กุญแจตรวจจับของชับบ์

ทำความเข้าใจกุญแจแบบคันโยกพื้นฐานก่อนเพิ่มส่วนที่ชาญฉลาด

1. ติดตั้งคันโยกแบนที่มีร่องเจาะไว้บนแกนหมุน โดยมีสปริงกดลงด้านล่าง
2. ใส่หมุด — เสาที่ติดตายบนสลัก — ซึ่งอยู่ในร่องนั้น
3. สลักจะเลื่อนได้ก็ต่อเมื่อช่องประตูของร่องตรงกับหมุดเท่านั้น

ความปลอดภัยมาจากการต้องใช้ความสูงที่ถูกต้องหลายค่าพร้อมกัน

1. ซ้อนคันโยกหลายอันบนแกนหมุนเดียวกัน แต่ละอันมีช่องประตูที่ความสูงต่างกัน
2. ตัดลูกกุญแจให้มีขั้นต่างกันสำหรับคันโยกแต่ละอัน
3. ตรวจสอบว่าสลักจะเคลื่อนได้ก็ต่อเมื่อช่องประตูทุกช่องตรงกันพร้อมกันเท่านั้น

ตัวสิ่งประดิษฐ์เอง: กับดักสำหรับคันโยกที่ถูกยกสูงเกินไป

1. เพิ่มขอเกี่ยวแบบมีสปริงที่วางไว้เหนือความสูงที่ถูกต้องของคันโยก
2. คันโยกใดก็ตามที่ถูกยกเลยช่องประตูของมันจะถูกขอเกี่ยวนั้นจับและยึดไว้
3. เมื่อมีคันโยกหนึ่งอันถูกยึดไว้ด้านบน ไม่มีชุดการยกใดที่จะทำให้ช่องประตูทุกช่องตรงกันได้

โจมตีกุญแจของคุณเอง แล้วกู้คืนมัน

1. จงใจยกคันโยกหนึ่งอันสูงเกินไป แล้วสัมผัสได้ถึงการที่ตัวตรวจจับจับมันไว้
2. ลองใช้ลูกกุญแจที่ถูกต้อง — กุญแจควรไม่ยอมเปิด
3. หมุนลูกกุญแจที่ถูกต้องย้อนกลับเพื่อปลดตัวตรวจจับ แล้วเปิดตามปกติ

เจเรไมอาห์ ชับบ์ จดสิทธิบัตรกุญแจตรวจจับในปี 1818 ว่ากันว่าได้แรงกระตุ้นจากการประกวดของรัฐบาลหลังเกิดการโจรกรรมที่อู่ต่อเรือพอร์ตสมัท เรื่องเล่าที่มีชื่อเสียงคือ ช่างกุญแจที่ต้องโทษซึ่งถูกคุมขังบนเรือคุก ได้รับข้อเสนอให้อภัยโทษและรางวัลหากเปิดได้หนึ่งอัน และเขายอมแพ้หลังจากพยายามอยู่หลายเดือน เรื่องนี้ปรากฏในเอกสารของบริษัทชับบ์ และควรรับฟังด้วยความระมัดระวังตามปกติต่อโฆษณาที่กลายเป็นประวัติศาสตร์

ยุคของกุญแจที่สะเดาะไม่ได้สิ้นสุดลงอย่างเปิดเผยในปี 1851 ที่งานนิทรรศการใหญ่ในลอนดอน ช่างกุญแจชาวอเมริกัน อัลเฟรด ชาลส์ ฮอบส์ สะเดาะกุญแจตรวจจับของชับบ์ได้ จากนั้น — ในเวลาราวห้าสิบชั่วโมงที่กระจายอยู่ในหลายสัปดาห์ — ก็เปิดกุญแจของบรามาห์ที่ตั้งอยู่ในหน้าร้านมานานหลายทศวรรษพร้อมคำท้า 200 กินี วงการกุญแจสั่นสะเทือนอย่างหนัก และตามมาด้วยการถกเถียงสาธารณะอย่างแท้จริงว่าการพูดถึงจุดอ่อนของกุญแจช่วยโจร หรือบังคับให้เกิดการปรับปรุง

คำตอบของฮอบส์ในการถกเถียงนั้นยังคงถูกอ้างถึงในงานด้านความปลอดภัย: คนร้ายรู้วิธีเหล่านี้อยู่แล้ว และการปล่อยให้สาธารณชนไม่รู้มีแต่จะทำให้พวกเขาไร้การป้องกัน โดยสาระแล้วนี่คือเหตุผลสนับสนุนการเปิดเผยช่องโหว่อย่างเต็มที่ ซึ่งกล่าวไว้ในปี 1853 และยังคงเป็นเหตุผลเดิม

สิ่งที่ยังคงอยู่: กุญแจแบบคันโยกยังคงเป็นมาตรฐานของตู้เซฟและกุญแจประตูในอังกฤษ แนวคิดตัวตรวจจับยังคงอยู่อย่างกว้างขวางกว่านั้นในฐานะหลักการที่ว่า ระบบความปลอดภัยควรบันทึกและรายงานการโจมตี ไม่ใช่เพียงรับมันไว้เฉย ๆ