ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่
การเชื่อมพลาสติกด้วยเสียง
English
Martin

สร้างโดย

Martin

27. กันยายน 2026NO
53
0
0
0
0

การเชื่อมพลาสติกด้วยเสียง

ขั้นที่ 2 จบลงด้วยการเคลื่อนไหวที่มีประโยชน์ที่สุดในการออกแบบแม่พิมพ์: เมื่อชิ้นส่วนซับซ้อนเกินกว่าจะถอดออกจากเครื่องมือได้ ให้แยกมันออกเป็นสองส่วนแล้วค่อยต่อกันภายหลัง ขั้นนี้คือการต่อกัน กาวเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุดและมักจะผิดบ่อยครั้ง เพราะต้องใช้เวลาในการบ่ม เป็นวัสดุชนิดที่สามในชิ้นส่วนที่คุณอาจต้องการนำกลับมาใช้ใหม่ และกับโพลิโอเลฟินแทบจะใช้การไม่ได้เลย ทางเลือกอื่นคือทำให้ทั้งสองส่วน **กลายเป็นชิ้นเดียวกัน** ซึ่งสำหรับเทอร์โมพลาสติกหมายถึงการหลอมบริเวณรอยต่อเท่านั้นโดยไม่ทำอย่างอื่น สิทธิบัตรปี 1963 ของ Robert Soloff ทำสิ่งนี้ด้วยอัลตราซาวด์: สั่นข้อต่อที่ 20 kHz และให้แรงเสียดทานภายในของโพลิเมอร์เองหลอมสันรูปสามเหลี่ยมขนาดเล็กที่ขึ้นรูปไว้บนผิวด้านหนึ่ง ใช้เวลาหนึ่งในห้าวินาที ไม่ต้องใช้วัสดุสิ้นเปลือง และได้รอยเชื่อมที่แข็งแรงเทียบเท่าวัสดุหลัก
ขั้นสูง
ประมาณ 3 ชั่วโมง

คำแนะนำ

1

อ่านสิทธิบัตร แล้วค้นหาตัวนำพลังงาน (energy director) ในสิ่งที่พบจริง

**US 3,224,916**, *วิธีเชื่อมชิ้นส่วนเทอร์โมพลาสติกด้วยคลื่นเสียง (Sonic method of welding thermoplastic parts)*, **Robert S. Soloff** และ Seymour G. Linsley, ผู้รับมอบสิทธิ์ให้แก่ **Branson Instruments**; ยื่นคำขอเมื่อ **6 ธันวาคม 1963**, Serial No. 328,500, ได้รับอนุญาตเมื่อ **21 ธันวาคม 1965**; 8 ข้อถือสิทธิ, US class 156-73. หมดอายุแล้ว ภาพวาดในหน้านี้คือแผ่นที่ 1 ของสิทธิบัตรเอง: FIG หมายเลข 1 คือรอยต่อ FIG หมายเลข 2 คือหัวโซนิค (horn) FIG หมายเลข 3 คือส่วนตัดขวาง รายละเอียดของสิทธิบัตรเกี่ยวกับ *การเชื่อมประกอบชิ้นส่วนเทอร์โมพลาสติกด้วย* *แหล่งพลังงานคลื่นเสียงความเข้มสูง* และระบุไว้อย่างชัดเจนว่าชิ้นส่วนต้องถูกนำมาสัมผัส *อย่างแนบชิด* และวิธีการนี้ครอบคลุมถึง *วัสดุเทอร์โมพลาสติกที่หลอมยาก* ซึ่งเป็นข้อถือสิทธิที่น่าสนใจ เพราะวัสดุเหล่านี้คือกลุ่มที่กาวก็ยึดติดไม่ได้เช่นกัน ตอนนี้ลองไปหาตัวอย่างดู ให้ผ่าชิ้นประกอบพลาสติกขึ้นรูปราคาถูกที่คุณไม่เสียดายหากทำลาย เช่น ของเล่น ด้ามมีดโกนแบบทิ้ง ปลอกปากกา หรือตัวเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็ก แล้วดูผิวที่ประกบกันผ่านกล้องจุลทรรศน์ บนรอยต่อที่เชื่อมแล้ว คุณจะพบ **สันสามเหลี่ยมขนาดเล็ก** อยู่บนผิวเพียงด้านเดียว วิ่งรอบแนวรอยต่อ มีความสูงเพียงเศษหนึ่งส่วนของมิลลิเมตร และความกว้างที่ฐานมักใกล้เคียงกับความสูง นั่นคือตัวนำพลังงาน (energy director) ส่วนชิ้นที่ผ่านการเชื่อมแล้วสันนี้จะแบนลง และเนื้อพลาสติกที่หลอมจะไหลซึมออกไปทั้งสองข้างเป็นแนวบางละเอียด วัดสันนี้ด้วยกล้องจุลทรรศน์และเวอร์เนียร์คาลิปเปอร์ ขั้นตอนที่ 4 จะอธิบายว่าเหตุใดจึงต้องเป็นขนาดนั้น ไม่ใช่ขนาดอื่น

