เบ็ดถก — เบ็ดใหญ่ตีจากลวด ทอยเขาควายกันเกี่ยวหญ้า คันไม้รวก 5 เมตร ไม้ง่ามพักต้นขา

"ใช้เส้นสเตนเลส หรือเหล็กเส้นแข็งเล็กเผาไฟดัดโค้งกลางตัวเบ็ด ที่ม้วนเป็นห่วงหู ตีปลายเบ็ดให้แบนที่ปลาย ผ่าเป็นเงี่ยง ใช้ตะไบขัดให้ปลายเงี่ยงคมแหลม" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย, CC BY 4.0)

เผาเส้นสเตนเลสหรือเหล็กเส้นแข็งเล็ก ดัดโค้งกลางตัวเบ็ด ม้วนปลายหนึ่งเป็นห่วงหู ตีปลายอีกด้านให้แบน ผ่าเป็นเงี่ยง ตะไบให้คมแหลม ตัวเบ็ดวัดจากโค้งถึงปลายหูยาวประมาณ 5 ซม. ระวังไฟและคมเบ็ด

ผูกห่วงหูด้วยสายเอ็นเบอร์ 50-60 เหลาเขาควายเป็นเส้นแบนเล็กเรียกทอย เจาะรูเล็กที่ปลายทอยไว้สวมปิดคมเบ็ด ยึดโคนทอยกับสายเอ็นด้วยแผ่นตะกั่วเล็ก ๆ บางแห่งใช้ปลอกสายไฟที่ดึงทองแดงออกแทนทอย

ใช้ไม้ไผ่รวกลำตรง ผึ่งจนแห้งสนิท ยาวประมาณ 5 เมตร เป็นคัน ผูกสายเอ็นที่ปลายคัน ที่โคนคันสวมไม้ง่ามไม้เนื้อแข็งสองง่ามถ่างกว้างพอดีต้นขา เพื่อถ่ายน้ำหนักลงต้นขา

ภาพเบ็ดถกจริงจากพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย, CC BY 4.0)

ใช้ตั้งแต่ฝนแรกที่น้ำเอ่อเข้าท้องร่อง คลองเล็ก หรือที่ลุ่ม จนถึงช่วงข้าวเขียวเดือนตุลาคม ใช้เขียดอีโม่หรือลูกกบเป็นเหยื่อ สวมทอยปิดคมเบ็ด กระตุกเหยื่อขึ้นลงบนผิวน้ำ เมื่อปลาฮุบเหยื่อ ทอยจะหลุดออกจากคมเบ็ด

คำว่า ถก หมายถึงกระตุกขึ้นเร็ว ๆ เบ็ดถกมีขายตามตลาดทั่วไป แต่พรานบางคนทำเอง ช่วงน้ำใหม่ปลาช่อนออกจากแหล่งน้ำเดิมมาผสมพันธุ์วางไข่ ระวังไฟขณะเผาลวดและคมเบ็ดขณะใช้ แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "เบ็ดถก" ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ได้ให้ขนาดลวดหรือขนาดไม้ง่าม