การใช้แกนหมุนปั่นเพื่อปั่นขนแกะ — การปั่นเส้นด้ายด้วยมือ

เริ่มต้นด้วยขนแกะที่สะอาด ซักแล้ว ผึ่งแห้งแล้ว และคัดเศษวัสดุ หนาม และก้อนขนที่พันกันออกแล้ว ให้ใช้การหวีขนแกะ (card) โดยดึงขนผ่านหัวของพืชตระกูลทีเซิล (teasel) หรือระหว่างแผ่นไม้สองแผ่นที่มีตะขอลวดขนาดเล็กติดอยู่ (hand carders) เพื่อให้ได้ก้อนขนฟูและเรียงตัวกันที่เรียกว่า rolag การหวีขนทำให้เส้นใยขนแกะแต่ละเส้นเรียงตัวขนานกันคร่าวๆ ทำให้การปั่นง่ายขึ้นมาก ช่างปั่นในสมัยโบราณยังใช้วิธีการสางขนด้วยมือโดยใช้พืชที่มีหนามเพื่อให้ได้ผลคล้ายกัน ควรเตรียม rolag หลายก้อนก่อนเริ่มปั่น เพราะการหยุดหวีขนจะขัดจังหวะจังหวะการปั่น

แกนปั่นด้ายประกอบด้วยเพลา (ไม้เรียวตรง) และ whorl (จานถ่วงน้ำหนัก) whorl ให้แรงเฉื่อยในการหมุน มวลของมันทำให้แกนปั่นหมุนต่อเนื่อง ซึ่งบิดเส้นใยให้กลายเป็นด้ายอย่างต่อเนื่อง สอดเพลาผ่านรูตรงกลางของ whorl whorl สามารถวางไว้ใกล้ปลายล่าง (low whorl ซึ่งพบมากในตะวันออกใกล้โบราณ) หรือใกล้ปลายบน (high whorl ซึ่งพบมากในยุโรปยุคกลาง) แกนปั่นแบบ low whorl มีความมั่นคงกว่าสำหรับผู้เริ่มต้น แกะรอยบากเล็กๆ หรือตะขอที่ปลายบนของเพลาเพื่อยึดด้ายที่กำลังขึ้นรูปให้อยู่กับที่ น้ำหนักรวมของแกนปั่นควรอยู่ที่ 30-60 กรัม แกนปั่นที่หนักกว่าจะให้ด้ายที่หนากว่า ส่วนแกนที่เบากว่าจะให้ด้ายที่ละเอียดกว่า

ผูกเส้นด้ายที่มีอยู่ยาว 30 ซม. (เส้นนำ) เข้ากับแกนของแกนหมุนใกล้ฐานหมุน พันขึ้นตามแกนแล้วยึดไว้ที่ร่องบนสุด ดึงเส้นใยบางๆ ออกจากโรแลคแล้วซ้อนทับปลายของเส้นนำ โดยหนีบจุดต่อระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ ให้บิดแกนหมุนตามเข็มนาฬิกาอย่างแรงเพื่อให้มันหมุน จากนั้นปล่อยให้แกนหมุนห้อยลงอย่างอิสระ การหมุนจะบิดเส้นใยที่ซ้อนทับเข้ากับเส้นนำ ทำให้เกิดเส้นด้ายต่อเนื่อง เมื่อการบิดเคลื่อนขึ้นไปตามเส้นใยที่ดึงออกมา ให้หนีบเหนือบริเวณที่บิดและดึงเส้นใยเพิ่มจากโรแลคอย่างเบามือ (ดึงยืด) เพื่อให้เส้นด้ายที่กำลังขึ้นรูปบางลงและยาวขึ้น

วงจรการปั่นมีดังนี้: ดึงเส้นใยออกให้ได้ความหนาที่ต้องการ ปล่อยให้เกลียวบิดวิ่งขึ้นไปยังส่วนที่ดึงแล้ว จากนั้นพันเส้นด้ายที่เสร็จแล้วบนแกนหมุนใต้วอร์ล เมื่อหมุนลงถึงพื้น (หรือเมื่อการบิดของคุณหยุดนิ่ง) ให้ปลดเส้นด้ายออกจากร่องบาก พันเข้ากับแกน คล้องใหม่อีกครั้ง บิดหมุนแกนอีกครั้ง แล้วทำต่อไป กุญแจสำคัญของเส้นด้ายที่สม่ำเสมอคือการดึงที่คงที่ ดึงเส้นใยปริมาณเท่ากันทุกครั้ง จุดที่หนาเกินไปคือมีเส้นใยมากเกินไป จุดที่บางเกินไปคือมีเส้นใยน้อยเกินไป หากเส้นด้ายขาด ให้ทับปลายที่ขาดด้วยเส้นใยใหม่ เพิ่มการบิด แล้วทำต่อ เส้นด้ายที่หนากว่าจะง่ายกว่าสำหรับผู้เริ่มต้น ส่วนเส้นด้ายละเอียดต้องฝึกฝนมากกว่า

เมื่อหลอดปั่นเต็ม ให้พันเส้นด้ายออกเป็นลูกกลมหรือเป็นไจ เส้นด้ายชั้นเดียว (หนึ่งเส้น) มีประโยชน์ แต่มักบิดตัวย้อนกลับเข้าหาตัวเอง เพื่อให้ได้เส้นด้ายที่แข็งแรงและสมดุลยิ่งขึ้น ให้ควั่นเส้นด้ายชั้นเดียวสองเส้นเข้าด้วยกัน โดยปั่นสองเส้นในทิศทางตรงข้าม (ทวนเข็มนาฬิกา หากเส้นเดิมปั่นตามเข็มนาฬิกา) ร้อยเส้นด้ายชั้นเดียวจากหลอดปั่นที่เต็มสองหลอดผ่านร่องบนสุดเดียวกันของหลอดปั่นว่าง แล้วปั่นรวมกัน ทิศทางการบิดที่ตรงข้ามกันจะหักล้างกัน ทำให้ได้เส้นด้ายสองชั้นที่มั่นคง กลม และเหมาะสำหรับการทอหรือถัก สิ่งทอโบราณจากแหล่งโบราณในเมโสโปเตเมียและอียิปต์แสดงให้เห็นทั้งการทำแบบชั้นเดียวและสองชั้น โดยเส้นด้ายลินินที่ละเอียดที่สุดมีจำนวนเส้นต่อหน่วยพื้นที่ใกล้เคียงกับผ้าสมัยใหม่