การเกิดพอลิเอทิลีนความดันสูง

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1933 Eric Fawcett และ Reginald Gibson ที่ ICI อัดก๊าซเอทิลีนร่วมกับเบนซาลดีไฮด์ที่ความดันประมาณ 1400 บรรยากาศ และพบของแข็งสีขาวคล้ายขี้ผึ้งในภาชนะ ไม่สามารถทำซ้ำได้อย่างน่าเชื่อถือจนถึงปี 1935 เมื่อทีมของ Michael Perrin ระบุว่าเคล็ดลับนี้มาจากออกซิเจนปริมาณเล็กน้อยที่เริ่มต้นการต่อสายโซ่ ผลิตภัณฑ์ที่ได้คือพอลิเอทิลีน ซึ่งมีน้ำหนักเบา เหนียว เป็นฉนวนไฟฟ้าที่ยอดเยี่ยม และไม่นานก็กลายเป็นฉนวนสายเคเบิลของเรดาร์ในช่วงสงคราม **US 2,153,553** "Polymerization of olefins" โดย Fawcett, Gibson และ Perrin มอบสิทธิ์ให้ Imperial Chemical Industries ได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 11 เมษายน 1939 โดยอ้างสิทธิ์ว่า "การให้เอทิลีนอยู่ภายใต้ความดันสูงกว่าประมาณ 500 บรรยากาศ และอุณหภูมิสูงกว่าประมาณ 100 C" ตัวอย่างในสิทธิบัตรดำเนินการที่ 2000 บรรยากาศและ 170 °C **ไม่มีใครทำซ้ำความดัน 2000 บรรยากาศที่บ้านได้** แต่คุณสามารถทดลองกับพอลิเมอร์แทน: หลอมถุงพอลิเอทิลีนให้เป็นแผ่นเหนียวด้วยเตารีด จากนั้นวัดความหนาแน่นเพื่อแยกพอลิเอทิลีนความดันสูง (แบบแตกกิ่ง ความหนาแน่นต่ำ) ออกจากพอลิเอทิลีนแบบสายตรงรุ่นหลังที่เกิดขึ้นภายหลัง