พอดี: ช่องว่าง, ทรานซิชัน และการรบกวน — ความแตกต่างอยู่ที่ระดับไมครอน

คุณไม่สามารถเลือกระดับความพอดีได้หากไม่ทราบขนาดของสิ่งที่คุณมี วัดเพลาและรูเจาะด้วยไมโครมิเตอร์หรือเวอร์เนียคาลิปเปอร์ที่ดี โดยวัดหลายจุดตามความยาวและหลายมุมรอบชิ้นงาน การวัดหลายมุมมีความสำคัญเพราะไม่มีสิ่งใดกลมสมบูรณ์แบบ เพลาที่อ่านค่าได้ 19.98 มม. ในทิศทางหนึ่งและ 20.02 มม. ที่มุม 90 องศา มีความไม่กลม 0.04 มม. ซึ่งมากกว่าความพอดีส่วนใหญ่ และการหาค่าเฉลี่ยของทั้งสองค่าจะซ่อนปัญหานี้ไว้ ให้ชิ้นส่วนทั้งสองมีอุณหภูมิเท่ากันก่อน เหล็กจะขยายตัวประมาณ 11 ไมครอนต่อเมตรต่อองศา ดังนั้นชิ้นส่วนขนาด 50 มม. ที่ถือไว้เพียงหนึ่งนาทีอาจขยายตัวมากกว่าความพอดีที่คุณกำลังพยายามวัด มือที่อุ่นเป็นข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นจริงในกรณีนี้

ให้ความร้อนกับส่วนนอกแล้วมันจะขยายตัว ทำให้เย็นส่วนในแล้วมันจะหดตัว ทำทั้งสองอย่างพร้อมกันและสามารถประกอบ interference fit ด้วยมือได้ จากนั้นจะล็อกแน่นเมื่ออุณหภูมิเท่ากัน เหล็กขยายตัวประมาณ 11 ไมครอนต่อเมตรต่อองศาเซลเซียส ดังนั้นรูขนาด 100 mm ที่ถูกให้ความร้อน 100 องศา จะขยายตัวประมาณ 0.11 mm ซึ่งมากกว่าระยะ interference ปกติมาก เตาอบที่ 120 องศา หรือตู้แช่แข็งสำหรับเพลา มักเพียงพอแล้ว ห้ามให้ความร้อนแก่ตลับลูกปืนเกินประมาณ 120 องศาเด็ดขาด เพราะเกินกว่านั้นวงแหวนที่ชุบแข็งจะเริ่ม tempering และสูญเสียความแข็งอย่างถาวร และการใช้คบเพลิงเป่าใกล้ตลับลูกปืนเพียงไม่กี่วินาทีก็ทำให้เสียหายได้ เครื่องให้ความร้อนแบบ induction และอ่างน้ำมันร้อนมีอยู่ก็เพราะอุณหภูมิจำเป็นต้องควบคุมอย่างแม่นยำ

ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่วัดได้เป็นค่าเฉลี่ยของพื้นผิวที่มียอดและหุบเขา เมื่อกดพื้นผิวหยาบสองชิ้นเข้าด้วยกัน ยอดจะแบนราบลง ทำให้การแทรกสอดที่มีผลจริงน้อยกว่าค่าที่วัดได้ มักน้อยกว่าถึง 2 ถึง 5 ไมครอน ในงานกลึงทั่วไป นั่นคือเหตุผลที่ตำแหน่งรองรับลูกปืนต้องเจียรแทนที่จะกลึง ไม่ใช่เพราะความจุกจิก: ตำแหน่งรองรับที่หยาบจะสูญเสียสัดส่วนที่มีนัยสำคัญของการแทรกสอด 15 ไมครอนให้กับยอดที่แบนราบในครั้งแรกที่ข้อต่อรับแรง และหลังจากนั้นลูกปืนจะคืบ ความกลมก็สำคัญพอๆ กัน รูที่มีความรีอยู่ 0.03 มม. จะยึดเพลากลมที่จุดสองจุด และเว้นช่องว่างที่มุม 90 องศา ทำให้แรงดันกระจุกตัวแทนที่จะกระจายกัน ซึ่งทำให้วงแหวนลูกปืนบิดเบี้ยวและทำให้ช่องว่างภายในเปลี่ยนไปด้วย