO CAPACITOR, więc impedancja wyjściowa lampy jest wysoka i kłopotliwa, a przedwzmacniacz za nią określa poziom szumów całej kamery. Przedwzmacniacze lamp kamerowych same w sobie były sztuką.
AND THE BEAM RESETS TAK JAK READS. Nie ma osobnego kasowania. Odczyt i czyszczenie to ta sama operacja, co jest eleganckie, a także oznacza, że dostajesz dokładnie jedno spojrzenie na każdą ramkę.
Potrzebne narzędzia:
2
2
Dokąd zmierza obraz na drodze do stania się sygnałem
Dokąd zmierza obraz na drodze do stania się sygnałem
Diagram śledzi jeden punkt światła od obiektywu do wyjścia wideo i w każdym etapie zaznacza, co zyskujemy, a co bezpowrotnie tracimy.
Powodem, dla którego warto go narysować zamiast opisywać, jest to, że trzy z tych etapów są wspólne dla każdego czujnika obrazu, jaki kiedykolwiek zbudowano, a dwa są charakterystyczne wyłącznie dla lampy. Umiejętność rozróżnienia, który jest który, sprawia, że CCD blueprint na końcu partii staje się czytelny: CCD zachowuje wspólne etapy, odrzuca dwa charakterystyczne i dodaje dwa własne problemy.
FOLLOW THE LOSSES. Fotony, które chybiają celu, są stracone. Fotony pochłonięte poza pasmem odpowiedzi fotoprzewodnika są stracone. Ładunek, który nie wyciekł w pełni do chwili, gdy nadejdzie wiązka, to lag. Ładunek, który wyciekł z plamki NEIGHBOURING, to utrata rozdzielczości. A samo miejsce uderzenia wiązki ma skończony rozmiar, co niezależnie od wszystkiego innego wyznacza rozdzielczość lampy.
Etap oznaczony BEAM LANDING to miejsce, w którym kamery lampowe najbardziej różnią się od wszystkiego, co nowoczesne. W vidikonie nie ma pikseli. Target jest ciągły, a obraz dzieli się wyłącznie według tego, gdzie wiązka akurat się znajduje w danym momencie i jak ostro jest skupiona. Rozdzielczość jest więc cechą SCANNING, a nie czujnika, i pogarsza się na brzegach obrazu, gdzie wiązka pada pod skosem, a jej plamka staje się elipsą.
Ten pojedynczy fakt wyjaśnia, dlaczego kamery lampowe wymagały ciągłej regulacji i dlaczego dwie kamery nigdy do końca do siebie nie pasowały, i jest to najgłębszy powód, dla którego branża w końcu zapragnęła czegoś ze stałą fizyczną siatką.
Flow
Loading...
Potrzebne narzędzia:
Komputer stacjonarny3
3
Smużenie: nadaj liczbę smużeniu
Smużenie: nadaj liczbę smużeniu
Wczytywanie notatnika Jupyter…
Potrzebne narzędzia:
Komputer stacjonarnyWymagane narzędzia
2- Zastępnik
Powiązane blueprinty
Te blueprinty dzielą się wiedzą — technikami, materiałami lub zasadami
CC0 Domena publiczna
Ten plan jest udostępniany na licencji CC0. Możesz go swobodnie kopiować, modyfikować, rozpowszechniać i wykorzystywać do dowolnych celów, bez konieczności uzyskiwania zgody.
Wesprzyj Makera kupując produkty przez jego plan, za co zarabia Prowizja Makera ustalony przez sprzedawców, lub stwórz nową iterację tego planu i dołącz go jako połączenie w swoim własnym planie, aby dzielić się przychodami.


