การทำงานร่วมกัน
ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่
English
การทำภาพเขียนถ้ำด้วยเม็ดสีจากแร่ธาตุ — เทคนิคศิลปะถ้ำยุคก่อนประวัติศาสตร์
การเขียนภาพบนผนังถ้ำเป็นรูปแบบศิลปะที่เก่าแก่ที่สุดที่มนุษยชาติรู้จัก โดยตัวอย่างที่ได้รับการยืนยันเก่าที่สุดมีอายุอย่างน้อย 45,500 ปี (ภาพสุกรป่าหน้าหูดสุลาเวซีขนาดเท่าตัวจริงในถ้ำเลียงเตดงงเง ประเทศอินโดนีเซีย) ตัวอย่างในยุโรปได้แก่ ถ้ำโชเวในฝรั่งเศส (อายุ 36,000 ปี) ลาสโกซ์ (อายุ 17,000 ปี) และอัลตามีราในสเปน (อายุ 14,000 ปี) ศิลปินยุคก่อนประวัติศาสตร์ใช้เม็ดสีจากแร่ธาตุที่บดเป็นผงละเอียดและผสมกับตัวประสาน เพื่อสร้างสีที่คงทนอย่างน่าทึ่ง เคมีของสีเหล่านี้มีเสถียรภาพมากจนยังคงสดใสอยู่หลายหมื่นปีบนผนังถ้ำ ชุดสีทั้งหมดมาจากแร่ธาตุในดิน ได้แก่ สีแดงและสีเหลืองจากเหล็กออกไซด์ (ดินเหลืองมีเกอไทต์สำหรับสีเหลือง และเฮมาไทต์สำหรับสีแดง) สีดำจากแมงกานีสไดออกไซด์หรือถ่าน (คาร์บอนอสัณฐาน) และสีขาวจากดินขาวคาโอลินหรือแคลเซียมคาร์บอเนต (ชอล์ก) ตัวประสานประกอบด้วยไขมันสัตว์ น้ำเหลือง ไข่ขาว น้ำยางพืช ปัสสาวะ และน้ำ ซึ่งแต่ละชนิดให้เนื้อสีและคุณสมบัติการยึดเกาะที่แตกต่างกัน วิธีการใช้สีมีความหลากหลายและซับซ้อน ได้แก่ การวาดด้วยนิ้วมือโดยตรง แปรงจากกิ่งไม้ที่เคี้ยวจนปลายแตกเป็นขนอ่อน การเป่าเม็ดสีแห้งผ่านกระดูกนกกลวงเพื่อสร้างภาพสเตนซิล (รอยมือเชิงลบ ณ แหล่งต่างๆ เช่น Cueva de las Manos) และการป้ายด้วยแผ่นมอส ขน หรือหนังสัตว์ที่ขยำแล้ว พื้นผิวหินมักถูกเตรียมด้วยการขูดให้เรียบหรือทำให้ชื้นก่อนลงสี บลูพริ้นท์นี้สอนกระบวนการทั้งหมดในการจัดหา บด และผสมเม็ดสีจากแร่ธาตุ เตรียมตัวประสาน และลงสีบนพื้นผิวหินด้วยวิธีการดั้งเดิมตามประวัติศาสตร์ก่อนยุคประวัติศาสตร์
ระดับกลาง
2-3 ชั่วโมง
คำแนะนำ
1
1
แหล่งสีแดงและสีเหลืองออกเกอร์จากธรรมชาติ
แหล่งสีแดงและสีเหลืองออกเกอร์จากธรรมชาติ
เก็บออกเกอร์จากแหล่งสะสมตามธรรมชาติ — ออกเกอร์เป็นสีดินธรรมชาติที่พบในชั้นดินเหนียว ริมตลิ่งแม่น้ำ หน้าผาหินที่เปิดโล่ง และใกล้กับชั้นธรณีวิทยาที่มีเหล็กเป็นองค์ประกอบ ออกเกอร์แดง (ประกอบด้วยฮีมาไทต์ Fe2O3) มีตั้งแต่สีแดงอิฐจนถึงสีแดงเข้มอมม่วง ออกเกอร์เหลือง (ประกอบด้วยเกอไทต์ FeOOH) มีตั้งแต่สีเหลืองทองจนถึงสีอำพันเข้ม แหล่งสะสมออกเกอร์มักปรากฏเป็นแถบสีบนหน้าผาหรือเป็นชั้นดินเหนียวสีสดที่ถูกกัดเซาะจนเปิดเผย เลือกเก็บชิ้นที่มีสีเข้มและสม่ำเสมอ ชิ้นที่ซีดหรือมีลายจะมีเม็ดสีน้อยกว่าและมีดินเหนียวเฉื่อยมากกว่า ก้อนออกเกอร์คุณภาพดีขนาดเท่ากำปั้นหนึ่งก้อนให้เม็ดสีเพียงพอสำหรับวาดภาพหลายภาพ
