การทำงานร่วมกัน
ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่

English
โมดูลและพิตช์: จำนวนเดียวที่เฟืองสองตัวต้องใช้ร่วมกัน
เฟืองสองตัวจะประจบกันได้ก็ต่อเมื่อฟันของทั้งสองมีขนาดเท่ากัน และขนาดนี้คือสิ่งแรกที่ระบุเกี่ยวกับเฟืองใดๆ ทุกอย่างอื่น — เส้นผ่านศูนย์กลาง ระยะห่างจุดศูนย์กลาง ความแข็งแรง — ล้วนขึ้นอยู่กับค่านี้และจำนวนฟัน
ค่านี้เขียนได้สองแบบที่ไม่เข้ากัน **โมดูล** คือมิลลิเมตรของเส้นผ่านศูนย์กลางพิตช์ต่อหนึ่งฟัน ดังนั้นตัวเลขที่มากกว่าหมายถึงฟันที่ใหญ่กว่า **ไดอะเมทริคัลพิตช์** คือจำนวนฟันต่อหนึ่งนิ้วของเส้นผ่านศูนย์กลางพิตช์ ดังนั้นตัวเลขที่มากกว่าหมายถึงฟันที่เล็กกว่า ทั้งสองไปในทิศทางตรงข้ามกัน และไม่สามารถแปลงเป็นค่ามาตรฐานซึ่งกันและกันได้ นี่คือเหตุผลที่เฟืองระบบเมตริกและเฟืองระบบนิ้วไม่สามารถทำงานร่วมกันได้
บทเรียนนี้คือภาษาดังกล่าว วิธีระบุเฟืองที่ไม่ทราบชนิดด้วยเวอร์เนียร์คาลิปเปอร์ และความสัมพันธ์ระหว่างโมดูลกับความแข็งแรง
ระดับกลาง
3 ชั่วโมง
คำแนะนำ
1
1
วงกลมที่เฟืองถูกอธิบายด้วย
วงกลมที่เฟืองถูกอธิบายด้วย
เฟืองมีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายค่า และมีเพียงค่าเดียวที่สำคัญต่อการขบกัน
**วงพิตช์ (pitch circle)** คือตำแหน่งที่เฟืองสองตัวที่ขบกันกลิ้งทับกันโดยไม่ลื่นไถล ในด้านจลนศาสตร์ วงนี้คือตัวเฟืองนั่นเอง อัตราทด ระยะห่างศูนย์กลาง และความเร็วตามเส้นพิตช์ล้วนขึ้นอยู่กับวงนี้ นอกจากนี้ มันยังมองไม่เห็น เพราะไม่มีสิ่งใดอยู่บนเฟืองที่เส้นผ่านศูนย์กลางนั้น
**วงยอดฟัน (addendum circle)** คือขอบนอกที่ผ่านปลายฟัน สำหรับฟันมาตรฐาน อยู่สูงกว่าวงพิตช์หนึ่งโมดูล ดังนั้นเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกคือ m(z + 2)
**วงโคนฟัน (dedendum circle)** คือรากฟัน อยู่ที่ก้นของช่องระหว่างฟัน ต่ำกว่าวงพิตช์ 1.25 โมดูล โดยส่วนเกินหนึ่งในสี่ของโมดูลเป็นระยะเผื่อให้ปลายฟันของอีกตัวหนึ่ง
**วงฐาน (base circle)** คือจุดที่เส้นโค้งอินโวลูตเริ่มต้น และขั้นถัดไปต้องใช้วงนี้
**ระยะพิตช์วงกลม (circular pitch)** คือระยะจากฟันหนึ่งไปยังฟันถัดไป วัดรอบวงพิตช์ มีค่าเท่ากับ π คูณโมดูล เป็นการวัดที่เข้าใจง่ายแต่คำนวณยาก ซึ่งเป็นเหตุผลที่มีโมดูลขึ้นมา โมดูลคือระยะพิตช์วงกลมหารด้วย π ถูกเลือกให้ตัวเลขออกมาเป็นจำนวนที่ลงตัว
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ชุดเฟืองตรง (เหล็กกล้า 20 ฟัน)1 ชิ้นเครื่องมือที่ต้องใช้:
เวอร์เนียร์ดิจิทัล 6 นิ้ว
ไม้บรรทัด2
2
เลขคณิต และการระบุเฟืองที่ไม่ทราบขนาด
เลขคณิต และการระบุเฟืองที่ไม่ทราบขนาด
กำลังโหลดสมุด Jupyter…
เครื่องมือที่ต้องใช้:
คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ3
3
การวัดเฟืองที่คุณมี
การวัดเฟืองที่คุณมี
