ที่คนเนยแบบกรวยใบมีดตรงข้าม: ใบมีดยกและอัดเนยในกรวย น้ำนมเปรี้ยวไหลลงด้านล่าง

"เมื่อนำเนยมาผ่านการกลิ้งและอัดตามที่ได้อธิบายไว้ เม็ดหรือโมเลกุลของเนยจะไม่แตกหัก เนื่องจากเนยไม่ได้รับแรงกดโดยตรง การนวดเนยในลักษณะนี้คล้ายกับการทำด้วยมือ"

พิมพ์แผ่นฐานด้านล่าง ใบมีดด้านล่าง และใบมีดด้านบน พิมพ์ด้วย PETG ที่ความหนาชั้น 0.2 mm, การเติม (infill) 30 %, 4 walls; ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

ใช้ถังอาหารเกรดปลอดภัยทรงเรียวเป็นตัวเครื่อง เจาะรูที่ก้นถัง แล้วปิดแผ่นก้นทับด้วยซิลิโคนที่ปลอดภัยต่ออาหาร แขวนถังในโครงไม้สนด้วยสลักสองตัวที่ผ่านข้างถัง ทำหน้าที่เป็นจุดหมุน เพื่อให้สามารถเอียงถังเพื่อเทของออกได้

ตั้งเพลาไม้เนื้อแข็งขนาด 10 มม. หน้าตัดสี่เหลี่ยมให้อยู่ในร่องของแผ่นฐาน เซาะร่องตามด้านหนึ่งของโคนเพลาเพื่อให้น้ำนมเปรี้ยวไหลผ่าน สวมใบมีดชุดล่าง และเหนือขึ้นไปสวมใบมีดชุดบน แล้วติดข้อเหวี่ยงที่ด้านบนโดยผ่านคานไม้สนข้ามปากถัง

แผ่นแบบร่าง US 19,103 สาธารณสมบัติ (สิทธิบัตรหมดอายุแล้ว)

ปล่อยให้วิปปิ้งครีมตั้งทิ้งไว้จนมีอุณหภูมิประมาณ 15 °C โดยตรวจวัดด้วยเทอร์โมมิเตอร์ กวนครีม 1.5 ลิตรด้วยเครื่องกวนแบบใดก็ได้แล้วรินน้ำนมเปรี้ยวออก วางชามไว้ใต้ตัวนวด ใส่เนยลงไปแล้วหมุนที่จับอย่างสม่ำเสมอ น้ำนมเปรี้ยวจะไหลออกผ่านแผ่นกรอง เติมเกลือเล็กน้อยแล้วหมุนต่อเพื่อให้เนยเข้ากัน เทภาชนะเพื่อเอาเนยออกให้หมด แล้วชั่งน้ำหนักเนย

**Justin M. Smith** แห่งไลม์ เคาน์ตี้นิวลอนดอน รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา 19,103 วันที่ 12 มกราคม 1858 เขาเขียนว่าใบมีดผสมเกลือให้เข้ากันอย่างทั่วถึงและพาเอานมเปรี้ยวที่แข็งตัวออกไป นั่นเป็นข้อเรียกร้องของเขา เขาไม่ได้อ้างสิทธิ์โดยกว้างๆ ในเพลาหมุนที่มีแขนอยู่ในกรอบ; เขาอ้างสิทธิ์ในเพลาพร้อมแขนของมันในกรอบรูปกรวยคว่ำที่แขวนลอยซึ่งมีแผ่นเจาะรู ถังและชิ้นส่วนที่พิมพ์ขึ้นทำหน้าที่แทนกรอบไม้ของเขา FDM ชิ้นที่พิมพ์จะเก็บอาหารไว้ในแนวชั้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนใหม่เมื่อสึกหรอ