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ก้อนดินเทศ (แดงและเหลือง)3 ชิ้น2
2
หาสารสีดำจากถ่านหรือแมงกานีส
หาสารสีดำจากถ่านหรือแมงกานีส
สำหรับสีดำ ให้ใช้ถ่านไม้เนื้อแข็ง ซึ่งเป็นวัสดุชนิดเดียวกับที่ได้จากการทำถ่าน สีดำจากถ่าน (คาร์บอนอสัณฐาน) ให้สีดำนุ่มและด้าน หากต้องการสีดำที่เข้มข้นและหนาแน่นกว่า พร้อมโทนสีน้ำเงินอมดำเล็กน้อย ให้มองหาแมงกานีสไดออกไซด์ (ไพโรลูไซต์) ซึ่งเป็นแร่สีดำที่พบในชั้นหินบางแห่ง และบางครั้งพบเป็นชั้นเคลือบสีดำบนก้อนหินในแม่น้ำ แมงกานีสไดออกไซด์ให้สีดำที่เข้มที่สุดที่พบในภาพเขียนในถ้ำ และคงทนกว่าสีดำจากถ่าน ทั้งสารสีสองชนิดนี้ต้องบดให้เป็นผงละเอียดก่อนผสมกับตัวประสาน
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ถ่านไม้50 ก.3
3
สีขาวจากวัตถุดิบ (ไม่บังคับ)
สีขาวจากวัตถุดิบ (ไม่บังคับ)
สีขาวสามารถได้จากดินขาวคาโอลิน (ดินเนื้อขาวบริสุทธิ์ที่พบในแหล่งสะสมใกล้หินแกรนิตที่ผุพัง), ชอล์ก (แคลเซียมคาร์บอเนต พบในหน้าผาชอล์กและบริเวณหินปูน), หรือดินไดอะตอม สีขาวเป็นสีที่หายากที่สุดในภาพเขียนถ้ำ — ศิลปินยุคก่อนประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้สีอ่อนตามธรรมชาติของผนังถ้ำเป็นสีขาวของตน หากต้องการสีขาวสำหรับไฮไลต์หรือผสมเฉดสีอ่อนกว่า ให้เลือกวัสดุที่บริสุทธิ์และขาวที่สุดที่มี และแยกเก็บจากสีผงที่มีสีเพื่อป้องกันการปนเปื้อน
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ดินเหนียวเกาลิน1 ชิ้น4
4
บดก้อนสารให้สีด้วยหินค้อน
บดก้อนสารให้สีด้วยหินค้อน
วางก้อนสารให้สีแต่ละก้อนบนแผ่นหินแบนราบ (พื้นผิวสำหรับบด) แล้วใช้หินค้อนตีให้แตกเป็นชิ้นหยาบขนาดประมาณเมล็ดถั่วลันเตา ทำงานกับสีแต่ละสีแยกกันเพื่อหลีกเลี่ยงการปนเปื้อน โดยทำความสะอาดพื้นผิวสำหรับบดระหว่างสี หรือใช้หินต่างชนิดกัน ดินโอคเกอร์ค่อนข้างอ่อนและแตกง่าย (ความแข็งโมห์ส 1 ถึง 3) แมงกานีสไดออกไซด์แข็งกว่า (5 ถึง 6 ตามมาตราโมห์ส) และต้องใช้แรงมากกว่า ถ่านไม้เป็นวัสดุที่อ่อนที่สุดและบดได้ด้วยแรงกดนิ้วเพียงอย่างเดียว