เครื่องมือที่ต้องใช้:

กล้องจุลทรรศน์ดิจิทัลกล้องจุลทรรศน์ดิจิทัล
เวอร์เนียร์ดิจิทัล 6 นิ้วเวอร์เนียร์ดิจิทัล 6 นิ้ว
มีดคัตเตอร์งานประดิษฐ์มีดคัตเตอร์งานประดิษฐ์
แว่นนิรภัยแว่นนิรภัย
2

เชื่อมชิ้นส่วนสองชิ้นเข้าด้วยกัน แล้วค้นหาว่าพลังงานหายไปที่ใด

หากคุณมีเครื่องเชื่อมอัลตราโซนิก — ชนิดสำหรับพลาสติก ไม่ใช่สำหรับโลหะหรืออ่างทำความสะอาด — ให้ทำการทดลองนี้อย่างถูกต้อง หากไม่มี ขั้นตอนที่ 3 มีวิธีทดแทนบนโต๊ะทำงานที่สอนกลไกเดียวกัน พิมพ์หรือขึ้นรูปแผ่นทดสอบแบนสองชิ้น โดยมีหน้าสัมผัสรอยต่อขนาด 40 × 10 มม. บนชิ้นหนึ่ง ให้ติดสันพลังงานรูปสามเหลี่ยมสูง 0.4 มม. และกว้าง 0.5 มม. ตลอดความยาวทั้งหมด ส่วนอีกคู่ให้เว้นไว้เป็นแบบแบนเพื่อเปรียบเทียบ ตั้งค่าเครื่องเชื่อม: ใช้จิ๊กแข็งรองใต้ชิ้นส่วนล่าง วางหัวโฮิร์นแบนบนชิ้นส่วนบน และเริ่มด้วยเวลาเชื่อมสั้นและแรงกดต่ำ เชื่อมแล้วดึงรอยต่อให้แยกออกจากกันด้วยปากกาจับและเครื่องชั่งสปริง บันทึกแรงที่ใช้และ **จุดที่ขาด** ปรับตัวแปรทีละตัวสามค่า และพล็อตผลของแต่ละตัว: - **เวลาเชื่อม** — สั้นเกินไปสันพลังงานจะยังไม่ยุบตัว นานเกินไปเนื้อที่หลอมจะถูกบีบออกและรอยต่อจะขาดวัสดุ - **แรงกด** — น้อยเกินไปหน้าสัมผัสจะไม่แนบกันตลอดรอบการทำงาน มากเกินไปสันพลังงานจะถูกบดก่อนหลอมเหลว ซึ่งทำให้ความร้อนจากการเฉือนหายไป - **แอมพลิจูด** หากเครื่องของคุณปรับได้ รอยเชื่อมที่ดีจะขาดที่ **วัสดุหลัก** ข้างรอยต่อ ไม่ใช่ที่รอยต่อ ชิ้นควบคุมที่หน้าแบนแทบจะยึดไม่ได้เลย ซึ่งเป็นจุดประสงค์ของสันพลังงาน อุปกรณ์อัลตราโซนิกมีเสียงดังในลักษณะที่เครื่องวัดแสดงว่าไม่มาก เพราะพลังงานส่วนใหญ่อยู่เหนือระดับการได้ยิน แต่ฮาร์มอนิกย่อยไม่เป็นเช่นนั้น สวมอุปกรณ์ป้องกันหู ให้นิ้วอยู่ห่างจากเส้นทางของโฮิร์น และอย่าแตะโฮิร์นที่เพิ่งทำงานอยู่เด็ดขาด

