เครื่องกวนเนยแบบโซ่ไม่สิ้นสุดพร้อมใบพายห้อยท้าย: ใบพายที่แขวนอยู่บนโซ่ลากผ่านครีม

"วัตถุประสงค์ของการประดิษฐ์นี้คือการกวนเนยให้เกิดขึ้นโดยการคน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยแรงเสียดทานจากการทำงานของใบพายที่ลากตามติดอยู่กับโซ่ไม่สิ้นสุดในการประดิษฐ์นี้ หรือกับกระบอกเดี่ยวที่อาจติดตั้งใบพายดังกล่าวและปิดล้อมอยู่ในกล่องที่สอดคล้องกัน"

พิมพ์ล้อมีฟันสี่ล้อ ข้อต่อ 24 ข้อ และแพดเดิล 12 ชิ้น พิมพ์ใน PETG ที่ความสูงชั้น 0.2 มม. การเติม 30 % 4 ผนัง ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

ใช้ภาชนะระดับอาหาร (food-grade) ขนาดประมาณ 360 × 140 × 200 มม. เจาะด้านข้างเพื่อใส่เพลาไม้เนื้อแข็งหน้าตัดสี่เหลี่ยมขนาด 10 มม. จำนวนสองเส้น ห่างกัน 150 มม. และสูงจากพื้น 90 มม. โดยเพลาหนึ่งเส้นยื่นผ่านด้านข้างออกมาสำหรับต่อที่จับหมุน ติดล้อสองล้อบนเพลาแต่ละเส้น ห่างกัน 88 มม. และปิดผนึกรูให้สนิท

ตัดแท่งเหล็กกล้าขนาด 4 มม. จำนวนสิบสองแท่ง ยาวแท่งละ 104 มม. นำมาเชื่อมด้วยข้อต่อ โดยใส่ที่ปลายแต่ละด้านสองแท่ง เพื่อให้เป็นโซ่วงต่อเนื่อง จากนั้นร้อยใบพายเข้ากับแท่งแต่ละแท่งผ่านรูของใบพาย วางโซ่พาดบนล้อ โดยให้แท่งหนึ่งอยู่ในทุกร่อง แล้วติดข้อเหวี่ยงไม้สนเข้ากับเพลายาว

ทิ้งครีมข้นหวานไว้จนมีอุณหภูมิประมาณ 15 °C โดยตรวจด้วยเทอร์มอมิเตอร์ เทครีม 1.5 ลิตร หมุนที่มือหมุนให้ส่วนบนของโซ่เคลื่อนออกจากมือหมุน ใบพายจะลากผ่านครีม จับเวลาจนเนยเริ่มก่อตัว เทน้ำนมเปรี้ยวออก เติมน้ำเย็น ปั่นเล็กน้อยแล้วเทออกอีกครั้งจนน้ำใส ใส่เกลือเล็กน้อยลงในเนยแล้วชั่งน้ำหนักเนย

**Harvey Brown** แห่งนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา 19,828 วันที่ 6 เมษายน 1858 เขาอ้างสิทธิ์ในการจัดเรียงใบพายท้ายเรือ ล้อ และเฟืองขับ เขายังอนุญาตให้มีแผ่นลอยบนครีมเพื่อเพิ่มแรงเสียดทานขณะใบพายกลับมา เราละส่วนนี้ไว้ ภาพวาดของเขาไม่ได้ระบุขนาด ขนาดของเราเป็นของเราเอง FDM พิมพ์เก็บอาหารไว้ในชั้นพิมพ์ของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