ที่เปิดกระป๋องแบบข้อเหวี่ยง: จุดโค้งงอสำหรับหมุนเปิด มีมีดอยู่ในร่อง

"ปลายด้านหนึ่งของเครื่องมือโค้งงอเป็นรูปข้อเหวี่ยงเล็กน้อยและมีลักษณะแหลม ดังแสดงด้วยอักษร b c ในรูปที่ 1 ซึ่งทำให้สามารถสอดเครื่องมือเข้าไปในฝาของกระป๋องได้ในลักษณะที่ส่วน c ซึ่งงอเป็นมุมฉากกับแท่ง A จะถูกขอบของรูที่เจาะไว้ที่ฝากระป๋องล้อมรอบ จึงช่วยให้มีแรงยึดเกาะที่ดีและเพียงพอสำหรับการใช้งานเครื่องมือ"

ตัดแถบเหล็กแบนขนาด 25 × 3 มม. ยาว 170 มม. เจาะรูขนาด 5 มม. เรียงเป็นแถวตามแนวกึ่งกลางของแถบ ตั้งแต่ระยะ 25 ถึง 70 มม. จากปลายด้านหนึ่ง แล้วตะไบรูเหล่านั้นให้เป็นช่อง

ตะไบปลายที่มีร่องของแท่งให้กว้าง 6 มม. สำหรับช่วง 30 มม. สุดท้าย จากนั้นดัดลง 15 มม. ตามแนว 10 มม. และดัดลงอีก 15 มม. ในปากกาจับชิ้นงาน แล้วตะไบปลายให้แหลมคม

ตัดมีดขนาด 6 × 25 มม. จากแผ่นเหล็กหนา 1 มม. โดยให้ปลายด้านล่างแหลม และเจาะรูขนาด 5 มม. ที่ด้านบน จากนั้นลับคม

ยึดใบมีดไว้ใต้ช่องด้วยสกรู M5 แหวนรองและน็อต ทำหน้าที่เป็นสกรูตั้งค่า ติดด้ามจับไม้เนื้อแข็งเข้ากับปลายอีกด้านของแท่งด้วยกาวอีพอกซี

แผ่นแบบร่างสิทธิบัตรสหรัฐอเมริกา 50,011 สาธารณสมบัติ (สิทธิบัตรหมดอายุแล้ว)

ตั้งมีดให้พอดีกับกระป๋องแล้วขันให้แน่น ตั้งกระป๋องที่ปิดสนิทบนเครื่องชั่งในครัว แทงปลายมีดผ่านจุดกลางของฝาบน กดมีดลงไปแล้วหมุนรอบ อ่านค่าแรงกดสูงสุด จับเวลา และวัดขนาดของรู

**Samuel D. Lecompte** แห่งเลเวนเวิร์ธ รัฐแคนซัส ได้รับสิทธิบัตร US 50,011 ลงวันที่ 19 กันยายน 1865 สำหรับกระป๋องที่ใช้บรรจุผลไม้ เครื่องรับประทานที่ทำจากผลไม้ และหอยนางรม เขาไม่ได้จำกัดตัวเองอยู่กับรูปทรงมีดเพียงแบบเดียว แต่ได้นำรูปแบบต่าง ๆ มาใช้ สิทธิบัตรนี้ได้รับการออกใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1868 (หมายเลข 2,851) สิทธิบัตรของ F. S. Wyman ปี 1868 ระบุว่าสิ่งนี้เป็นที่เปิดกระป๋องทรงกลมที่เขาได้เพิ่มมีดด้านข้างเข้าไป **ขีดจำกัดที่ซื่อสัตย์** สลักเกลียวและน็อตทำหน้าที่แทนสกรูตั้งศูนย์ของเขา และใบมีดยังไม่ผ่านการชุบแข็ง ภาระงานและเวลาของคุณคือผลลัพธ์ที่ตามมา