
เครื่องอัดไฮดรอลิก
คันโยกทวีแรงโดยแลกกับระยะทาง และอัตราส่วนของมันถูกกำหนดโดยความยาวของคันโยก หากต้องการอัดด้วยแรงหนึ่งร้อยตัน คุณจะต้องใช้คันโยกและอาคารสำหรับรองรับที่มีขนาดใหญ่เกินจริง
เครื่องอัดของแบรมาห์ทำการแลกเปลี่ยนแบบเดียวกันผ่านของเหลว ความดันในของไหลที่ถูกกักไว้จะเท่ากันทุกจุด — หลักการของปาสกาล ซึ่งเป็นที่รู้จักมาหนึ่งศตวรรษครึ่งก่อนที่จะมีใครสร้างเครื่องจักรจากมัน ดังนั้นลูกสูบขนาดเล็กที่ดันด้วยแรงมากบนพื้นที่เล็กจะสร้างความดัน และความดันนั้นที่กระทำบนพื้นที่ขนาดใหญ่จะให้แรงที่มากขึ้นตามสัดส่วน
การคำนวณคือทั้งหมดของเครื่องจักร: F₂ = F₁ × (A₂/A₁) ลูกสูบปั๊มขนาด 10 มม. ที่ขับแม่สูบขนาด 200 มม. ให้อัตราส่วนพื้นที่ 400:1 หากกดคันโยกด้วยแรง 200 นิวตัน แม่สูบจะส่งแรง 80,000 นิวตัน — ประมาณแปดตัน
ไม่มีอะไรได้มาฟรี: แม่สูบเคลื่อนที่ 1/400 ของระยะที่ลูกสูบปั๊มเคลื่อนที่ ดังนั้นคุณต้องปั๊มหลายครั้งเพื่อระยะชักสั้นๆ แรงถูกคูณ ระยะทางถูกหาร งานถูกอนุรักษ์ มันคือคันโยกที่แขนเป็นพื้นที่แทนความยาว และ "คาน" คือท่อที่สามารถวางเส้นทางไปที่ใดก็ได้
Joseph Bramah, British patent 2045, "Obtaining and Applying Motive Power", 31 March 1795.
⚠ เครื่องอัดในตอนแรกไม่ทำงาน และเหตุผลที่ในที่สุดมันทำงานได้เป็นของบุคคลอื่น — ดูขั้นตอนประวัติศาสตร์
คำแนะนำ
วัดพื้นที่ทั้งสอง
วัดพื้นที่ทั้งสอง
เลือกกระบอกฉีดยาสองอันที่มีขนาดต่างกันอย่างชัดเจน เช่น 5 ml และ 50 ml วัด เส้นผ่านศูนย์กลางภายในกระบอก ของแต่ละอันด้วยเวอร์เนียคาลิปเปอร์
คำนวณพื้นที่: A = π d² / 4
คำนวณอัตราส่วน A₂/A₁ ตัวเลขเพียงตัวเดียวนี้จะทำนายทุกสิ่งที่เครื่องจะทำได้ จึงควรจดไว้ก่อนเริ่มทดสอบใด ๆ
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ชุดกระบอกฉีด1 ชุดเครื่องมือที่ต้องใช้:
เวอร์เนียร์ดิจิทัล 6 นิ้วเชื่อมต่อทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วไล่อากาศออก
เชื่อมต่อทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วไล่อากาศออก
ต่อกระบอกฉีดยาทั้งสองเข้าด้วยกันด้วยท่อ แล้วเติมน้ำให้เต็มทั้งวงจร พร้อมไล่ฟองอากาศทุกฟองออกไป
อากาศคือศัตรู และนี่ไม่ใช่รายละเอียดเล็กน้อย อากาศอัดตัวได้ แต่น้ำแทบจะอัดตัวไม่ได้เลย ฟองอากาศจะดูดซับแรงที่คุณกดไว้เหมือนฟองน้ำ แทนที่จะส่งแรงต่อไป ทำให้เครื่องอัดรู้สึกนิ่มยุบและส่งแรงออกมาได้เพียงเศษเสี้ยวของแรงที่ควรได้
ระบบไฮดรอลิกทุกระบบที่เคยสร้างขึ้นมามีขั้นตอนการไล่อากาศด้วยเหตุผลนี้
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
น้ำกลั่น200 มล.วัดการทวีแรง
วัดการทวีแรง
ตั้งกระบอกฉีดยาขนาดใหญ่ให้ตั้งตรง และวางเครื่องชั่งในครัววางไว้ใต้ลูกสูบของกระบอกฉีดยา กดกระบอกฉีดยาขนาดเล็กด้วยแรงที่ทราบค่า โดยวางมวลที่ทราบค่าไว้บนกระบอกนั้น
อ่านค่าแรงที่กระบอกฉีดยาขนาดใหญ่
เปรียบเทียบกับอัตราส่วนที่คุณทำนายไว้จากขั้นตอนที่ 1 คาดว่าจะตรงกันภายในประมาณ 10–20% ส่วนที่ขาดหายไปคือ แรงเสียดทานของซีล ซึ่งเป็นต้นทุนในโลกจริงของเครื่องจักรไฮดรอลิกทุกชนิด และเป็นสิ่งที่แบรมาห์ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยตนเอง
