Suszona ruda darniowa — bryłki tlenowodorotlenku żelaza zbierane w torfowiskach, na mokradłach i w korytach strumieni. Ze względu na niską temperaturę topnienia i powszechność w Europie Północnej była głównym źródłem żelaza dla dymarek epoki wikingów. Przed wytopem trzeba ją wysuszyć i wyprażyć, by usunąć wilgoć i substancję organiczną.