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
แผ่นหินเรียบ1 ชิ้นเครื่องมือที่ต้องใช้:
หินทุบ5
5
บดสีให้เป็นผงละเอียด
บดสีให้เป็นผงละเอียด
ใช้ก้อนหินแม่น้ำที่เรียบและมนเป็นสากบด (เรียกอีกอย่างว่า muller) บดเศษชิ้นส่วนของเม็ดสีกับแผ่นหินแบนเป็นวงกลม ออกแรงกดให้สม่ำเสมอและคงที่ เป้าหมายคือทำให้สีเป็นผงที่ละเอียดที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะอนุภาคหยาบจะทำให้สีที่ได้เป็นเม็ดทรายและเกาะติดกับพื้นผิวหินได้ไม่ดี ผงสีคุณภาพดีควรรู้สึกนุ่มลื่นเหมือนผ้าไหมระหว่างนิ้วมือ โดยไม่มีความสากใดๆ ผงดินโอคเกอร์ควรผ่านการทดสอบด้วยเล็บหัวแม่มือ: ถูผงปริมาณเล็กน้อยระหว่างเล็บหัวแม่มือกับนิ้ว ผงควรทิ้งรอยสีที่เรียบและต่อเนื่องโดยไม่มีเม็ดที่มองเห็นได้ การบดสีแต่ละสีใช้เวลา 10 ถึง 20 นาทีของการทำงานอย่างต่อเนื่อง
6
6
เตรียมตัวยึดเกาะ
เตรียมตัวยึดเกาะ
ตัวยึดเกาะคือของเหลวที่ทำให้อนุภาคสีแขวนลอยและยึดติดกับพื้นผิวหิน ไขสัตว์ (ไขที่เคี่ยวจากไขมันวัวหรือไขกระดูก) เป็นตัวยึดเกาะในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่พบได้บ่อยและมีประสิทธิภาพที่สุด โดยให้สีที่เรียบเนียนคล้ายเนย มีการยึดเกาะดีเยี่ยม และทนน้ำได้เล็กน้อยเมื่อแห้ง ให้อุ่นไขสัตว์ปริมาณเล็กน้อยใกล้ไฟจนละลายเป็นของเหลว ประมาณ 2 ช้อนโต๊ะ (30 มล.) ต่อหนึ่งสี ตัวยึดเกาะอื่นที่ศิลปินในยุคก่อนประวัติศาสตร์ใช้ ได้แก่ ซีรัมเลือด (ของเหลวใสที่แยกออกจากเลือดที่แข็งตัว ซึ่งมีประสิทธิภาพเป็นตัวยึดเกาะสีได้อย่างน่าประหลาดใจ) ไข่ขาว น้ำยางพืช (โดยเฉพาะจากต้นสนหรือต้นเบิร์ช) ปัสสาวะ (ซึ่งมียูเรียที่เป็นตัวกระจายตัวที่มีประสิทธิภาพ) และน้ำธรรมดา (ตัวยึดเกาะที่ง่ายที่สุด แต่ให้สีที่คงทนน้อยที่สุด)
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ไขมันสัตว์ (ไขวัว)100 ก.7
7
ผสมเม็ดสีและสารยึดเกาะเข้าด้วยกันเพื่อทำเป็นสี
ผสมเม็ดสีและสารยึดเกาะเข้าด้วยกันเพื่อทำเป็นสี