เครื่องมือที่ต้องใช้:
เครื่องชั่งดิจิทัลสำหรับครัววัดระยะทางที่คุณจ่ายไป
วัดระยะทางที่คุณจ่ายไป
ทำเครื่องหมายลูกสูบทั้งสองอัน กดลูกสูบเล็กไปเป็นระยะที่วัดได้ 50 mm แล้ววัดว่าลูกสูบใหญ่เคลื่อนที่ไปไกลเพียงใด
คาดว่าจะได้ 50 mm ÷ (A₂/A₁)
คูณแรง × ระยะทางที่ปลายแต่ละด้าน ผลคูณทั้งสองควรใกล้เคียงกัน คุณไม่ได้สร้างพลังงาน แต่คุณเปลี่ยนเงื่อนไขของมัน ควรทำความเข้าใจข้อนี้อย่างตั้งใจ เพราะเป็นจุดที่คนมักมองข้ามเกี่ยวกับระบบไฮดรอลิกมากที่สุด
ค้นหาจุดที่แรงสูญเสียไปจริงๆ
ค้นหาจุดที่แรงสูญเสียไปจริงๆ
ทำขั้นตอนที่ 3 ซ้ำอีกครั้งโดยให้ลูกสูบแห้ง จากนั้นทาจารบีบางๆ
คาดว่าเวอร์ชันที่ทาจารบีจะให้แรงมากขึ้นอย่างวัดได้สำหรับแรงป้อนเข้าเท่ากัน
ความแตกต่างเกิดจากแรงเสียดทานของซีล และแปรผันตามแรงดัน ยิ่งกดแรงเท่าใด ซีลก็ยิ่งถูกบีบกับกระบอกสูบแรงขึ้นเท่านั้น เครื่องอัดที่มีประสิทธิภาพที่แรงดันต่ำอาจทำงานได้ไม่ดีที่แรงดันสูง ซึ่งเป็นปัญหาพอดีที่ถ้วยซีลหนังและต่อมาคือโอริงถูกประดิษฐ์ขึ้นเพื่อแก้ไข
ประวัติและบริบท
ประวัติและบริบท
สิทธิบัตร สิทธิบัตรอังกฤษ 2045 "การได้มาและการประยุกต์ใช้กำลังขับเคลื่อน" โจเซฟ บรามาห์ 31 มีนาคม 1795 ปาสกาลได้กล่าวถึงหลักการนี้ไว้ในปี 1653 บรามาห์เป็นผู้สร้างเครื่องจักร
มันรั่ว และเฮนรี แมดสเลย์เป็นผู้แก้ไข เครื่องอัดรุ่นแรกไม่สามารถรักษาแรงดันได้ วัสดุอุดรอบลูกสูบถูกดันออกมาด้วยแรงดันเดียวกับที่มันกักเก็บไว้ ลูกจ้างของบรามาห์ เฮนรี แมดสเลย์ ได้คิดค้น ซีลถ้วยหนังที่ขันแน่นด้วยตัวเอง: ถ้วยหนังที่หันเข้าหาแรงดัน เพื่อให้ ยิ่งของเหลวดันแรงเท่าใด ซีลก็ยิ่งถูกกดแนบกับกระบอกแน่นขึ้นเท่านั้น แรงดันจึงผนึกภาชนะของมันเอง หากไม่มีสิ่งนี้ สิทธิบัตร 2045 ก็เป็นเพียงไอเดียดีที่ใช้งานไม่ได้ และชื่อของแมดสเลย์สมควรคู่กับชื่อของบรามาห์ เขายังกลายเป็นหนึ่งในผู้สร้างเครื่องมือกลรากฐานด้วยตัวเองอีกด้วย
การผนึกที่ขับเคลื่อนด้วยตัวเองคือแนวคิดที่คงอยู่เหนือเครื่องอัด ถ้วยหนัง ซีลริมฝีปากสมัยใหม่โอริงในร่อง และแหวนลูกสูบในกระบอก ล้วนทำงานด้วยหลักเดียวกัน คือรูปทรงเรขาคณิตที่เปลี่ยนแรงดันที่ถูกผนึกให้กลายเป็นแรงที่ทำหน้าที่ผนึก
มันไปสู่ที่ใด เครื่องอัดของบรามาห์ทำให้เกิดการตีขึ้นรูป การอัดมัด และ เมื่อรวมกับถังสะสมของอาร์มสตรองครึ่งศตวรรษต่อมา ทำให้เกิดเครือข่ายพลังงานไฮดรอลิกที่ขับเคลื่อนเครนท่าเรือ สะพานหมุน และลิฟต์โรงละครทั่วเมืองยุควิกตอเรีย ท่อไฮดรอลิกส่วนกลางเคยเป็นสาธารณูปโภคของเทศบาลจริง ในลอนดอนจนถึงปี 1977
ข้อจำกัดที่ตรงไปตรงมา เครื่องอัดไฮดรอลิกทำงานช้า และระยะชักสั้น เนื่องจากขั้นตอนที่ 4 มันเป็นเครื่องจักรที่ผิดในทุกที่ที่ความเร็วหรือระยะทางสำคัญ และเป็นเครื่องที่ถูกต้องในทุกที่ที่แรงสำคัญ ซึ่งเป็นเหตุผลที่เครื่องอัดใช้ไฮดรอลิกแต่เครื่องกลึงไม่ใช้
วัสดุ
3- 1 ชุดตัวยึดตำแหน่ง
- 1 mตัวยึดตำแหน่ง
- 200 มล.ตัวยึดตำแหน่ง
เครื่องมือที่จำเป็น
2- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้
