การทำสีโครมเหลือง — สารให้สีตะกั่วโครเมตอันโดดเด่นแห่งศตวรรษที่ 19

โครมเหลือง (ตะกั่วโครเมต, PbCrO₄) เป็นสารให้สีเหลืองที่หนาแน่น ทึบแสง และมีความสดใสเป็นอย่างมาก ซึ่งปฏิวัติจานสีของจิตรกรเมื่อเริ่มมีจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ราวปี ค.ศ. 1809-1814 สีเหลืองอุ่นเข้มของมัน ตั้งแต่สีเหลืองอ่อนดอกพริมโรสไปจนถึงสีส้มเข้ม ขึ้นอยู่กับสภาวะการเตรียม ไม่เคยมีมาก่อนหน้านี้ ภาพดอกทานตะวันอันโด่งดังของวินเซนต์ แวนโก๊ะใช้โครมเหลืองอย่างกว้างขวาง เช่นเดียวกับภาพทิวทัศน์เรืองแสงของ J.M.W. เทิร์นเนอร์

สารให้สีนี้ผลิตโดยปฏิกิริยาการตกตะกอนอย่างง่าย: เกลือตะกั่วที่ละลายน้ำได้ (โดยทั่วไปคือตะกั่วอะซิเตต ซึ่งในอดีตเรียกว่า 'น้ำตาลตะกั่ว') ถูกผสมกับเกลือโครเมตที่ละลายน้ำได้ (โพแทสเซียมไดโครเมตหรือโพแทสเซียมโครเมต) ตะกั่วโครเมตจะตกตะกอนทันทีเป็นผงสีเหลืองสดหนาแน่น การปรับค่า pH และอุณหภูมิจะเปลี่ยนรูปผลึก ให้ได้สีเหลืองมะนาวอ่อน (ออร์โธรอมบิก) โครมเหลืองกลาง (โมโนคลินิก) หรือโครมส้มเข้ม (ตะกั่วโครเมตเบสิก)

SAFETY WARNING: กระบวนการนี้ EXTREMELY HAZARDOUS สารประกอบตะกั่วเป็นพิษสะสม ก่อให้เกิดความเสียหายต่อสมอง ไตวาย และเสียชีวิตได้ สารประกอบโครเมียม(VI) (โพแทสเซียมไดโครเมต) ก่อมะเร็ง ก่อการกลายพันธุ์ และกัดกร่อนรุนแรง FULL PPE เป็นสิ่งจำเป็น ได้แก่ ถุงมือทนสารเคมี แว่นตานิรภัยกันสาดกระเด็น หน้ากากกรองอากาศ และเสื้อคลุมแล็บ ทำงานในตู้ดูดควันหรือกลางแจ้ง ห้ามกิน ดื่ม หรือสูบบุหรี่ระหว่างหรือหลังการจัดการ ล้างมืออย่างทั่วถึง แบบนี้มีไว้เพื่อการศึกษาประวัติศาสตร์เท่านั้น จิตรกรสมัยใหม่ควรใช้สีเหลืองแคดเมียมหรือสีเหลืองอะโซแทน