วางกองผงสีที่บดละเอียดไว้บนแผ่นหินเรียบ สร้างหลุมตื้นตรงกลางและเทสารยึดเกาะเหลวอุ่นลงไปเล็กน้อย ใช้นิ้ว ไม้เรียวเล็ก หรือเครื่องมือจากกระดูก ค่อยๆ นวดสารยึดเกาะเข้ากับผงสีจากขอบเข้าสู่ตรงกลาง คลุกเคล้าให้เข้ากันอย่างทั่วถึง เติมสารยึดเกาะทีละน้อย เพราะการทำให้เหลวที่ข้นเกินไปง่ายกว่าการทำให้ข้นที่เหลวเกินไป ความข้นที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับวิธีการใช้งาน ได้แก่ เนื้อข้นนิ่ม (คล้ายเนยอ่อน) สำหรับการวาดด้วยนิ้ว เนื้อบางเหลว (คล้ายครีม) สำหรับการวาดด้วยพู่กัน และผงแห้งสำหรับการพ่นสีผ่านท่อเป่า ผสมสีแต่ละสีแยกกัน สีที่ผสมแล้วสามารถเก็บไว้ในถ้วยเปลือกไม้ขนาดเล็ก ภาชนะจากเปลือกหอย หรือหลุมที่ขุดไว้บนแผ่นหินแบนได้
8
8
เตรียมเครื่องมือสำหรับการทำงานจิตรกรรม
เตรียมเครื่องมือสำหรับการทำงานจิตรกรรม
จัดเตรียมชุดเครื่องมือสำหรับเทคนิคการวาดภาพที่แตกต่างกัน แปรงไม้เคี้ยว: ใช้กิ่งไม้วิลโลว์ ต้นมะนาวฝรั่ง หรือไม้เส้นใยชนิดอื่นที่มีความยาวประมาณ 15 เซนติเมตรและเส้นผ่านศูนย์กลาง 1 เซนติเมตร แล้วเคี้ยวปลายข้างหนึ่งจนเส้นใยแยกออกเป็นแปรงนุ่ม ไม้ต่างชนิดให้พื้นผิวแปรงที่แตกต่างกัน วิลโลว์ให้แปรงที่นุ่มและละเอียด ส่วนไม้โอ๊กให้แปรงที่แข็งกว่า ที่ตบด้วยมอสส์: พันลูกมอสส์สแฟกนัมหรือขนสัตว์ขนาดเท่าวอลนัทไว้ที่ปลายไม้ แล้วผูกด้วยเอ็นสัตว์ ทำให้เป็นอุปกรณ์ทาคล้ายฟองน้ำสำหรับพื้นที่สีกว้าง ท่อเป่า: เลือกกระดูกนกกลวงหรือท่อกกยาว 15 ถึง 20 เซนติเมตร สำหรับเป่าผงสีแห้งเพื่อทำสเตนซิล
9
9
เตรียมพื้นผิวหิน
เตรียมพื้นผิวหิน
พื้นผิวหินที่จะวาดควรสะอาด แห้ง และค่อนข้างเรียบ ปัดฝุ่นหลวม ใยแมงมุม และคราบแร่ธาตุออกด้วยมัดหญ้าแห้ง หากพื้นผิวขรุขระหรือไม่เรียบ ให้ขูดส่วนที่นูนสูงให้เรียบด้วยเครื่องขูดหินแบนๆ ศิลปินยุคก่อนประวัติศาสตร์บางกลุ่มจะพรมน้ำบนพื้นหินเล็กน้อยก่อนวาดทันที เพราะพื้นผิวที่ชื้นจะดูดซับเม็ดสีได้เล็กน้อย ช่วยยึดชั้นสีแรกให้ติดแน่น ห้ามวาดบนพื้นผิวที่เปียกหรือหยดน้ำ เพราะน้ำที่ไหลจะละลายสีก่อนที่สีจะแห้งตัว หากวาดในถ้ำหรือใต้หน้าผาที่ยื่นออกมา ตำแหน่งดังกล่าวจะช่วยปกป้องงานจากฝนและแสงแดดโดยตรงตามธรรมชาติ นั่นคือเหตุผลที่ภาพเขียนในถ้ำคงอยู่ได้นับพันปี ขณะที่งานศิลปะบนหินกลางแจ้งจางหายไป
10
10
ใช้สีพื้นและเส้นขอบ
ใช้สีพื้นและเส้นขอบ