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

เส้นใย ABSเส้นใย ABS1 ชิ้น
เส้นใย PLAเส้นใย PLA1 ชิ้น

เครื่องมือที่ต้องใช้:

เครื่องเชื่อมพลาสติกด้วยคลื่นเหนือเสียงเครื่องเชื่อมพลาสติกด้วยคลื่นเหนือเสียง
เครื่องพิมพ์สามมิติเครื่องพิมพ์สามมิติ
ปากกาจับชิ้นงานหน้าโต๊ะปากกาจับชิ้นงานหน้าโต๊ะ
เครื่องวัดแรง (ตาชั่งสปริง)เครื่องวัดแรง (ตาชั่งสปริง)
กล้องจุลทรรศน์ดิจิทัลกล้องจุลทรรศน์ดิจิทัล
เวอร์เนียร์ดิจิทัล 6 นิ้วเวอร์เนียร์ดิจิทัล 6 นิ้ว
ที่ป้องกันการได้ยิน (ครอบหู SNR 30 เดซิเบล)ที่ป้องกันการได้ยิน (ครอบหู SNR 30 เดซิเบล)
แว่นนิรภัยแว่นนิรภัย
ถุงมือหนังสำหรับทำงานถุงมือหนังสำหรับทำงาน
สมุดบันทึกห้องปฏิบัติการ (มีสำเนา)สมุดบันทึกห้องปฏิบัติการ (มีสำเนา)
3