**นับจำนวนฟัน** ทำเครื่องหมายที่ฟันหนึ่งซี่ด้วยปากกาแล้วนับไปรอบ ๆ ฟังดูง่ายมาก แต่เป็นข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดเพียงอย่างเดียว เพราะเฟืองที่มี 41 ฟันจะดูเหมือนเฟืองที่มี 40 ฟันทุกประการ
**วัดเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก** ด้วยเวอร์เนียคาลิปเปอร์ สำหรับจำนวนฟันที่เป็นเลขคู่ ให้วัดจากปลายฟันถึงปลายฟันตรงข้ามกัน สำหรับจำนวนฟันที่เป็นเลข **คี่** จะไม่มีฟันอยู่ตรงข้ามกับฟันซี่ใดซี่หนึ่ง ดังนั้นการวัดโดยตรงจะได้ค่าต่ำกว่าความเป็นจริง ให้วัดผ่านรูเพลา (bore) หรือใช้สูตรที่มีจำนวนฟันเข้ามาคำนวณ ซึ่งการคำนวณจะให้ผลที่เชื่อถือได้มากกว่าการใช้เวอร์เนียคาลิปเปอร์
**จากนั้นคำนวณโมดูล = เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก หารด้วย (จำนวนฟัน + 2)** แล้วปัดเศษให้ตรงกับค่ามาตรฐานที่ใกล้ที่สุด
**ตรวจสอบความสูงของฟัน** เพื่อยืนยันผล ฟันแบบเต็มความลึก (full-depth) มาตรฐานมีความสูงจากรากถึงปลายฟันเท่ากับ 2.25 เท่าของโมดูล หากความสูงไม่ตรงกับโมดูลที่ได้จากเส้นผ่านศูนย์กลาง แสดงว่าเฟืองนั้นเป็นฟันแบบสั้น (stub tooth form) หรือถูกตัดด้วยการปรับแต่งยอดฟัน (addendum modification)
**วัดความกว้างหน้าฟัน (face width) และรูเพลา (bore) ด้วย** แล้วบันทึกข้อมูลทั้งหมดไว้พร้อมกัน เฟืองที่ระบุได้แต่ไม่ได้บันทึกไว้ ก็คือเฟืองที่จะต้องมาระบุใหม่อีกในเดือนหน้า
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ชุดเฟืองตรง (เหล็กกล้า 20 ฟัน)1 ชิ้นเครื่องมือที่ต้องใช้:
เวอร์เนียร์ดิจิทัล 6 นิ้ว
เวอร์เนียคาลิเปอร์
ไมโครมิเตอร์
ชุดเฟืองเปลี่ยน4
4
ทำไมขนาดมาตรฐานจึงเป็นขนาดมาตรฐาน
ทำไมขนาดมาตรฐานจึงเป็นขนาดมาตรฐาน
**เฟืองถูกตัดด้วยเครื่องมือที่เจาะจงกับโมดูล**ซึ่งเป็นเหตุผลทั้งหมดของการกำหนดมาตรฐาน
หัวตัดแบบฮอบหรือคัตเตอร์ตัดได้เพียงโมดูลเดียว ชุดคัตเตอร์รูปอินวอลูตสำหรับโมดูลหนึ่งมีแปดเบอร์ แต่ละเบอร์ครอบคลุมช่วงจำนวนฟันที่แตกต่างกัน เพราะรูปร่างอินวอลูตที่ถูกต้องเปลี่ยนไปตามจำนวนฟัน คัตเตอร์สำหรับเฟือง 20 ฟันจะมีรูปร่างที่เห็นได้ชัดว่าต่างจากคัตเตอร์สำหรับเฟือง 100 ฟันของโมดูลเดียวกัน
ดังนั้น โมดูลที่ไม่เป็นมาตรฐานหมายถึงต้องใช้คัตเตอร์พิเศษ และคัตเตอร์พิเศษมีราคาแพงกว่าเวลาเครื่องจักรที่ใช้กับเฟืองนั้น
**ควรเลือกชุดมาตรฐาน** ซึ่งเป็นเหตุผลที่รายการในสมุดบันทึกมีลักษณะดังที่เห็น: 1, 1.25, 1.5, 2, 2.5, 3, 4, 5, 6, 8, 10 ขนาดระดับกลางมีอยู่จริงแต่หาได้ยากกว่ามาก
**เฟืองระบบอิมพีเรียลระบุด้วยไดอะเมทรัลพิตช์** เช่น 24 DP, 20 DP, 16 DP และพบได้ทั่วไปในเครื่องจักรรุ่นเก่าและงานโมเดลวิศวกรรม เฟือง 24 DP มีโมดูลเท่ากับ 1.058 ซึ่งไม่ใช่โมดูลมาตรฐาน ดังนั้นทั้งสองระบบจึงใช้แทนกันไม่ได้จริง
**ตรวจสอบว่าส่วนอื่นของเครื่องจักรใช้อะไรก่อนเลือก** กล่องเกียร์ที่มีโมดูลแปลกเพียงหนึ่งตัวจะไม่สามารถซ่อมได้จากสต็อกอะไหล่
เครื่องมือที่ต้องใช้:
เวอร์เนียร์ดิจิทัล 6 นิ้ว
ชุดเฟืองเปลี่ยนวัสดุ
1- ตัวยึดตำแหน่ง
เครื่องมือที่จำเป็น
6- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง
บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้