เริ่มต้นด้วยการวาดเส้นขอบของภาพที่ตั้งใจไว้ ศิลปินยุคก่อนประวัติศาสตร์มักเริ่มต้นด้วยเส้นขอบสีถ่านหรือสีดำแมงกานีส เพื่อกำหนดรูปร่างของสัตว์ มือ หรือรูปเรขาคณิต ก่อนจะเติมสี ใช้แปรงจากไม้ที่เคี้ยวปลายแล้ว หรือปลายนิ้วที่จุ่มสีดำ เพื่อวาดเส้นขอบ ให้แปรงมีสีเต็มแต่ไม่ให้หยด สำหรับเส้นละเอียด ให้ใช้ปลายแปรงไม้ที่เคี้ยวหรือกิ่งไม้ที่ลับให้คม สำหรับเส้นขอบหนา ให้ใช้นิ้ว เส้นขอบไม่จำเป็นต้องเป็นเส้นต่อเนื่องเส้นเดียว เส้นสั้นๆ ที่ซ้อนทับกันจะให้เส้นที่ควบคุมได้ดีกว่าบนพื้นหินที่ขรุขระ
11
11
เติมสีพื้นที่
เติมสีพื้นที่
ใช้แปรงขนนก แผ่นขน หรือแปรงปลายกว้างป้ายเป็นแนวกว้างเพื่อเติมสีลงในพื้นที่ที่ร่างไว้ สีแดงออกเกรเป็นสีเติมหลักในงานจิตรกรรมถ้ำส่วนใหญ่ ขณะที่สีเหลืองออกเกรใช้สำหรับจุดเน้นและรายละเอียด ทาสีเป็นชั้นบาง ๆ สม่ำเสมอ แทนที่จะทาหนาเพียงชั้นเดียว เพราะชั้นบางจะยึดเกาะได้ดีกว่าและแห้งอย่างสม่ำเสมอกว่า สำหรับพื้นที่ขนาดใหญ่ (ลำตัวของควายป่าหรือม้า) ให้จุ่มแปรงขนนกให้มีสีมากพอและป้ายแบบทับซ้อนกัน ศิลปินยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ถ้ำลาสโกได้เงาอ่อนนุ่มโดยปรับความเข้มข้นของเม็ดสี ชั้นหนาสำหรับเงา ชั้นบางสำหรับจุดสว่าง พร้อมใช้ลักษณะธรรมชาติของผิวหินเพื่อสร้างเอฟเฟกต์สามมิติ
12
12
สร้างแม่แบบมือด้วยการเป่าผงสี
สร้างแม่แบบมือด้วยการเป่าผงสี
แม่แบบมือ — หนึ่งในรูปแบบศิลปะถ้ำที่แพร่หลายที่สุด พบในทุกทวีปที่มีคนอาศัย — ทำได้โดยวางมือแนบราบกับผนังหิน แล้วเป่าผงสีแห้งทับลงไปผ่านท่อกลวง วางมือของคุณให้แนบกับพื้นผิวหินแห้งอย่างมั่นคง โดยกางนิ้วออก โหลดท่อเป่าโดยจุ่มปลายด้านหนึ่งลงในผงสีแห้ง ถือปลายที่โหลดแล้วห่างจากมือ 10 ถึง 15 ซม. แล้วเป่าลำสีที่สม่ำเสมอและควบคุมได้รอบขอบทั้งหมดของมือ การพ่นหลายรอบจะสร้างชั้นสีที่สม่ำเสมอ เมื่อเอามือออก จะเหลือภาพเนกาทีฟ — เส้นขอบของมือที่ล้อมรอบด้วยรัศมีของผงสี เทคนิคนี้ได้ผลดีที่สุดกับดินออกไซด์แห้งบดละเอียดหรือถ่าน และต้องฝึกฝนเพื่อควบคุมลำสีให้สม่ำเสมอ
13
13
เพิ่มรายละเอียดและการตกแต่งขั้นสุดท้าย
เพิ่มรายละเอียดและการตกแต่งขั้นสุดท้าย
ใช้แปรงจากกิ่งไม้ที่เคี้ยวปลายละเอียดหรือปลายกระดูกที่ลับให้แหลมเพื่อเพิ่มรายละเอียด ได้แก่ ดวงตา กีบ เขา พื้นผิวขน และเส้นแสดงการเคลื่อนไหว ที่ถ้ำโชเวต์ ศิลปินใช้การป้ายด้วยนิ้วเพื่อผสมสีและสร้างการไล่เฉดที่นุ่มนวลบนลำตัวของสัตว์ ที่ลาสโกซ์ ศิลปินขูดผ่านสีที่ยังเปียกด้วยขอบหิน เพื่อเผยให้เห็นหินสีอ่อนที่อยู่ข้างใต้ สร้างเส้นไฮไลต์คมชัดบนสีข้างของสัตว์ ลองใช้เทคนิคเหล่านี้: การป้ายด้วยปลายนิ้วทำให้ขอบนุ่มขึ้นและสร้างความลึก ส่วนการขูดสีจนถึงหินช่วยเพิ่มรายละเอียดที่คมชัด ปล่อยให้แต่ละชั้นของสีแห้งบางส่วนก่อนทาชั้นถัดไปทับลงไป เพราะการทาแบบเปียกทับเปียกจะทำให้สีไหลปนกัน