ม้านั่งทดแทนอัลตราโซนิก: แรงเสียดทาน ตัวทำละลาย และใบมีดร้อน

สามวิธีในการหลอมละลายรอยต่อโดยไม่ใช้ชุดอัลตราโซนิก แต่ละวิธีสอนส่วนต่างๆ ของแนวคิดเดียวกัน ลองทำทั้งสามวิธีแล้วเปรียบเทียบรอยแตกหัก **การเชื่อมแบบหมุน** ยึดชิ้นงานทรงกระบอกที่พิมพ์ 3 มิติไว้ที่หัวจับของสว่านแท่น และยึดชิ้นคู่กันไว้ในปากกาจับด้านล่าง หมุนด้วยความเร็วไม่กี่ร้อยรอบต่อนาที แล้วกดชิ้นงานเข้าหากัน แรงเสียดทานจะหลอมรอยต่อภายในหนึ่งถึงสองวินาที จากนั้นหยุดแกนหมุนและคงแรงกดไว้ขณะที่รอยต่อแข็งตัว กลไกนี้เหมือนกับในสิทธิบัตร คือการส่งงานเชิงกลเข้าสู่รอยต่อ แต่ใช้การหมุนแทนการสั่น วิธีนี้ใช้ได้เฉพาะรอยต่อทรงกลมเท่านั้น ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมอัลตราซาวด์จึงคุ้มค่าแก่การประดิษฐ์ขึ้นมา **การเชื่อมด้วยตัวทำละลาย** สำหรับ ABS หรืออะคริลิก กาวตัวทำละลายไม่ได้ทำหน้าที่เป็นกาวทั่วไป แต่จะ **ละลาย** ผิวสัมผัสทั้งสองด้าน ทำให้สายโมเลกุลแพร่เข้าหากัน และเมื่อตัวทำละลายระเหยไปก็จะเหลือเป็นชิ้นเดียว ทาให้บางๆ ทั้งสองด้าน กดประกบ หนีบยึดไว้ และรอให้นานกว่าที่รู้สึกว่าจำเป็นมาก รอยต่อที่ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงจะมีความแข็งแรงเพียงเศษเสี้ยวของความแข็งแรงสุดท้าย ลองใช้กาวชนิดเดียวกันกับโพลีโพรพิลีน จะไม่เกิดอะไรขึ้นเลย เพราะไม่มีตัวทำละลายทั่วไปชนิดใดที่ละลายโพลีโอเลฟินได้ ความล้มเหลวนี้คุ้มค่าที่จะสร้างขึ้นโดยตั้งใจ **การเชื่อมด้วยแผ่นความร้อน** กดผิวสัมผัสทั้งสองด้านลงบนแผ่นความร้อนที่สะอาด ซึ่งมีอุณหภูมิสูงกว่าจุดหลอมเหลวประมาณ 30 °C จนเกิดเป็นแนวหลอมเหลว แล้วดึงออกและกดประกบเข้าด้วยกัน วิธีนี้หยาบและช้า แต่จะให้รอยต่อที่แข็งแรงที่สุดในสามวิธีกับโพลีเอทิลีนและโพลีโพรพิลีน ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้ต่อท่อพลาสติกใต้ดิน ทดสอบการแตกหักของทั้งหมดแล้วดูพื้นผิวรอยแตกภายใต้กล้องจุลทรรศน์ รอยเชื่อมที่สมบูรณ์จะแสดงโพลิเมอร์ที่ถูกดึงยืดเป็นเส้นใย ส่วนรอยที่ล้มเหลวจะแสดงพื้นผิวเรียบสองด้านที่ไม่เคยเป็นชิ้นเดียวกันมาก่อน กาวตัวทำละลายระเหยง่ายและมักเป็นอันตราย ให้ทำงานในตู้ดูดควันหรือกลางแจ้ง สวมถุงมือไนไตรล์ และห้ามมีแหล่งจุดระเบิด แผ่นความร้อนยังคงอันตรายอยู่นานหลังจากปิดสวิตช์แล้ว

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

เส้นใย ABSเส้นใย ABS1 ชิ้น

เครื่องมือที่ต้องใช้:

สว่านแท่นสว่านแท่น
ปากกาจับชิ้นงานหน้าโต๊ะปากกาจับชิ้นงานหน้าโต๊ะ
แผ่นให้ความร้อนแผ่นให้ความร้อน
เทอร์โมมิเตอร์อินฟราเรดเทอร์โมมิเตอร์อินฟราเรด
กล้องจุลทรรศน์ดิจิทัลกล้องจุลทรรศน์ดิจิทัล
เครื่องวัดแรง (ตาชั่งสปริง)เครื่องวัดแรง (ตาชั่งสปริง)
นาฬิกาจับเวลานาฬิกาจับเวลา
ถุงมือไนไตรล์ถุงมือไนไตรล์
แว่นนิรภัยแว่นนิรภัย
ตู้ดูดควัน (มีท่อระบาย)ตู้ดูดควัน (มีท่อระบาย)
ถังดับเพลิงถังดับเพลิง
สมุดบันทึกห้องปฏิบัติการ (มีสำเนา)สมุดบันทึกห้องปฏิบัติการ (มีสำเนา)
แผ่นพอลิโพรพิลีน (A4)แผ่นพอลิโพรพิลีน (A4)
แผ่นอะคริลิกแผ่นอะคริลิก
น้ำยาประสานพลาสติกชนิดตัวทำละลายน้ำยาประสานพลาสติกชนิดตัวทำละลาย
4

สีแตรทำอะไร และเหตุใดตัวนำแรงจึงมีขนาดเล็ก

กำลังโหลดสมุด Jupyter…

เครื่องมือที่ต้องใช้:

กระดาษกราฟกระดาษกราฟ
5

ประวัติศาสตร์และบริบท

**การระบุแหล่งที่มา.** US 3,224,916, *Sonic method of welding thermoplastic parts*, Robert S. Soloff and Seymour G. Linsley, assignors to Branson Instruments; filed 6 December 1963, granted 21 December 1965, expired. ภาพวาดในหน้านี้เป็นของสิทธิบัตรเอง **เหตุใดจึงแพร่หลายอย่างรวดเร็ว.** การเชื่อมอัลตราโซนิกไม่ต้องใช้วัสดุสิ้นเปลือง ไม่ต้องใช้เวลาบ่ม ไม่ต้องจัดการตัวทำละลาย และไม่มีวัสดุชนิดที่สามในชิ้นงาน รอบการทำงานใช้เวลาเพียงเศษเสี้ยวของวินาที จึงเหมาะกับสายการประกอบที่ความเร็วเท่ากับการขึ้นรูป และเนื่องจากชิ้นงานยังเย็นอยู่หลังการเชื่อม จึงสามารถจับต้องได้ทันที เปลือกผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภคที่ขึ้นรูปแล้วซึ่งไม่ได้ยึดด้วยสกรูเกือบทั้งหมดจะถูกเชื่อมด้วยวิธีนี้ **ตัวกำหนดพลังงานคือการประดิษฐ์ที่แท้จริง.** คลื่นอัลตราซาวด์ที่ใส่ลงบนรอยต่อแบบเรียบจะทำให้ทุกอย่างร้อนขึ้นเล็กน้อยแต่ไม่เชื่อมอะไรเลย ขั้นตอนที่ 4 แสดงให้เห็นเหตุผล การรวมความเครียดไว้ในสามเหลี่ยมขึ้นรูปขนาดเล็กคือสิ่งที่เปลี่ยนปัญหาการให้ความร้อนแบบกระจายให้เป็นการหลอมเหลวเฉพาะที่ และไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม เพราะถูกตัดไว้ในแม่พิมพ์เพียงครั้งเดียว **วิธีนี้เข้ากับขั้นบันไดกาวอย่างไร.** แบบพิมพ์กาวในแค็ตตาล็อกเกี่ยวกับการต่อ*วัสดุต่างชนิด*ด้วยสารชนิดที่สาม การเชื่อมเป็นกรณีตรงข้าม: พอลิเมอร์ชนิดเดียวกัน ไม่มีสารชนิดที่สาม และรอยต่อจะแยกไม่ออกจากชิ้นส่วน เมื่อทั้งสองวิธีเป็นไปได้ การเชื่อมชนะในด้านความเร็ว ความแข็งแรง และการรีไซเคิล ส่วนกาวชนะเมื่อวัสดุต่างกัน เมื่อรอยต่อต้องปิดช่องว่าง หรือเมื่อไม่สามารถกดชิ้นส่วนเข้าด้วยกันได้ **ข้อจำกัดที่ตรงไปตรงมา.** การเชื่อมอัลตราโซนิกใช้ได้กับ**เทอร์โมพลาสติกเท่านั้น** และเกือบทุกกรณีต้องเป็นพอลิเมอร์*ชนิดเดียวกัน*ทั้งสองด้าน เพราะพอลิเมอร์ต่างชนิดไม่แพร่ซึมเข้าหากัน ต้องมีลักษณะรอยต่อที่ขึ้นรูปมาในตัว จึงต้องออกแบบตั้งแต่ต้นและไม่สามารถดัดแปลงภายหลังได้ พอลิเมอร์กึ่งผลึก เช่น polypropylene และไนลอน เชื่อมได้ยากกว่าพอลิเมอร์อะมอร์ฟัส เช่น ABS มาก เพราะพลังงานถูกใช้ไปในการหลอมผลึกแทนที่จะยกอุณหภูมิรอยต่อให้สูงกว่าจุดเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้ว และอุปกรณ์ก็ไม่ได้ราคาถูกหรือปลอดภัยนัก ซึ่งเป็นเหตุผลที่มีขั้นตอนที่ 3 อยู่

วัสดุ

2
  • ตัวยึดตำแหน่ง
  • ตัวยึดตำแหน่ง

เครื่องมือที่จำเป็น

22

CC0 สาธารณสมบัติ

พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต

สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้

การสนทนา

(0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมการสนทนา

กำลังโหลดความคิดเห็น...