Współpraca
SZTUKA
Piękno i dobre samopoczucie
RZEMIOSŁO
KULTURA I HISTORIA
ROZRYWKA
ŚRODOWISKO
JEDZENIE I NAPOJE
INŻYNIERIA ODWROTNA
NAUKI
LEKKOATLETYKA
TECHNOLOGIA
URZĄDZENIA DO NOSZENIA

English
Czep i gniazdo: do czego naprawdę służy każda z jego części
Czep i gniazdo wyglądają jak kołek w otworze. W rzeczywistości są to cztery powierzchnie wykonujące cztery różne zadania, a wiedza o tym, która jest która, pokazuje, gdzie warto być drobiazgowym, a gdzie nie ma sensu się trudzić.
Dwie szerokie powierzchnie czepa — CHEEKS — stanowią połączenie klejowe, włókno wzdłuż włókna, i przenoszą praktycznie całą wytrzymałość. SHOULDERS ustalają kąt i zapobiegają chwianiu się połączenia. EDGES ustalają jego położenie na boki. END nie robi zupełnie nic.
Dlatego czep, który ściśle pasuje do gniazda na policzkach i ma szczelinę na dnie, jest idealnym połączeniem, a taki, który dociska się do dna, ale luzuje się na policzkach, jest złym, mimo że ten drugi wydaje się ciaśniejszy.
Średniozaawansowany
3 godziny
Instrukcje
1
1
Policzki to właściwe połączenie
Policzki to właściwe połączenie
Zarówno policzki czopa, jak i obie ściany gniazda mają włókna biegnące wzdłuż elementu. Sklejone razem tworzą najmocniejsze połączenie, jakie drewno w ogóle oferuje, i to właśnie dzięki nim połączenie w ogóle się trzyma — zabijane połączenie na styk jest argumentem, dlaczego tak jest.
To na policzkach najbardziej zależy na dopasowaniu. Mają tworzyć mocne pasowanie suwliwe: wystarczająco ciasne, by spoina klejowa była cienka, ale wystarczająco luźne, by połączenie dało się wsunąć na miejsce ręcznie lub lekkimi uderzeniami młotka.
Policzki wykonuje się, piłując do wyznaczonej linii i wyrównując dłutem, a dopasowanie sprawdza na sucho, zanim klej w ogóle znajdzie się w pobliżu. Czop zbyt gruby można podstrugać; zbyt cienki wymaga przyklejenia wkładki, a to już naprawa, a nie połączenie.
Materiały do tego kroku:
Deska z drewna liściastego1 sztuka
Klej do drewna PVA1 sztukaPotrzebne narzędzia:
Piła grzbietnica
Dłuta
Znacznik stolarski
Imadło warsztatowe2
2
Barki wyznaczają geometrię
Barki wyznaczają geometrię
Barki są tym, o co faktycznie opiera się szyna, więc wyznaczają kąt między dwoma elementami i to na nie działa siła przy skręcaniu ramy. Barka, która nie jest prostopadła, sprawia, że rama jest nieprostokątna, a żadne dociskanie tego nie naprawi.
Obie barki muszą leżeć w tej samej płaszczyźnie i być wycięte od tej samej linii traserskiej. Jeśli jedna zostanie wycięta o 0,5 mm głębiej niż druga, szyna się skręci — i skręci się niezależnie od tego, czy policzki pasują, czy nie.
Widoczna szczelina przy barku to najbardziej oczywista wada połączenia, dlatego warto ciąć barkę lekko na zapas i wyrównywać do linii dłutem, zamiast piłować dokładnie do linii i liczyć na szczęście.
Materiały do tego kroku:
Deska z drewna liściastego1 sztukaPotrzebne narzędzia:
Kątownik nastawny
Nóż traserski
Dłuta
Piła grzbietnica3
3
Zostaw koniec krótki oraz proporcje, które się sprawdzają
Zostaw koniec krótki oraz proporcje, które się sprawdzają
Utnij czop o 2 do 3 mm krócej niż głębokość gniazda. Ta szczelina mieści ściśnięty klej, pozwala połączeniu w pełni domknąć się na barkach i nic nie kosztuje — czoło drewna na dnie i tak nie wnosiło niczego.
Czop dociskający do dna to klasyczne złe połączenie: lekko rozwiera barki, więc w najbardziej widocznym miejscu pojawia się szczelina, a policzki mogą w ogóle nie przylegać.
Proporcje warte przyjęcia za punkt wyjścia: grubość czopa około ONE THIRD grubości ryglu, tak aby ścianki gniazda i czop były mniej więcej równie wytrzymałe. Szerokość czopa do około pięciokrotności jego grubości — szerszy zwykle dzieli się na dwa czopy z wręgiem między nimi, właśnie dlatego, że szeroki czop pracuje w poprzek swojej szerokości, a długie gniazdo osłabia słupek.
Materiały do tego kroku:
Deska z drewna liściastego1 sztuka
Klej do drewna PVA1 sztukaPotrzebne narzędzia:
Dłuto do gniazd
Znacznik stolarski
Suwmiarka cyfrowa 6 cali
Pobijak drewniany4
4
Zaciskanie na kołki: połączenie, które nie wymaga ścisku
Zaciskanie na kołki: połączenie, które nie wymaga ścisku
Wywierć otwór przez ścianki czopowego gniazda, złóż elementy i zaznacz, gdzie otwór wypada na czopie. Następnie wywierć otwór w czopie około 1 mm CLOSER w stronę barku niż zaznaczenie i przebij przez niego stożkowy kołek.
Kołek jest zmuszony do wygięcia podczas przechodzenia i mocno dociska bark czopa do słupka — trwale, bez ścisków i bez czekania na klej. Tak łączono ramy drewniane i wiele mebli sprzed epoki przemysłowej, a działa to na świeżym drewnie, gdzie klej nie zadziała.
Przesunięcie zbyt duże i kołek pęknie albo czop się rozłupie; 1 mm jest mniej więcej właściwe w twardym drewnie, a w miękkim trochę więcej. Kołki wykonuj z rozłupanego, prosto usłojonego materiału — ciosany kołek, którego słoje wychodzą na powierzchnię, ścina się podczas wyginania.
Materiały do tego kroku:
Kołek drewniany1 sztuka
Deska z drewna liściastego1 sztukaPotrzebne narzędzia:
Pobijak drewniany
Dłuta
Znacznik stolarskiMateriały
3- 1 sztukaZastępnik
- 2 sztukZastępnik
- 1 sztukaZastępnik
Wymagane narzędzia
9- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
- Zastępnik
Powiązane blueprinty
Te blueprinty dzielą się wiedzą — technikami, materiałami lub zasadami
CC0 Domena publiczna
Ten plan jest udostępniany na licencji CC0. Możesz go swobodnie kopiować, modyfikować, rozpowszechniać i wykorzystywać do dowolnych celów, bez konieczności uzyskiwania zgody.
Wesprzyj Makera kupując produkty przez jego plan, za co zarabia Prowizja Makera ustalony przez sprzedawców, lub stwórz nową iterację tego planu i dołącz go jako połączenie w swoim własnym planie, aby dzielić się przychodami.