14
14
ปล่อยให้ภาพวาดแห้งและแข็งตัว
ปล่อยให้ภาพวาดแห้งและแข็งตัว
ปล่อยให้ภาพวาดที่เสร็จแล้วแห้งโดยไม่ถูกรบกวนเป็นเวลาอย่างน้อย 24 ชั่วโมง สารยึดเกาะที่มีไขมันเป็นส่วนประกอบจะออกซิไดซ์ช้าๆ ขณะที่ไขมันแข็งตัว ทำให้การยึดเกาะและความทนทานต่อน้ำของสีค่อยๆ เพิ่มขึ้นตลอดหลายวันถึงหลายสัปดาห์ สีที่ใช้น้ำเป็นตัวทำละลายแห้งเร็วกว่าแต่ทนทานน้อยกว่า ในสภาพแวดล้อมที่ได้รับการปกป้องของถ้ำหรือชะง่อนหินที่ยื่นออกมา ซึ่งมีอุณหภูมิและความชื้นคงที่ และไม่มีแสงแดดโดยตรงหรือฝน ภาพวาดด้วยเม็ดสีแร่ธาตุมีความคงทนอย่างยิ่ง เพราะอนุภาคของเม็ดสีฝังตัวอยู่ในรูพรุนขนาดจุลทรรศน์ของผิวหิน นี่คือเหตุผลที่ภาพวาดในถ้ำที่ชอเวต ลาสโกซ์ และอัลตามิราสามารถคงอยู่มาได้นานหลายหมื่นปีโดยที่สียังคงสดใส ความทนทานนี้มาจากความเสถียรทางเคมีโดยธรรมชาติของเหล็กออกไซด์ แมงกานีสไดออกไซด์ และคาร์บอน แร่ธาตุเหล่านี้ไม่ซีดจาง ไม่ออกซิไดซ์ และไม่สลายตัวภายใต้สภาวะปกติ
วัสดุ
5- ตัวยึดตำแหน่ง
- 50 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
- 1 ชิ้นตัวยึดตำแหน่ง
- 1 ชิ้นตัวยึดตำแหน่ง
- 100 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
เครื่องมือที่จำเป็น
2- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
วัสดุจากพิมพ์เขียวที่เชื่อมต่อ
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง
บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ
Making a Hammerstone — The First Tool in Human History
โดย Mary
งานหิน
65
0
0
0
4
0
Shaping a Saddle Quern Grinding Stone — Grain Processing Tool
โดย Mary
งานหิน
105
0
0
0
0
0
Making a Bone Awl — Piercing Tool for Sewing and Basketry
โดย Mary
ป่า
68
0
0
0
2
0
Making Charcoal in an Earth Mound — Pyrolysis in a Covered Burn
โดย Charlie
เคมี
128
0
0
0
1
0
Rendering Tallow for a Stone Lamp — Portable Fat-Fuelled Light
โดย Charlie
ป่า
116
0
0
0
2
0
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้